Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Μέρα γιορτής

Στο δικό μου το μαργαριτάρι που έχει σήμερα γενέθλια.

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Προσοχή στα λάθη

Για το νέο χρόνο ένα χαμόγελο και ότι καλύτερο

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Στους φίλους....

Μιά που αρχίζουν από σιγά-σιγά οι διακοπές να σας δώσω ένα σύνδεσμο για ψάξιμο και ένα τραγουδάκι. Ζητώ συγγνώμη για την απουσία μου (είναι μόνο διαδικτυακή πιστέψτε με) αλλά όταν θα γίνω σπουδαίος όλοι θα λέτε με υπερηφάνεια πως με γνωρίζατε από πριν

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

Δυο από το Χάρβαρντ...


Η φώτο και το κείμενο είναι από το yupi.gr. Δεν υιοθετώ ούτε θαυμάζω τίποτε απ'αυτά.
Να προβλέψω πως μας περιμένει μέλλον λαμπρό,εμείς έχουμε και πρωθυπουργό και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης απόφοιτους του εν λόγω πανεπιστημίου, όλα θα πάνε καλά, από την συγκατοίκηση στο Χάρβαρντ στην συγκατοίκηση στα κορυφαία αξιώματα της δημοκρατίας μας. Μπορεί να είμαστε χώρα πτωχή αλλά η ηγεσία μας έχει λαμπρές σπουδές, γιατί υποψιάζομαι πως δεν ωφελούν παρά μόνο τους ίδιους?



- Πρώτη μέρα μαθημάτων στο Χάρβαρντ, μπαίνει ο καθηγητής μέσα στην αίθουσα. Μέσα σε μία ώρα διδασκαλίας είχε απευθυνθεί στους 100 φοιτητές με το μικρό όνομά τους, έχοντας απομνημονεύσει και κομμάτια από το βιογραφικό τους, χωρίς να κοιτάξει σημειώσεις ούτε στιγμή. Πριν από την έναρξη του εξαμήνου, κάθε καθηγητής ξοδεύει μία ολόκληρη εβδομάδα «μελετώντας» τους φοιτητές του.
- Κάποιο μάθημα του μάρκετινγκ αφορούσε τη Ρεάλ Μαδρίτης και το πώς ο πρόεδρός της, Φλορεντίνο Πέρεθ, συγκέντρωσε το 2001 στην ομάδα όλους τους σταρ και δημιούργησε ένα global ποδοσφαιρικό προϊόν. Οι φοιτητές, αφού συζήτησαν τα συν και τα πλην της τακτικής αυτής, περίμεναν να ακούσουν τη γνώμη του καθηγητή τους. Αντ' αυτού, άνοιξε η πόρτα και ήρθε στην αίθουσα ο ίδιος ο Πέρεθ, ο οποίος παρακολουθούσε τη συζήτηση από κλειστό κύκλωμα, για να δώσει απαντήσεις.
- Επιτηρητής κατά τη διάρκεια εξετάσεων: «Έχετε 4 ώρες για να συμπληρώσετε τη γραπτή εξέταση. Μετά το πέρας, παρακαλώ βάλτε τα γραπτά σας στο φάκελο πάνω στην έδρα. Αν χρειαστείτε κάτι, θα βρίσκομαι έξω από την αίθουσα».
Νικολάρας διπλανό του: «Ρε συ Τζόναθαν, δεν θα έχουμε επιτήρηση; Θα είναι τόσο εύκολη η αντιγραφή;»
Τζόναθαν, έντρομος: «Μα καλά, είσαι τρελός. Αφού υπογράψαμε τον Honor Code (σ.σ.: κώδικας τιμής του σχολείου, σύμφωνα με τον οποίο δεν θα αντιγράψεις ποτέ, δεν θα κλέψεις ιδέα, θα σέβεσαι την προσωπικότητα όλων και τις επιλογές τους - γκέι, μειονότητες κ.λπ.). Πώς είναι δυνατόν να αντιγράψεις;».
- Ο συντομότερος δρόμος προς την αποπομπή από το Χάρβαρντ είναι να σπάσεις των κώδικα, εντός ή εκτός του πανεπιστημίου, πριν ή μετά την αποφοίτηση. Παράδειγμα: Έπειτα από ένα πάρτι στη Βοστόνη (εκτός πανεπιστημίου) κάποιοι φοιτητές πήραν ένα αστικό λεωφορείο για να γυρίσουν στο campus όπου διέμεναν. Ο οδηγός του λεωφορείου έχασε το δρόμο του και ένας φοιτητής, που τα 'χε πιει στο πάρτι, τον έβρισε. Το γεγονός έφτασε στ' αφτιά της διοίκησης, η οποία έδιωξε το συγκεκριμένο φοιτητή.
- Σίγουρα 45.000-50.000 δολάρια το χρόνο για δίδακτρα είναι πάρα πολλά. Χώρια το ενοίκιο, τα προσωπικά έξοδα κ.λπ. Παρ' όλα αυτά, ακόμη κι αν κάποιος δεν έχει ούτε δολάριο, το πανεπιστήμιο, είτε με υποτροφία είτε με δάνειο, του παρέχει τη δυνατότητα. «Δεν είναι τα λεφτά το θέμα. Θέλουμε τους ικανότερους και τους πιο χαρισματικούς», λένε χαρακτηριστικά.
- Με το που αποφοιτήσει κάποιος από το Χάρβαρντ, μπορεί να αποσβέσει οποιοδήποτε ποσό έχει ξοδέψει σε λιγότερο από δύο χρόνια. Ο μέσος όρος του πρώτου ετήσιου μισθού μετά την αποφοίτηση είναι εξαψήφιος, ενώ οι εταιρίες ξοδεύουν χρυσάφι για να είναι η πρώτη επιλογή στις προτιμήσεις των αποφοίτων.
- Πόσο πιθανό είναι να μεθύσεις με το γιο του πρωθυπουργού της Ιαπωνίας ή να πας σινεμά να δεις ταινία για το πώς δολοφονήθηκε ο παππούς του φίλου σου - που είναι γόνος των Κένεντι; Σκέφτηκες ποτέ ότι θα φιλούσες την κόρη του δημάρχου της Νέας Υόρκης σε μια παρτίδα «Θάρρος ή αλήθεια»; Σου μοιάζει απίθανο να πιάσεις one-on-one χαλαρή κουβεντούλα με τον Αλ Γκορ; Έχεις κεράσει ποτέ χάμπουργκερ κόρη δισεκατομμυριούχου; Κάθε πότε σου δίνεται η ευκαιρία να καψωνάρεις βετεράνο ταγματάρχη των U.S. Νavy Seals στο γυμναστήριο ή να σε σκηνοθετήσει υποψήφιος για Όσκαρ φοιτητής στο μιούζικαλ της σχολής; Όλα τα παραπάνω μου συνέβησαν σε μόλις ένα εξάμηνο στο Harvard Business School.
- Κακώς νομίζεις πως τα πάρτι στο Χάρβαρντ είναι η επιτομή της ξενερωσιάς. Πάρε για παράδειγμα το παραδοσιακό «Primal scream»: Τελευταίο βράδυ διαβάσματος πριν από το τελευταίο μάθημα, μέσα Γενάρη. Γύρω στα μεσάνυχτα όλοι ανεξαιρέτως οι φοιτητές κατεβαίνουν στην κεντρική πλατεία και τρέχουν μια διαδρομή που καταλήγει έξω από το παράθυρο πολλών καθηγητών. Μόλις φτάσουν εκεί, ουρλιάζουν συντονισμένα. Α, και όλα αυτά τα κάνουν γυμνοί! Παράδειγμα δεύτερο, το «Priscilla Ball»: Oι άντρες φοιτητές ντύνονται γυναίκες και οι γυναίκες φοιτήτριες ντύνονται λες και ετοιμάζονται να κατέβουν στη Συγγρού.

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Καλημέρα...


Μια καλημέρα, μπορεί να χαθήκαμε αλλά σίγουρα δεν ξεχαστήκαμε, μια εικόνα της παλιάς Θεσσαλονίκης του λαϊκού ζωγράφου Σ Ζήση. Και μια αγαπημένη και χαρουμενη μουσική.
Μακριά από κάλπες σήμερα! Τί δουλειά έχουμε? Σήμερα το βράδυ στον ΑΝΤ1 έχει ταινία garlfield,όποιος είναι παλιοχαρακτήρας σαν αυτόν να τη δεί, εγώ θα την δω...
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

4 όψεις του ίδιου ακριβού νομίσματος.









Στα δύσκολα πάντα εδώ γυρίζουμε, ακόμη και η πιό περίεργη διασκευή της μουσικής του έχει μια γοητεία, άλλωστε και στον ίδιο άρεσαν οι νέες όψεις και οι πολλαπλές αναγνώσεις της μουσικής γενικώς.

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

Χρόνια όπως τα θέλεις.


Κωνσταντίνου Παλιάν "Αλληγορία"


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Σήμερα 8 του Νοέμβρη γιορτή των Αρχαγγέλων των Αγγέλων και της Αγγέλας μας χαιρόμαστε που την έχουμε.Ο πίνακας και η μουσική τα δώρα μας.

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Νέος 104 ετών



«Ερωτεύτηκα πολύ.
Έζησα όλη μου τη ζωή ερωτευμένος.
Με την κυριολεξία του όρου.
Με συγκίνηση», λέει ο καθηγητής Εμμ. Κριαράς
«Έρωτας είναι η επιδίωξη του ιδανικού. Σε όλες του τις εκφάνσεις. Ξεχωρίζω δύο: τον σαρκικό- πνευματικό έρωτα προς τη- τον σύντροφο και τον έρωτα προς την εργασία. Αυτό που λέμε φιλεργία. «Ο έρωτας είναι το αντίδοτο του θανάτου. Είναι ίσως η ίδια η ζωή. Μόνο όταν είσαι ερωτευμένος ζεις. Ειδάλλως είσαι… πέτρα…».

Όχι. Ο υπεραιωνόβιος πλέον (διάγει το 104ο έτος της ζωής του) ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, Εμμανουήλ Κριαράς, δεν νιώθει «πέτρα»…

«Κρατώ ακόμα ψήγματα έρωτα και προς τη μνήμη της γυναίκας μου και προς την εργασία. Ζω. Νιώθω. Εργάζομαι ακόμα, αλλά με δυσκολία. Δεν δίδει η ζωήχωρίς έρωτα- ευτυχία. Είμαστε τραγικές μορφές. Το γεγονός ότι έχουμε συνείδηση δεν νομίζω ότι είναι στοιχείο ουσιαστικής ευτυχίας. Ο άνθρωπος ζει πιο ευτυχισμένα όταν δεν έχει συνείδηση της τραγικότητας της ζωής του. Εγώ- δυστυχώς- την έχω. Επιθυμία μου είναι πλέον να μη ζήσω. Είναι βάρος πια η ζωή μου». Κουράζει η ζωή;
Κουράζει ίσως το περιβάλλον της ζωής. Ο χώρος και οι άνθρωποι στον οποίο και με τους οποίους είσαι καταδικασμένος να ζεις. Αυτό που τώρα λένε οικονομική ή κοινωνική κρίση. Η οικονομική κρίση συνάδει με την κοινωνική- αυτή που λέμε αξιών; Είναι προϊόν η μία της άλλης ή απλώς συνυπάρχουν με κοινή προέλευση, παράλληλη έκφραση και αδιέξοδο αποτέλεσμα;

Η κατάσταση είναι άσχημη από κάθε άποψη. Είναι πολύ πιο εντυπωσιακή βέβαια αυτή που λέμε οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της είναι τραγικές, αλλά- επιτρέψτε μου- είναι τραγικότερες οι επιπτώσεις της άλλης κρίσης, αυτής της λεγόμενης κοινωνικής. Αυτοκαταδιωκόμεθα άπαντες. Υπάρχει γενικώς μια ανισορροπία. Διάγει κρίση η πολιτική ζωή, διά γει κρίση η Παιδεία, η Δικαιοσύνη- έννοιες πρωταρχικές… Όσον αφορά το αμιγώς οικονομικό φαινόμενο, δεν είμαι ίσως αρμόδιος να δώσω λύσεις. Έζησα και το κραχ του ΄29 αλλά ήταν αλλιώς τότε… Τώρα είναι διαφορετικά. Συνδυάζεται με την παγκοσμιοποίηση. Το κοινωνικό λοιπόν πρόβλημα είναι προϊόν της ευημερίας. Προϋπάρχει λοιπόν της οικονομικής κρίσης. Αυτό που ζούμε τώρα θα προτιμούσα να μην το είχα προλάβει, να μην το είχα ζήσει».

Κρίση και έλλειψη παιδείας
Παλαιότερα υποστηρίζατε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι ο σοσιαλισμός. Εξακολουθεί να παραμένει όραμα και στόχος σας;

Εξακολουθώ να το πιστεύω. Η λύση θα έρθει- εγώ δεν θα το προλάβω, ούτε την ανόρθωση της παιδείας που θα πρέπει να προηγηθεί, θα προλάβω. Δεν μ΄ ενδιαφέρει πλέον η πολιτική με τον τρόπο που ασκείται. Η πολιτική μας ζωή οδηγείται σε συντηρητισμό κι αμφιβάλλω αν θα μπορέσει σύντομα να ανακάμψει. Είναι η κρίση σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας. Δεν τιμώνται πλέον οι αξίες. Βιώνουμε την έσχατη πλέον ανάγκη ανόρθωσης της παιδείας. Είναι όμως η υλιστική κατεύθυνση της παιδείας. Με την τεχνολογία τα ανθρωπιστικά γράμματα υποτιμούνται κι έτσι δημιουργείται μια ανισορροπία… Η αρχή είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ. Ένας λαός προάγεται όταν έχει προηγμένη παιδεία. Αν όμως οι ανάξιοι επιπλέουν σ΄ όλους τους τομείς και κυρίως σ΄ αυτούς της πολιτικής… Πρέπει να υπερνικήσουμε την τάση αυτή. Το αποτέλεσμα είναι η δυσπιστία όλων…

Ο υλισμός είναι που σκότωσε το όραμα. Κι ο υλισμός είναι που διδάσκεται από γονείς και δασκάλους. Όλα γίνονται με στόχο την εξασφάλιση παχυλού κέρδους.

«Ανυψώνει τον άνθρωπο ο έρωτας.
Ο πραγματικός, ο αληθινός έρωτας»


«Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι…»

Η τρομοκρατία είναι μια μορφή δράσης και «λύσης»; Ο Εμμανουήλ Κριαράς διαφωνεί: «Δεν αποτελεί ευχάριστο φαινόμενο. Δεν ήταν ποτέ λύση η τρομοκρατία. Εκτός αν εννοείτε την τρομοκρατία των ισχυρών της Γης. Την τρομοκρατία του κεφαλαίου και του υλισμού. Όχι, με την άλλη- αυτήν τη μεμονωμένη των αγανακτισμένων παιδιών- φοβάμαι ότι η εκτροπή καραδοκεί. Δεν απέχει πολύ η όποια εκτροπή από τα έσχατα αυτά φαινόμενα απόλυτου συντηρητισμού στα οποία πολιτικά ασυνείδητα καταφεύγουν οι άμυαλοι απογοητευμένοι».

Τι να κάνουμε; Εκατό και πλέον χρόνια μετά (ο Β. Ι. Λένιν έθεσε το ερώτημα το 1902 στο ομότιτλο βιβλίο του);

Οι Σπαρτιάτες το έθεσαν λακωνικότερα όλων το 410 π.Χ. μετά τη ναυμαχία της Κυζίκου. «Έρρει τα κάλα, Μίνδαρος απεσύα, Πεινώντι τώνδρες, Απορίομες τι χρη δραν». (Καταστράφηκαν τα πλοία. Ο Μίνδαρος σκοτώθηκε. Οι άνδρες πεινούν. Απορούμε τι πρέπει να πράξουμε.) Να υπομένουμε. Μια λύση είναι εσείς να μιλάτε. Να λέτε πάντα αυτό που πιστεύετε… Και να πληροφορείτε σωστά. Μη δέχεσθε να γίνετε όργανα του οποιουδήποτε. Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι… Πριν από λίγα χρόνια διάβαζα καθημερινά και μάλιστα εμβριθώς δυο, τρεις εφημερίδες. Τώρα πια με κουράζει αυτή η ελαφρότητα… Το μόνο ιδανικό που απέμεινε είναι ίσως ο Έρωτας. Υπό την έννοια της αέναης επιδίωξης του ιδανικού..

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Τα ιερά και (αν)όσια


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 1/11/2009

Η ΑΓΓΕΛΙΑ της εβδομάδας: «ΝΑΟΔΟΜΗ, Βιομηχανία δομικών προϊόντων. Προκατασκευασμένες εκκλησίες, προκατασκευασμένοι βόθροι. Τοποθέτηση αυθημερόν. Με έγκριση από την Αρχιεπισκοπή» (Διατηρώ ακέραιες τις ελπίδες μου ότι η έγκριση αφορά μόνο το ένα σκέλος της επιχείρησης...)
Επίσης

Αντιδράσεις προκάλεσε η αφίσα της παράστασης Vasileros Bromas - Η νόσος των φτηνών που ξεκίνησε την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2006 στη ΣΚΗΝΗ FIX στην όμορφη Θεσσαλονίκη.

Στις 29 Οκτωβρίου 2006 έξω από το χώρο που γίνονται οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία μελών χριστιανικών οργανώσεων κατά τις ώρες μετάδοσης των βραδινών δελτίων ειδήσεων.

Στις 6 Νοεμβρίου 2006 μέλη χριστιανικής ένωσης κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά.

Για το ίδιο θέμα ο εισαγγελέας Ι. Διώτης άσκησε δίωξη κατά του Τζ. Πανούση. Η υπόθεση ήταν αρχικά να εκδικαστεί στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, πήρε αναβολή για τις 12 Νοέμβρη 2007, στη συνέχεια νέα αναβολή για τις 5 Ιουνίου 2008 και αφού δεν παρουσιάστηκαν οι μάρτυρες κατηγορίας νέα αναβολή για τις 13 Οκτωβρίου 2008. Στο διάστημα αυτό η μια μάρτυρας απεβίωσε.

Στις 13 Οκτωβρίου 2008 το δικαστήριο έκρινε τον καλλιτέχνη ΑΘΩΟ κατά πλειοψηφία (2-1). Κατά τη διάρκεια της δίκης διαβάστηκε η κατάθεση της αποθανούσας ενώ ο δεύτερος μάρτυρας δεν εμφανίστηκε.

Παράλληλα στις 25 Σεπτεμβρίου 2008 (στο Α' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, κτήριο 2, αίθουσα 4) θα εκδικαστεί μια άλλη υπόθεση μετά από μήνυση που άσκησαν αναγεννημένοι Χριστιανοί στον Τζίμη Πανούση οι οποίοι ισχυρίζονται ότι «δημόσια και κακόβολα καθύβρισε το Θεό» με μια εικόνα που υπήρχε στο διαφημιστικό φυλλάδιο της παράστασης του Vasileros Bromas και ταυτόχρονα επέδειξε «διαζώντος προσβλητικές εκδηλώσεις έλλειψης σεβασμού και περιφρόνησης προς το θείο ως ενέχουσες χλευασμό, προσβλητικές, απρεπείς και χυδαίες εκφράσεις». Η δίκη αναβλήθηκε λόγω παρέλευσης ωραρίου για 30 Απριλίου 2009 και στη συνέχεια για τον Απρίλη του 2010 λόγω μη κλήτευσης των μαρτύρων κατηγορίας.

Στα παραπάνω, ήρθε να προστεθεί και τρίτη μήνυση. Αυτή τη φορά από μέλη του συλλόγου «Άγιος Βασίλειος». Η υπόθεση ήταν αρχικά να εκδικαστεί στις 6 Φλεβάρη 2009 αλλά πήρε αναβολή για τις 19 Νοέμβρη 2009 λόγω παρέλευσης ωραρίου.



Π. Ψωμιάδης: «Σε μία δημοκρατία τα πάντα είναι επιτρεπτά, μέχρι όμως το σημείο εκείνο που δε θα προσβάλλεις την προσωπικότητα του άλλου και ιδιαίτερα να ξεπερνάς τα όρια της προσβολής των ιερών και όσιων της φυλής μας»

Μητροπολίτης Θεσ/κης Άνθιμος: «Δεν μπορούμε ό,τι είναι ιερό να το θίξουμε κατά τρόπο που θέλουμε να το προσβάλλουμε και να το καταργήσουμε».

Στ. Παπαθεμελής: «Δεν πρόκειται για τέχνη, αλλά για γελοιότητα. Η υπόθεση είναι ανάξια σχολιασμού».

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Γκρίζα διαφημιση

Διαβάστε την βραχονησίδα. Εχει τεχνικά προβλήματα, κάτι σαν γκρίζα ζώνη,και δεν περνά στο ρουφ....ρι της Γυριστρούλας.

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Πάμε σινεμά?

Να την δείτε αυτή την ταινία και να στείλετε κι' άλλους ιδιαίτερα τους μαθητες σας.

Για περισσότερα εδώ

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Φάροι


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Φάροι και φαροφύλακες είναι πια παρελθόν, πάντα όμως θα μας συγκινούν...ίσως η μοναχικότητα, ίσως η ανιδιοτέλεια ή ίσως ο ρεμβασμός τους προς τη θάλασσα, να είναι εκείνα τα στοιχεία που μας τους κάνουν συμπαθείς.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Ετσι έχουν τα πράγματα....





Τώρα που οι εκλογές είναι πια παρελθόν, τώρα θα προσπαθήσω να μιλήσω λίγο σοβαρά και να εξηγήσω την αντιπάθεια μου στην κυβέρνηση που μας άφησε χρόνους.
1. Πάντα από καταγωγή, οικογένεια κλπ ήμασταν από την άλλη μεριά, ποτέ κανένας ούτε στην στενή ή την ευρύτερη οικογένεια δεν υπήρξε αστυνομικός, στρατιωτικός, δικαστικός κλπ (αυτή θα μπορούσε να είναι η «βιολογική» εξήγηση του φαινομένου, αν και είμαι πάντα κατά των «βιολογικών» προσεγγίσεων)
2. Στον χώρο της δουλειάς μου, χώρο που έχει να κάνει με την ψυχική αρρώστια, την ψυχιατρική πρακτική των ιδρυμάτων και την προσπάθεια επανασύνδεσης με την ζωή των συνανθρώπων μας που έχουν χάσει τα πάντα, δικαιώματα, οικογένεια, φίλους, ευκαιρίες και πολλά ακόμα, μόνο και μόνο γιατί κάποτε είχαν την ατυχία να πέσουν στα γρανάζια της ψυχιατρικής περίθαλψης-διαχείρισης- προκατάληψης κλπ κλπ κλπ. Ε λοιπόν αδέλφια, στον χώρο αυτό τα τελευταία 5 χρόνια έγιναν τόσα πολλά βήματα προς τα πίσω, ώστε όλα όσα είχαμε πετύχει τα πολλά προηγούμενα χρόνια με τις όποιες δυσκολίες (γιατί τίποτα δεν χαρίστηκε…) ΟΛΑ ακυρώθηκαν και μαζί πολλά όνειρα και ελπίδες ανθρώπων που μόλις είχαν μάθει πάλι να ονειρεύονται και να ελπίζουν και μαζί έγινε και μια μεγάλη καταστροφή ανθρώπινων πόρων, φοβάμαι μη αναστρέψιμη πια. Τόσο σε κεντρικό σχεδιασμό όσο και τοπικό επίπεδο οι πολιτικές και οι πρακτικές τους υπήρξαν καταστροφικές.
Δε λέω και στους άλλους τομείς, οικονομία, παιδεία κλπ επίσης χάλια τα πήγαν. Η πολιτική τους στην ψυχική υγεία όμως ήταν εγκληματική.
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Που θα πάτε?


-Τώρα που μάθατε την άμεση δημοκρατία? Που ο πρωθυπουργός συ(ζητά) πρόσωπο με πρόσωπο με τους πολίτες? Τώρα που ο ανώνυμος πολίτης μπορεί να κάνει την ερώτηση του απ'ευθείας στον πρωθυπουργό σε διακαναλική σύνδεση? Τώρα θα φύγετε? Που θα πάτε?
- οτσιρυγα νοτσ
-Μα γιατί γράφετε ανάποδα?
- αμοκ οτωρπ ετσαμιε αλπα αδοπανα εμυοφαργ νεδ

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

Αφιερωμένο στους φιλόλογους...

Είναι γεγονός πως αυτή η παρέα,στενή αλλά και ευρύτερη έχει αυξημένη φιλολογική αντιπροσώπευση...ευκαιρία για μιά μικρή προβοκάτσια.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Σχόλιο πριν τις εκλογές...

Παρ' όλα αυτά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λένε...εσείς πόσο λέτε ν' αντέξει ακόμα?

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Δυο τόσο διαφορετικοί κόσμοι


Το κομμάτι που ακολουθεί είναι του φίλου ψυχίατρου Γιώργου Κοκκινάκου, αυτός ο ΄νθρωπος σήκωσε στους ώμους του το θαύμα που έγινε στην Κρήτη.

Στην εποχή μας όπου οι μειοψηφίες εξορίζονται στο περιθώριο.
Στην εποχή μας που ‘’παράγονται’’ κάθε μέρα ‘’περιττοί άνθρωποι’’.
Στην εποχή μας, της εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών.
Σε μια εποχή όπου αποδομείται το κοινωνικό κράτος .
Στην εποχή της ανεργίας, της φτώχειας, της εγκληματικότητας, των ‘’εξαρτήσεων’’ και της αλλοτρίωσης και παθητικότητας των πολιτών.
Στην εποχή συρρίκνωσης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τι τύχη μπορεί να έχει ο ψυχικά άρρωστος;
Μεταξύ ‘’εγκλεισμού ‘’ και ‘’αποκλεισμού’’ σε τόπο Α-τοπο και χώρο Α-χωρο, χωρίς ταυτότητα, χωρίς εισόδημα, χωρίς διαπραγματευτικότητα, τι δυνατότητες κοινωνικής επανένταξης απομένουν;
Στην εποχή των υποχρηματοδοτήσεων και της πολιτικής των ‘’πτωχοκομείων’’ για τις στεγαστικές δομές, είμαστε υπέρ μιας ψυχιατρικής με όνειρο και κατά της πολιτικής της λιτότητας.
Ονειρευόμαστε μια ψυχιατρική όπου η ‘’δύσκολη στιγμή’’
οποιουδήποτε ατόμου δεν θα είναι ζήτημα ‘’νόμου και τάξης’’,
ζήτημα της ‘’κλούβας των μεταγωγών’’, ζήτημα απαγορεύσεων,
εγκλεισμού, βίας και απόρριψης, αλλά μια ανάγκη για βοήθεια
και μια κοινωνική υποχρέωση για συνοδοιπορία.
Στην σημερινή εποχή, ψυχικά πάσχοντες, συγγενείς,
επαγγελματίες αλλά και η ευρύτερη κοινωνία μια επιλογή έχουν:
Την συγκρότηση ενός κοινωνικού κινήματος που θα ζητήσει
και μια άλλη ψυχιατρική θεωρία, ένα άλλο ψυχιατρικό παράδειγμα
που θα έχει στο κέντρο της προσοχής του τον άρρωστο άνθρωπο
και τις ανάγκες του και μια άλλη ψυχιατρική περίθαλψη ανοιχτών
θυρών όπου οι άνθρωποι που πάσχουν θα νοσηλεύονται με αξιοπρέπεια
Οι στεγαστικές δομές που δημιουργήθηκαν για να μην καταλήξουν σε νεοϊδρυματικά μορφώματα μέσα στην κοινότητα, για να μην ζουν οι άρρωστοι μέσα αλλά συγχρόνως έξω από την κοινωνία, πρέπει να χρηματοδοτηθούν για να μπορούν να λειτουργήσουν ως χώροι παραγωγής νοήματος για τους ενοίκους και όχι σαν χώροι ενός νέου -πιο ραφιναρισμένου- εγκλεισμού.
Ταυτόχρονα πρέπει να χρηματοδοτηθεί η δημιουργία και λειτουργία ενός δικτύου κοινοτικών δομών και δράσεων σε όλη την Κρήτη, για να μπορέσει να εφαρμοστεί η τομεοποίηση και οι αρχές της κοινοτικής της κοινοτικής ψυχιατρικής, σε αντιπαράθεση του Ασυλικού μοντέλου.
Για να μπορέσουν οι άνθρωποι που έχουν κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα ταυτόχρονα να έχουν τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα τους.
Για να μην είναι η διαφορετικότητα πρόβλημα, αλλά πηγή πλούτου για την κοινωνία
Στην Κρήτη εδώ και τέσσερα χρόνια δεν υπάρχει ούτε μια κλίνη στο ψυχιατρείο και λειτουργεί η τομεοποίηση. Αυτά τα δύο στοιχεία διαφοροποιούν το παράδειγμα της Κρήτης από όλες τις άλλες περιπτώσεις.
Αφού για 4 χρόνια σε μια ολόκληρη περιοχή λειτουργούμε χωρίς ψυχιατρείο σημαίνει ότι μπορούμε και αλλού.
Μπορούμε και παντού. Γι αυτό αξίζει να στηριχθεί το παράδειγμα της Κρήτης. Μπορούμε να φτιάξουμε συστήματα ψυχιατρικής φροντίδας χωρίς ψυχιατρεία, χωρίς εγκλεισμό, βία και στιγματικές διαγνώσεις.
Μπορούμε αντί της απλοποιητικής απάντησης του εγκλεισμού, να προσφέρουμε στους ασθενείς μας ανοιχτή, κοινοτική, ολική, σφαιρική φροντίδα.
Το παράδειγμα της Κρήτης αποδεικνύει ότι η ψυχιατρική χωρίς ψυχιατρείο, εγκλεισμούς, βία και αποκλεισμούς δεν είναι ουτοπία, αλλά μπορεί να γίνει πράξη.Η περίπτωση της Κρήτης - μοναδικό παράδειγμα στην Ελλάδα και από τα λίγα σε ολόκληρο τον κόσμο-αποδεικνύει ότι ένα άλλο ψυχιατρικό παράδειγμα μπορεί να δώσει συστήματα ψυχιατρικής φροντίδας πιο ανθρώπινα, πιο ελεύθερα, πιο θεραπευτικά.
Το ψυχιατρικό τοπίο στην Κρήτη άλλαξε. Αντί το ψυχιατρείο, το δίκτυο κοινοτικών δομών στην κοινότητα, αντί το κρεβάτι, η δουλειά της θεραπευτικής ομάδας, αντί της απλοποιητικής προσέγγισης μια σφαιρική αντιμετώπιση της ψυχικής διαταραχής.
Ο χώρος του ψυχιατρείου θέλουμε να γίνει από χώρος της τρέλας, χώρος πολιτισμού. Και τι καλύτερη αρχή από αυτές τις εκδηλώσεις. Από χώρος δακρύων, σιωπών, στεναγμών και κραυγών, χώρος πολιτιστικής δημιουργίας. Από τόπος απογύμνωσης για τους εγκλείστους, χώρος συγκίνησης και προβληματισμού.
Θέλουμε μια άλλη ψυχιατρική. Οχι της ομοιότητας αλλά της διαφοράς. Οχι της κοινωνικής ανάθεσης αλλά της θεραπευτικής ευθύνης. Οχι των συμπτωμάτων αλλά των αναγκών, όχι των απαγορεύσεων, των κανονιστικών αρχών και των περιορισμών αλλά της ελευθερίας, των επιλογών και της ευθύνης,
Θέλουμε ένα νέο ψυχιατρικό παράδειγμα.
Γ. Κοκκινάκος

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2009

Επίκαιρο 80 ετών


Μικρό δείγμα παλαιού αλλά πάντα επίκαιρου χιούμορ από την εξαιρετική σελίδα του Νίκου Σαραντάκου


Της Παπαρούνας πρόγραμμα κι επίσημοι δηλώσεις

με τόλμην και με σχετικήν ελευθερίαν γλώσσης

Η «Παπαρούνα» του Πωλ Νορ

θα ’ναι παρλάν, θα ’ναι σονόρ

και άδον και ηχητικόν

σατυρικόν περιοδικόν

Εκδιδόμεθ’ επί τέλους, όπως είχαμε απειλήσει

κι είχαμ’ επί ένα μήνα το μυαλό σας πιπιλήσει!
«Παπαρούνα»! «Παπαρούνα»! Εκοκκίνισ’ ο ντουνιάς

από του Βορείου Πόλου μέχρι Νέας Κοκκινιάς!

Πολλά υποσχεθήκαμε, λαγούς με πετραχήλια,

το γέλιο στων συμπολιτών να φέρουμε τα χείλια,

ότι θα καταργήσουμε τη γκρίνια και το κλάμα,

μα υπάρχει φόβος όλ’ αυτά να μείνουν στη ρεκλάμα

Την έκδοσίν μας άκουσαν παντού με θυμηδία,

ένας γελούσε από δω και άλλος εμειδία

και: «Πού τα βρήκε τα λεπτά, ρωτούσαν, ο Πωλ Νορ;

Τον ξέραμε ανέκαθεν πτωχόν και άνευ πλούτου

μη το διαμάντι του Ορλώφ, μήπως τον Κοχινώρ

βρήκε θαμμένον άραγε στ’ αμπέλια του παππού του

κι ευθύς τα εξεπούλησε και τα ’κανε λιανά

και σπεύδει περιοδικό ευτράπελο να βγάλει

να το προσθέσει και αυτό στα τόσα μας δεινά

και στις σκοτούρες τις πολλές που ’χουμε στο κεφάλι;

Μήπως φιλία εδήλωσε στον κύριον Βενιζέλον

και έτσι εξασφάλισιν να εύρει εις το μέλλον,

ως τρόφιμος, με τους πολλούς, του Κεντρικού Ταμείου

αυτός που το δημόσιον ουδέποτ’ εζημίου;

Μήπως τού έδωκεν λεπτά το Λαϊκόν το κόμμα,

για να γλυτώσει και αυτό το άκακόν του σκώμμα;

Πρώτα συλλογιστήκαμε το ζήτημα της γλώσσης

ποια γλώσσα απ’ τις ελληνικές να μεταχειρισθώμεν;

Την γλώσσαν εις ην γίγνοντ’ αι επίσημοι δηλώσεις,

δια να είναι βέβαιον πως δεν θ’ αναγνωσθώμεν

και να νομίζει το κοινόν πως γράφουμε σπουδαία,

ή στην ακατανόητη που γράφετ’ η «Ιδέα»

να δώσωμεν προτίμησιν

για να εξασφαλίσωμεν ταχείαν αποκοίμισιν;

Ακόμα και στη μάγκικη μάς πήγε το μυαλό

του χασισιού και του λουλά τη γλώσσα και της κάμας

δε θα ’ταν διόλου άσχημη –γιατί, περικαλώ,

μήπως κι οι μάγκες, αδερφός, δεν είν’ παιδιά δικά μας;

Ο νους μου πήγε έπειτα στα γαλλικά· καθείς

το ξέρει μπιεν πως νου-νου σομ μπωκού γαλλομαθείς,

λέμε το σάλιο λε σιέλ, τον έρωτα αμούρ,

λέμε βα-τ-αν και ω σικτίρ, λέμε μπωτέ και σαρμ,

λέμε την πείνα μας, λα πειν, τη γκόμενα, χαμούρ,

λέμε το χωροφύλακα αζάν, μα και ζαντάρμ.


Τέλος αποφασίσαμε να γράφουμε τη γλώσσα

που είναι και ρωμέικη και σύγχρονη και ζώσα

και τρέχει ανεμπόδιστα σαν το νερό της βρύσης,

για να εκφράσεις ό,τι θες και προ παντός να βρίσεις.

* * *

Το πρόγραμμά μας το λοιπόν ιδού το –και συντόμως:

Για όλα θα μιλάμε σα να μη μας πιάνει νόμος

χώρας ελεύθερης και μεις ελεύθεροι πολίται,

που αντί χρήματος το παν και η τιμή πωλείται.

Θα ’χουμε στην πολιτική, ανεξαρτήτους γνώμας

-διάβολε! Το φύλλο αυτό είν’ αρκετά δικό μας!-

κι όχι όπως γίνεται αλλού, που κατ’ επιταγήν

πότε τον Ελευθέριον, πότε τον Παναγήν

υμνολογεί ο φουκαράς ο δημοσιογράφος

και γίνεται το επάγγελμα των ιδεών ο τάφος.

Δικό μας περιοδικό δεν έχουμε, όπως λέμε;

σαν θέλουμε τού βάζουμε φωτία και το καίμε!

Το παν μπορεί να χάσουμε, πλην όμως της τιμής.

Θα ’χουμε εχθρούς και υβριστάς; Θα βρίζουμε και μεις.

Αυτό λοιπόν το πρόγραμμα είναι της «Παπαρούνας»,

που σύντροφός σας της χαράς θα ’ναι και της φουρτούνας.

Δύο φραγκάκια είν’ αυτά! Για να γελάσεις δώστα!

Και αν την «Παπαρούνα» μας την εύρεις λίγο σκάρτη,

μην απελπίζεσαι, καλέ και φίλε αναγνώστα,

θα γίνει και καλύτερη, και τότε ξαναπάρ’ τη!



ΠΩΛ ΝΟΡ

ΚΑΒΑΦΙΚΟ

ΚΑΤΑΛΙΠΕΙΝ ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΛΕΛΑΤΟΜΗΜΕΝΟΝ

Έμεινεν εις τον τάφον τρεις ημέρες

αλλά εβαρέθηκε. Κι είπε καθ’ εαυτόν:

-- Ίσως δεν θα ήτο άσκοπον να ανιστάμην…

Βούλησις θεία: φύσεως νόμοις προσταγή!

Και στου πρωϊού την αύραν, ως ωχρίων οι αστέρες

κατέλιπεν ο Θεάνθρωπος τη γη,

κι είτα, τοις μαθηταίς επιφοιτών

έδειξε την πλευράν αυτού και την παλάμην.


Τινές εν τούτοις, οφλισκάνοντες, ηγούνται

ότι το Μέγα Γεγονός έλαβε χώραν

το μεσημέρι. Πράγμα αναληθές

(από τον όχλον ακούς ό,τι κι αν θες)

Επίσημα της εποχής τα φύλλα διηγούνται

λεπτομερώς εκείνο το συμβάν (της αναστάσεως)

μη παραλείποντα ποσώς την ώραν

(ώραν πρωϊού) καθ’ ην ηνοίγησαν οι τάφοι

Άλλως τε κι ο Ρενάν νομίζω πως το γράφει.



Άχθος Αρούρης

ακραιφνής θαυμαστής κι ομότεχνος του Καβάφης

Δημοσιεύτηκε στο φ. 20 της Παπαρούνας και το αναδημοσίευσε ο Δημ. Σαραντάκος στο βιβλίο του «Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης».

Οι λέξεις «μνημείον λελατομημένον» από το Ευαγγέλιο· το «καταλιπείν» δεν το εντόπισα. Ο Άχθος Αρούρης ήταν πράγματι θαυμαστής του Καβάφη· του είχε γράψει, και ο Καβάφης, αφού έλεγξε ρωτώντας άλλους τραπεζικούς γνωστούς του, τού είχε στείλει κάποια από τα μονόφυλλά του που δυστυχώς χάθηκαν σε κάποιαν από τις πολεμικές και μεταπολεμικές μετακομίσεις.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

ζαριά


Και μην ξεχάσουμε, κάτω από το ασσόδυο που θα φέρει θα είναι εξηπέντε για μας (ελπίζουμε), αλλά σε κάθε περίπτωση τους άλλους πάντα μπορούμε να τους βρίζουμε κατάμουτρα ενώ αυτούς....άστα να πάνε...


Σα να βελτιώνετε ο καιρός!!!

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

Αριστοφάνης που μας χρειάζεται!!!!!!!



Να λοιπόν που ήρθα...μη μου τα ψάλλετε!!! Έχω πολύ περισσότερους λόγους να σας τα ψάλλω εγώ αλλά ...πως πήγε το καλοκαίρι σας? Μερικοί χαθήκατε για τα καλά στην αγκαλιά της θάλασσας(να υποθέσω πελοπονήσσιας?) Άλλοι βλέπουν τον Μπαμπινιώτη στους θερινούς εφιάλτες τους, η γυναίκα του πρωτομάστορα τη γλύτωσε παρα τρίχα από το να γίνει δομικό υλικό στο γεφύρι! και άλλες αναρρώνουν από τα κουνουποτσιμπίματα της Ηπείρου ύστερα από την άτακτη υποχώρηση τους (από την Ήπειρο και όχι μόνο...) Καλώς σας βρήκα!!!!

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2009

Κρήτη





Μία φωτογραφία από τη γραμβούσα,ένα τρυφερό βίντεο από τα Χανιά και το τραγούδι του Μουντάκη που βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό....Μέχρι πριν λίγα χρόνια η νύφη του Τσέκα, που χάθηκε στη Γραμβούσα, κρατούσε ένα μικρό ταβερνάκι στο παλιό λιμάνι του Καστελιού (Κίσσαμος). Σε πολύ λίγες μέρες θα πάω στα πάτρια, με ανάμικτα συναισθήματα. Ξέρω πως μπορώ να τα μοιραστώ μαζί σας...όπως και άλλες φορές.
Να είστε καλά και χαρούμενοι.

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Την βοήθεια σας παρακαλώ...


Παρακαλώ τα φιλαράκια αλλά και τα φιλαράκια των φίλων να συμμετάσχουν στο παιχνίδι-προσπάθεια κοινωνικής έρευνας για τα "κοινωνικά κινήματα και την κοινωνική απάθεια", αφού διαβάσουν το μικρό θεωρητικό πλαίσιο που έχω γράψει σας παρακαλώ
1)Να μου γράψετε τις παρατηρήσεις σας
2)Να τοποθετήσετε τον εαυτό σας μέσα στο σχήμα(με μιά κουκίδα)εντός ή εκτός κινημάτων
3)Να σημειώσετε με ένα από τα σχήματα των κοινωνικών κινημάτων πως και που θα τοποθετούσατε το κίνημα που θα θέλατε να συμμετέχετε.Αν θέλετε γράψτε και λίγα λόγια γι'αυτό.
4)Μην τρομάζετε δεν είναι γεωμετρία, μια εργασία φτιάχνω ο έρμος που τυχαίνει να με ενδιαφέρει αφού επέλεξα ελεύθερα το θέμα και τον τρόπο.Σας Ευχαριστώ πολύ
Απαντήστε με mail αφού κατεβάσετε το σχήμα΄ή αν βαριέστε απαντήστε στα σχόλια και προσπαθείστε να περιγράψετε με λόγια αυτά που σας ζητάω, μην ξεχασετε να γράψετε φύλο, ηλικία (+ ή - 2 χρόνια), γραμματικές γνώσεις και επαγγελματική κατάσταση.

ΣΧΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗΣ
ΑΕΖ=Κέντρα αποφάσεων: οι ισχυρές χώρες, οι πολυεθνικές, το τραπεζικό σύστημα, αυτά τα κέντρα προσωποποιούνται με άτομα ιδιαίτερα μεγάλης ισχύος, τα τοιχώματα είναι ισχυρά, δεν έχουν καμιά διαπερατότητα προς τα έξω, είναι ένα κλειστό club, αόρατο από τους άλλους που βρίσκονται είτε έξω από το τρίγωνοΑΒΓ, είτε στα χαμηλά κοντά στη γραμμή ΒΔΓ. Όσοι είναι στο ανώτερο στρώμα της ΕΖΓΒπεριοχής έχουν περιορισμένη προσβασιμότητα προς τα κέντρα αποφάσεων.

ΕΖΓΒ=Σχετική ασφάλεια, υπάρχει διαβάθμιση εντός της, τα ανώτερα στρώματα περιλαμβάνουν τα στελέχη των κυβερνήσεων, τους διαχειριστές του κεφαλαίου, την πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία, ακολουθεί η παιδεία και η υγεία σε επίπεδο στελεχών διοίκησης και γραφειοκρατίας, όλοι αυτοί υπηρετούν πιστά το σύστημα και το αναπαράγουν, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να διαπεράσουν τα σχετικά ασφαλή τοιχώματα της ΕΖΓΒ περιοχής και να βρεθούν στην περιοχή της επισφάλειας, αυτό μπορεί να συμβεί αν δεν υπηρετούν αποτελεσματικά όσα τους έχουν ανατεθεί, η όταν το σύστημα δεν τους χρειάζεται. Αμέσως πιο κάτω βρίσκονται πολυάριθμα στρώματα υπαλλήλων και ελεύθερων επαγγελματιών, είναι η ομάδα που συνήθως αποκαλούμε μικρομεσαίους, τα τοιχώματα του τριγώνου εδώ είναι ακόμη πιο αδύναμα με αποτέλεσμα σε περιόδους κρίσης να περνάνε στην περιοχή της επισφάλειας. Μέσα στο στρώμα αυτό υπάρχουν άτομα ικανά με καλό μορφωτικό επίπεδο αλλά συχνά αλλοτριωμένα, πολλοί απ’ αυτούς προσπαθούν να ανελιχθούν προς τα πάνω με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο. Τέλος στην βάση της ΕΖΓΒ περιοχής βρίσκονται οι εργαζόμενοι που έχουν πετύχει και προσπαθούν να διατηρήσουν τα «κεκτημένα» τους δικαιώματα, εκφράζονται συνήθως μέσα από τα θεσμοθετημένα συνδικαλιστικά τους όργανα ή τις επαγγελματικές τους ενώσεις, είναι μικροϊδιοκτήτες, αγρότες, κατώτεροι υπάλληλοι στο δημόσιο, τεχνίτες με εξειδίκευση κλπ.

ΕΒΗ και ΖΓΘ=Επισφάλεια : Και αυτή η ομάδα έχει έντονη διαβάθμιση, ο όρος «γενιά της επισφάλειας» ακούγεται όλο και περισσότερο σήμερα, είναι οι άνθρωποι που εργάζονται σκληρά χωρίς να έχουν εργατικά δικαιώματα, είναι οι πτυχιούχοι πανεπιστημίου που εργάζονται σε delivery, τα συνεργεία καθαρισμού με τους μετανάστες η τους Έλληνες που έχουν μερική απασχόληση και μερική η καθόλου ασφάλιση, οι εργαζόμενοι στα προγράμματα stage,οι περιστασιακά εργαζόμενοι νέοι στα καταστήματα εστίασης την καλοκαιρινή περίοδο, οι εργαζόμενοι στην οικοδομή αλλά και στις υπηρεσίες. Η περιοχή της επισφάλειας προς τα πάνω μπορεί να περιλαμβάνει πωλητές τραπεζικών, ασφαλιστικών, η και φαρμακευτικών προϊόντων. Η διαχωριστικές γραμμές με την ΕΖΓΒ περιοχή της σχετικής ασφάλειας είναι σαν ηθμός, επιτρέπει εύκολα την μετάπτωση από την σχετική ασφάλεια, ιδιαίτερα από τις χαμηλές περιοχές, στην επισφάλεια, τα αντίθετο δεν ισχύει, δύσκολα από την περιοχή επισφάλειας μετακινείται κάποιος στην ασφαλέστερη περιοχή ΕΖΓΒ.
Κοντά στις γραμμές ΒΗ, ΓΘ,ΕΗ,ΖΘ, ιδιαίτερα κοντά στα σημεία Η και Θ=Εκτός συστήματος Εδώ βρίσκονται όσοι δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα, συνήθως αποκαλούνται «κοινωνικά αποκλεισμένοι», μπορεί να είναι ολόκληρες ομάδες πληθυσμού που «δεν χρειάζονται» τώρα στις δεδομένες οικονομικές συνθήκες, οπότε το σύστημα τους πετάει «εκτός».Μπορεί να είναι άτομα με αναπηρίες ή ψυχικά ασθενείς που χρειάζονται ένα υποστηρικτικό εργασιακό πλαίσιο, μπορεί να είναι μετανάστες θύματα έντονης ρατσιστικής προκατάληψης



ΣΧΗΜΑΤΑ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ

ΟΡΘΟΓΩΝΙΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΜΜΟ: Κινήματα κλασικής μορφής όπως το εργατικό. Όσο πιο κοντά στο σημείο Δ βρίσκονται τόσο πιο περιχαρακωμένα είναι σε καθαρά εργατικές διεκδικήσεις. Όσο διευρύνονται προς τα Η και Θ καταλαμβάνουν μέρος από το χώρο επισφαλούς εργασίας (αριστερά του Β και δεξιά του Γ) πολύ κοντά στο Η και Θ βρίσκονται άτομα-θύματα ισχυρού κοινωνικού αποκλεισμού που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν βασικές βιοτικές ανάγκες π.χ ψυχικά ασθενείς, άστεγοι, μακροχρόνια άνεργοι, μετανάστες σε καθεστώς παρανομίας κλπ Τα άτομα αυτά δύσκολα αποκτούν κινηματική διάθεση και υφίστανται ρατσιστικές διακρίσεις χωρίς να μπορούν εύκολα να αντιδράσουν. Αν και μαζικά τα κινήματα αυτά περιβάλλονται από μεγάλο αριθμό ατόμων που όμως προτιμούν να ψάχνουν εξατομικευμένες λύσεις στα προβλήματα τους.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΓΡΑΜΜΟ ΜΕ ΣΤΡΟΓΓΥΛΕΜΕΝΕΣ ΓΩΝΙΕΣ: Κινήματα με προσανατολισμό την οικολογία ή την ισότητα των δυο φύλλων ή το αντιπολεμικό, το καταναλωτικό κίνημα κλπ. είναι λιγότερο πολιτικοποιημένα πολυσυλλεκτικά, αποτελεσματικά στην διεκδίκηση λύσεων σε τοπικό επίπεδο, σαφώς στις τάξεις τους στρατεύονται άτομα με μεγαλύτερη επαγγελματική ασφάλεια αν και εντάσσονται και άτομα από την περιοχή της επισφάλειας αλλά με ειδικά ενδιαφέροντα κοινωνικού περιεχομένου. Πχ δικαιώματα ομοφυλοφίλων , εναλλακτική στρατιωτική θητεία κλπ. Τα άτομα που βρίσκονται γύρω από τα κινήματα αυτά έχουν πολιτικές προτιμήσεις αλλά δεν τις προτάσσουν μέσα στο κίνημα.
ΠΟΛΥΓΩΝΑ: Κινήματα πολιτικοποιημένα αλλά όχι εσωστρεφή, με έντονο κοινωνικό περιεχόμενο στις διεκδικήσεις τους, μπορούν να συνδέουν πολλαπλά ζητήματα και περιλαμβάνουν στις τάξεις τους τόσο άτομα με σχετικά ασφαλή όσο και με επισφαλή εργασιακή κατάσταση. Είναι μοντέρνα, με ευρηματικότητα και φαντασία στις δράσεις τους που μπορεί και μερικές φορές να είναι βίαιες αν και συνήθως προτιμούν τις ενέργειες παρεμπόδισης, δεν ελέγχονται από τα κατεστημένα κόμματα και τα παραδοσιακά συνδικάτα, είναι απρόβλεπτα, χαοτικά, πολυσυλλεκτικά. Υιοθετούν συχνά και αγωνίζονται για τα δίκαια άλλων κατώτερων κοινωνικά ομάδων που δεν έχουν φωνή, γενικά πρόκειται για ένα ετερόκλητο πλήθος ατόμων για τους οποίους η κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη είναι πρωτεύοντα ζητήματα μιας κοινωνίας. Τα άτομα αυτά έχουν επιλύσει τις βασικές βιοτικές τους ανάγκες ή τις διαχειρίζονται μέσα από ομάδες αυτοβοήθειας και άλλους εναλλακτικούς τρόπους. Οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στα κινήματα αυτά διαφέρουν από πλευρά σε πλευρά του πολυγώνου, αν όμως καταφέρουν να τις συνθέσουν παραγωγικά τότε τα κινήματα διευρύνονται και δυναμώνουν.
ΟΒΑΛ: Καθόλου πολιτικοποιημένα, δεν συνδέονται εύκολα με άλλα κινήματα εκτός και αν είναι ομοειδή, είναι εξειδικευμένου ενδιαφέροντος πχ προστασία θαλάσσιας χελώνας ή έχουν δράσεις με φιλανθρωπικό περιεχόμενο όπως οι τηλεμαραθώνιοι για συγκέντρωση χρημάτων. Στα κινήματα αυτά εντάσσονται άτομα σχεδόν αποκλειστικά από τον εργασιακά ασφαλή χώρο και μάλιστα από τα μέσα ή τα ανώτερα στρώματα. Πολλοί δεν τα θεωρούν κινήματα αλλά οργανώσεις για την επενοχοποιήση του συστήματος. Οι δράσεις τους στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση των πολιτών για το εκάστοτε ζήτημα που θέλουν να αναδείξουν.
ΚΕΝΉ ΠΕΡΙΟΧΗ= Περιλαμβάνει άτομα με μικρή κινηματική παρουσία, καθόλου δράση ή απαθείς και ανενεργούς πολίτες. Υπάρχουν άτομα απογοητευμένα αλλά με συνειδητή απογοήτευση, άτομα απολίτικα που αναζητούν ατομικές λύσεις ή άτομα ενταγμένα σε κομματικούς σχηματισμούς αλλά για τους δικούς τους συνήθως ιδιοτελείς λόγους.

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Ντροπή...

Ντροπή, σε τηλεδημοσιογράφους, υπουργούς,κυβέρνηση,αξιωματική αντιπολίτευση,αγανακτισμένους πολίτες αλλά και σε όλους μας που ανεχόμαστε αυτή την κουβέντα και τις λύσεις που δρομολογούνται για τους μετανάστες. Ντροπή να σέρνονται όλοι αυτοί πίσω από τους καρατζαφεροφασίστες.
To tragoudi twn gy...

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009

Τα Μηνύματα της Ευρώπης


Εκανα όλες τις υποχρεώσει μου ως πολίτης χτες,και ψήφισα και τα αποτελέσματα στην tv παρακολούθησα και τα μηνύματα τα πήρα.
Μήνυμα πρώτο: Η άνοδος του Αδωνη και των συν αυτώ δεν είναι δυστυχώς μόνο Ελληνικό φαινόμενο, είναι ευρωπαϊκό και θα συνεχιστεί, το αυγό του φιδιού για δεύτερη φορά στην Ευρωπαϊκή ιστορία φιλοδοξεί να παίξει κεντρικό ρόλο στις εξελίξεις.
Μήνυμα δεύτερο.Η Ν.Δ όσο θα πλησιάζει η ώρα να αποχωριστεί την εξουσία θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη.
Μήνημα τρίτο η επόμενη μέρα των Ευρωεκλογών είναι απελπιστικά ίδια με την προηγούμενη.
Διαβάστε την όψη της Ευρώπης σήμερα που κάνουμε πως δεν τη βλέπουμε...

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Δικαιολογημένες απουσίες


Σήμερα το πρωί πήρα τα εύσημα μου, από τον πιο αυστηρό κριτή μου, παρ'όλο που εγώ το διακωμωδώ και "λέω πως η κάθε κουκουβάγια το κουκουβαγάκι της" κι'όλα αυτά σε ένα συνέδριο για τις "Νέες προκλήσεις στην Κοινωνική Φροντίδα" λες και απαντήσαμε στις παλιές τρομάρα μας...Ε ύστερα να μην κεράσω και γω ένα νερό δίπλα στη θάλασσα? με θέα το Λευκό (που λέει ο λόγος) Πύργο? Αλλά και σεις μην νομίζεται πως όταν δεν εμφανίζομαι λουφάρω! Σαν ενήλικας λοιπόν έρχομαι να δικαιολογήσω μόνος μου τις απουσίες μου...

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

Ο δαίμονας χόρευε μέσα του


08 Φατα Μοργκανα
08 Φατα Μοργκανα.w...
Hosted by eSnips

Σαββάτο πρωί στην πόλη μας,στο "δωμάτιο με θέα" πάνω από τον κινηματογράφο Ολύμπιον (την καρδιά του φεστιβάλ κινηματογράφου) η πλατεία Αριστοτέλους στα πόδια μας και τα βιβλιοπωλεία ένα γύρω, αν σας ενδιαφέρει η ανθρώπινη και η ναυτική πλευρά του Νίκου Καββαδία σας προτείνω το βιβλίο του Μήτσου Κασόλα "Ο δαίμονας χόρευε μέσα του"

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009

Δόλωμα


Αφιέρωμα σε φίλους που είναι εδώ και σε κάτι άλλες ψυχές που εμφανίζονται επιλεκτικά!!!

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

Μάης ο Μακεδονικός



09 Ρωτα ρω τα ρω Unknown Album (28 12 2002 11 10 24 πμ) Κυπουργος Νικος
09 Ρωτα ρω τα ρω U...
Hosted by eSnips

Εδώ στα Βόρεια η Άνοιξη έρχεται αργά και δύσκολα, δεν βιάζεται όπως γίνεται στο Νότο, είναι σε χαμηλούς τόνους, δεν κραυγάζει και επισης είναι σύντομη, μέχρι να την καλο-καταλάβουμε έχει φύγει. Λέτε να την παραπέμψουμε? γιατί τους άλλους που σε τίποτα δεν της μοιάζουν απ'ότι βλέπω τους κρατάμε!

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Ευχαριστώ





Ενα μεγάλο διαδυκτιακό ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε ανθρώπους και χαμόγελα της τύχης.

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2009

Ευχές




Καλή Ανάσταση
με υγεία, ξεκούραση, ανοιξιάτικες ιδέες και πολλή αγάπη!!!


Γιώργος

07 Απρίλη μου
07 Απρίλη μου.wma
Hosted by eSnips

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

Αντίδοτο...


07 Στον Γιωργο Σεφ...

...για τον κάθε λογής φαυλίδη και τα έργα του.

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Επίθεση "πολιτισμού"


Παρασκευή αμέσως μετά τα βραδινά «δελτία ειδήσεων», ακολουθεί κατακλυσμός από διαφημίσεις για τα κυριακάτικα φύλλα των εφημερίδων. Πολιτιστική πλημμύρα, για κάθε γούστο, βιβλιοθήκη, DVD- θήκη, σύνθετο, καθιστικό, ηλικία και μοναξιά της εποχής. Τα μοναστήρια της Ελλάδας, ποίηση μελοποιημένη, η Αρβανιτάκη, ο Παπακωνσταντίνου, ο Νίκος Τσιφόρος, μία μεζονέτα και πολλά ακόμα προσφέρονται δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν από τους μεγαλοεκδότες και μεγαλοδημοσιογράφους που εκτός από εργολάβοι έγιναν και διαχειριστές της κουλτούρας μας. Το κομμάτι από τη διαφημιστική πίττα που μοιράζονται θα είναι μεγαλύτερο αν η κυκλοφοριακή επιβράβευση τους από όλους μας είναι η προσδοκώμενη, έτσι θα πάρουν πίσω στο πολλαπλάσιο τα ψίχουλα που πληρώνουν όταν πληρώνουν μια και τα περισσότερα καλλιτεχνικά έργα που προσφέρουν είναι τόσο παλιά που ούτε πνευματικά δικαιώματα δεν έχουν πια. Αυτή η μαζικοποιημένη ευκολία πιστεύω πως εξευτελίζει και τους δημιουργούς και τα έργα τους. Σημεία των καιρών? Ξεφτίλα του καπιταλισμού? Χυδαία εμπορευματοποίηση? Πόσο καλύτερα ήταν όταν με το «αίμα της καρδιάς μας» πηγαίναμε με το τελευταίο μας πεντακοσάρι στο δισκοπωλείο η το βιβλιοπωλείο για να το καταθέσουμε.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Υπό ανάρρωση...


Κακούργα που τον έφερες ύπουλα μες το σπίτι, αυτόν τον άτιμο ιό και φοβερό αλήτη.
Τον κύκλο του όπως έπρεπε θέλησε να τον κάνει, και μένανε τον δύστυχο κόντεψε να ξεκάνει.
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Άνοιξη...





Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Περιμένατε παιχνίδι εεε! Την πατήσατε! εκτός και αν θέλετε να παίξουμε αλλά με τους δικους μου όρους.Λοιπον θα σας πω τι σας βρήκα και σας αγάπησα. Κανένας σας δεν παριστάνει τίποτα, είστε αληθινοί και ευαίσθητοι,μπορείτε και διαβάζετε πίσω απ'τις γραμμές και επίσης είστε μάχιμοι της ζωής. Τώρα τι με ενοχλεί με σας. Το ότι φοβάστε τα ταξίδια, κανένας σας δεν θα μπορούσε να ήταν μηχανοδηγός,πιλότος η οδηγός λεωφορείου και να κάνει τη γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη.

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

Φράνκο Μπαζάλια




Ο Φράνκο Μπαζάλια (1924-1980) ήταν καθηγητής Ψυχιατρικής. Ως φοιτητής συμμετείχε σε αντιφασιστικές οργανώσεις και φυλακίστηκε. Ως πανεπιστημιακός δάσκαλος μετά από δεκατρία χρόνια αποφάσισε να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο και να διευθύνει το Ψυχιατρείο της Γκορίτσια, όπου ξεκίνησε έναν αγώνα κατάργησης των καταπιεστικών μηχανισμών διοίκησης αλλά και των θεραπευτικών πρακτικών. Άνοιξε τις πόρτες, έριξε τα κάγκελα, κατήργησε τα ηλεκτροσόκ και οργάνωσε το Ψυχιατρείο με αρχές «Θεραπευτικής Κοινότητας». Το 1971 ανέλαβε τη διεύθυνση του Ψυχιατρείου της Τεργέστης με 1.200 ασθενείς, το οποίο κατήργησε μετά από οκτώ χρόνια, δημιουργώντας στην κοινότητα ένα πλήρες δίκτυο υπηρεσιών. Έτσι συντέλεσε αποφασιστικά ώστε να ψηφιστεί ο νόμος «180» που θεσμοθετούσε την κατάργηση των ψυχιατρείων στην Ιταλία. Εκείνη την περίοδο έγραψε πολλά δοκίμια και προώθησε μια συλλογική έρευνα με τίτλο «Εγκλήματα εν καιρώ ειρήνης», στην οποία συμμετείχαν οι Ρόναλντ Λαινγκ, Μισέλ Φουκώ, Νόαμ Τσόμσκι, Ρόμπερτ Καστέλ και Ρ. Γκόφμαν. Φίλος και συνεργάτης του Ζαν-Πωλ Σαρτρ, αποτέλεσε το βασικό ιδεολογικό αλλά και πρακτικό σημείο αναφοράς του κινήματος του Μάη του '68. Ο ριζοσπαστισμός και η αιρετικότητά του απέναντι στην Ακαδημαϊκή Ψυχιατρική έγινε αιτία να συρρέουν από όλο τον κόσμο επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας για να ζήσουν το «Πείραμα της Τεργέστης», το οποίο τα τελευταία χρόνια είναι πλέον επίσημα ένα από τα πιλοτικά προγράμματα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση.

Άλλα έργα του: Η παρεκκλίνουσα πλειονότητα (1971), Εγκλήματα εν καιρώ ειρήνης (1975), Τι είναι η Ψυχιατρική; (1997), Η Άρνηση του Ψυχιατρικού Θεσμού, Πεθαίνοντας ταξικά (1969), Γραπτά - Τόμος Ι, ΙΙ (1981-1982).

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

Για την ημέρα της γυναίκας...


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Μας εύχομαι υπομονή,κατανόηση,ανεκτικότητα,ικανότητα για διαπραγμάτευση,αντοχές πάσης φύσεως και να μην κατουράμε την κουλούρα στο wc.

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

Η Μαρία και η Μαριάννα.


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Την Μαριάννα Κορομηλά την γνωρίζεται, ιστορικός, ξεναγός και για πολλά χρόνια οικοδέσποινα με εκπομπή στο κρατικό ραδιόφωνο για θέματα ιστορίας και όχι μόνο. Συγκινημένη λοιπόν η κυρία Κορομηλά από το ψηφιδωτό που αντίκρισε στη Μονή της χώρας, στην Κωνσταντινούπολη έγραψε μετά από αρκετή έρευνα το βιβλίο της «Η Μαρία των Μογγόλων», δεν είναι ένα ξερό ιστορικό ανάγνωσμα, είναι το ακριβώς αντίθετο, μαζί με την ιστορία της 11 χρονης Μαρίας που ο αυτοκράτορας πατέρας της την έστειλε για γυναίκα του βασιλιά των Μογγόλων μέχρι να επιστρέψει μετά από πολλά χρόνια και να γίνει μοναχή και το ψηφιδωτό που βλέπουμε στη Μονή της χώρας, μας αποκαλύπτει και την ιστορία της ίδιας της Μαριάννας, από τα φοιτητικά ψαξίματα ενός κοριτσιού με αστικές καταβολές μέχρι της σημερινές επιλογές της. Γυναίκα του Στέλιου Νέστορα και με μοίρασμα ζωής σήμερα, ανάμεσα Θεσσαλονίκη- Αθήνα-Πήλιο μας καταθέτει την ιδιαίτερη ματιά της. Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

ΑΠΟΥΣΙΑ 29 ΧΡΟΝΙΑ


Νομίζω σαν σήμερα ήταν που έφυγε ο Ξυλούρης, έχοντας προλάβει όμως να τραγουδήσει (και με την ευαισθησία μεγάλων ποιητών) την ιστορία μας, το βάσανο και τη συλλογική μας μνήμη. Τον φαντάζομαι να τραγουδά εκεί που είναι, για τον Κόντογλου, τον Μακρυγιάννη, τον Εγγονόπουλο, τον Σεφέρη και για όλους τους άλλους, τους πολλούς ανώνυμους που πέρασαν μια ζωή με αγώνες και συνέπεια.

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Μέσον μαζικής μεταφοράς!!!



Ελικόπτερο
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ελικόπτερο (έλιξ + πτερόν) ονομάζεται το αεροσκάφος το οποίο, για την ανύψωσή του από το έδαφος και τη διατήρησή σου σε πτήση, κάνει χρήση ενός ή περισσότερων οριζόντιων (ή σχεδόν οριζόντιων) στροφείων (ελίκων). Οι κύριες διαφορές του από το αεροπλάνο είναι ότι αφ' ενός το μέσο που παρέχει την άντωση είναι κινούμενο (τα πτερύγια του στροφείου), σε αντίθεση με το αεροπλάνο που έχει σταθερά πτερύγια, και αφ' ετέρου ότι για την ανύψωσή και πτήση του δεν απαιτείται οριζόντια κίνηση, όπως στην πλειονότητα των αεροπλάνων. Έχει, επίσης τη δυνατότητα να κινείται προς κάθε κατεύθυνση, σε αντίθεση με το αεροπλάνο που κινείται μόνο προς τα εμπρός, και ακόμα μπορεί να αιωρείται (σχεδόν) ακίνητο στον αέρα. Οι ιδιότητές του αυτές το καθιστούν αναντικατάστατο ως μέσο εναέριας μεταφοράς σε περιορισμένους χώρους όπου η δυνατότητα ελιγμών είναι μικρή, ή σε απομακρυσμένους τόπους όπου η κατασκευή αεροδρομίων δεν είναι εφικτή.
Μαρκογιαννάκη πες αλεύρι? Ο Παλαιοκώστας σε γυρεύει! Χα χα χα χα χα χα χα χα

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

Η συμβολή τουΨαραντώνη στην ψαχανάλυση.


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

«H αγάπη είναι η μόνη ικανοποιητική απάντηση
στο πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης»
Έριχ Φρομ

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Αν δεν ευχηθείς στο σπίτι σου,θα πέσει και θα σε πλακώσει.



Μετά τον Μπάμπη το Σαλονικιό σειρά έχει η Μπάρμπι,σαλονικιά κι αυτή, εδώ και πολλά χρόνια, σήμερα που γιορτάζουν οι Μπάμπηδες και τα παράγωγα τους, εύχομαι χρόνια πολλά και χαμόγελα.

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2009

Μουσικός ναός.



Της γερακίνας γιός
Hosted by eSnips

Στο γεντί κουλέ είν ωραία
Hosted by eSnips

Ο "Μουσικός Ναός" του Μπάμπη του "Σαλονικιού" βρίσκεται στις Συκιές, περιοχή κατοικίας (πολυκατοικίας) που απέχει 20 λεπτά με τα πόδια από το κέντρο, εκεί ιερουργεί ο Μπάμπης με την παρέα του εδώ και πολλά χρόνια,εκεί λειτουργηθήκαμε την Παρασκευή το βράδυ μέχρι το ξημέρωμα σε ατμόσφαιρα διονυσιακή,κάποια στιγμή μου έφυγε το κινητό από τα χέρια μέσα στα πολλά γέλια, εκεί είδα και ένα ωραίο ζεμπέκικο και μάλιστα από γυναίκα. "Στο Γεντί Κουλέ είν ωραία άμα βρείς καλή παρέα κλπ κλπ " λέει το άσμα.

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Ο μύθος των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών*

Ο φίλος ζήτησε μουσική,ας την αφήσουμε για αργότερα και να διαβάσουμε σήμερα ένα κείμενο του Γιώργου του Γιαννουλόπουλου που όταν το άκουσα από τα χείλη του με συγκλόνισε,είναι αυτά που λέει, αλλά είναι και ο τρόπος που τα λέει, το χαμηλωμένο βλέμμα του, το τεφτέρι που τα είχε γράψει, ο επίπεδος τόνος στη φωνή. Στο διάλειμμα πήγα και τον γνώρισα, λέει λίγα και έχει πάντα ένα βιβλίο στο χέρι.

Ο μύθος των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών*

Γιώργος Γιαννουλόπουλος **

Είμαι ο Γιαννουλόπουλος Γιώργος, εργαζόμενος στην εργασιακή δομή «Καφενείο» στο Ψ.Ν.Α. Δαφνί, ιδρυτικό μέλος του συλλόγου «Αλκυονίδες», αναπληρωματικό μέλος της Ειδικής Επιτροπής Προστασίας Ατόμων με Ψυχικά Προβλήματα του Υπουργείου Υγείας.
Η έκφραση «δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων» είναι οξύμωρη. Γιατί λέγοντας ψυχικά πάσχων σημαίνει ότι «αυτοδίκαια» το άτομο αυτό δεν έχει δικαιώματα. Είναι πράγμα, «res» (λατ.). To να λένε ορισμένοι ψυχίατροι, ψυχίατροι που ανήκουν στο κλασικό ψυχιατρικό κατεστημένο, ότι φτιάχνουν χάρτα δικαιωμάτων των «αρρώστων» στην πραγματικότητα αυτοκαταργούνται ως ψυχίατροι, γιατί η ψυχιατρική τέχνη σημαίνει εξ ορισμού παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών που χαρακτηρίζονται ως ψυχικά πάσχοντες.
Οπότε, ή δεν το εννοούν ή ξεγελούν τον εαυτό τους. Εκτός ορισμένων –λίγων- οι οποίοι πράγματι το εννοούν και γι’ αυτό τον προσανατολισμό τους αντιμετωπίζουν την αποδοκιμασία των κλασικών συναδέλφων τους. Το λιγότερο. Και στο κάτω-κάτω πώς να εμπιστευθείς το όψιμο ενδιαφέρον κάποιων που είναι υπεύθυνοι για τα σημερινά χάλια του χώρου ότι τώρα θέλουν το καλό μας. Ενός χώρου που κατά τα άλλα έγινε για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στους πολίτες όπως ισχυρίζονται.
Ένα βασικό δικαίωμα θέλουμε. Να έχουμε όλα τα δικαιώματα ενός πολίτη που δεν έχει χαρακτηρισθεί ψυχικά πάσχων.
Για παράδειγμα, παρότι ο ποινικός κώδικας λέει ότι καμιά ποινή δεν εφαρμόζεται χωρίς τον νόμο που την ορίζει ως πράξη αποδεχόμενη ποινή στερητική της ελευθερίας κάποιου, στην πράξη ο εισαγγελέας μπορεί να διατάξει την κράτηση σε ψυχιατρείο χωρίς τη θέληση αυτού του πολίτη και μάλιστα χωρίς αυτός ο πολίτης να έχει παραβεί κάποιο νόμο, χωρίς να έχει διαπράξει κάποιο αδίκημα. Δηλαδή του εφαρμόζεται μία ποινή, αναγκαστική νοσηλεία, και μάλιστα χωρίς να ισχύουν γι’ αυτόν οι διατάξεις του νόμου που προστατεύουν τα δικαιώματα των κρατουμένων. Από εδώ και πέρα, η διάρκεια κράτησής του εξαρτάται από τη γνώμη του γιατρού, δηλαδή από έναν άλλο πολίτη, χωρίς να μπορεί να κάνει ένσταση γι’ αυτό.
Οποιοσδήποτε χάρτης δικαιωμάτων περιέχει ή υπονοεί την έννοια «ψυχικά άρρωστος» είναι κοροϊδία και συμφέρει μόνο αυτούς που θέλουν να χαράξουν μια γραμμή ανάμεσα στο εμείς και στο οι άλλοι, ανάμεσα στους αποδεκτούς και τους μη αποδεκτούς.
Αποδεκτοί είναι όσοι αποδέχονται και υιοθετούν τις συμπεριφορές και τις δράσεις που έχει μια κοινωνία σε έναν ορισμένο χώρο και χρόνο.
Μη αποδεκτοί είναι όσοι κινούνται έξω από τα όρια που η ίδια η κοινωνία, το κράτος, το σύστημα καθορίζουν ανάλογα με τα οικονομικά κυρίως συμφέροντά τους, και είναι δυνητικά διαλυτικοί παράγοντες της κοινωνικής συνοχής που χρειάζονται προκειμένου να προστατέψουν αυτά τα συμφέροντα.
Και εδώ δεν μιλάω μόνο για τους λεγόμενους ψυχικά πάσχοντες.
Για την αναγκαστική νοσηλεία που ανέφερα, ο ψυχίατρος στην ουσία καλείται να πάρει πολιτική θέση, αποφασίζοντας το επικίνδυνο ή όχι ενός βίαια περιορισμένου πολίτη• καλείται να αποφασίσει αν αυτός ο πολίτης είναι επιζήμιος για τις σκέψεις του και τις πράξεις του, για τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ο παραγγέλων αυτή.
Αν είναι φορέας κάποιου ανεπιθύμητου για το σύστημα παράγοντα σκέψης ή δράσης. Καλείται ο ψυχίατρος να γίνει χωροφύλακας με εξαιρετικά μεγάλες αρμοδιότητες και δυνατότητες• καλείται να αποφασίσει να κάνει τον διαχωρισμό ανάμεσα στα άτομα με αποδεκτές συμπεριφορές για το σύστημα, με πλήρη δικαιώματα, όσα τέλος πάντων αναγνωρίζει το σύστημα ως δικαιώματα στους υπηκόους του, και στα άτομα με μη αποδεκτές συμπεριφορές και τρόπους δράσης, τα οποία θα έχουν από ελάχιστα έως κανένα δικαίωμα, ως επιζήμια για το κράτος, το σύστημα, την κοινωνία.
Απ’ ότι φαίνεται μπορεί ανά πάσα στιγμή ο κάθε πολίτης κυρίως ο μη προνομιούχος να σταλεί με το παραμικρό για ψυχιατρική γνωμάτευση-εξέταση, και αν κριθεί από κάποιο κλαδί του δέντρου του κράτους ως επικίνδυνος για αυτό, για «θεραπεία», χωρίς τη θέλησή του, χωρίς την αποδοχή του.
Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για γονιδιακή προδιάθεση στις ψυχικές παθήσεις. Όπως έχω ξαναπεί, εγώ γυρνάω στα ψυχιατρεία από το 1975. Τις μόνες κατηγορίες λεγομένων ψυχασθενών που έχω συναντήσει είναι οι ταλαίπωροι, οι άνεργοι, οι απένταροι, οι φουκαράδες αυτοί που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Και ρωτάω: Μόνο στις κατώτερες οικονομικά τάξεις, στους φτωχούς επιλεκτικά έχουν τα γονίδια προδιάθεση για ψυχικές παθήσεις; Οι πλούσιοι ή έχουν ανοσία, ή ανώτερου τύπου γονιδίωμα, ή προωθείται η άποψη ότι κάθε φτωχός με παρεκκλίνουσα συμπεριφορά είναι λανθάνων ψυχασθενής με ότι αυτό μακροπρόθεσμα συνεπάγεται;
Γιατί μόνο οι φτωχοί ψυχασθενείς αντιμετωπίζονται σαν μιάσματα της κοινωνίας. Δεν είναι πιο απλό να παραδεχθούμε ότι το είδος της κοινωνίας που έχουμε φτιάξει βγάζει στο περιθώριο όλο και πιο πολλούς ανθρώπους και ο συνδυασμός κοινωνικών πιέσεων και ανέχειας φθείρει τον ψυχισμό και αναγκάζει πολλούς να ζητήσουν ψυχιατρική βοήθεια, που βεβαίως χορηγείται ευχαρίστως και απλόχερα εξουδετερώνοντάς τους διά βίου, ενώ το μόνο που θέλουν είναι να μαζέψουν τα προσωρινά διασπασμένα κομμάτια της προσωπικότητάς τους;
Σε προσωπικό επίπεδο, αν ήξερα τότε παλιά ότι η κίνησή μου να προσφύγω σε ψυχίατρο για να λύσω μια προσωρινή, όπως κατανοώ σήμερα, διάσπαση της προσωπικότητάς μου, ένα προσωρινό αδιέξοδο, που θα επανερχόταν, θα γιατρευόταν μόνο του, θα κατάληγε να στερηθώ των περισσοτέρων δικαιωμάτων που θα είχα ως ελεύθερος πολίτης, όσο ελεύθερος του επιτρέπεται να είναι κανείς σήμερα, θα προτιμούσα χίλιες φορές να διαπράξω ένα ποινικό αδίκημα όσο σοβαρό και αν ήταν αυτό και όσες επιπτώσεις και αν είχε.
Φυσικά μιλάω μόνο για τον εαυτό μου και δεν το συνιστώ σε κανέναν αυτό, αλλά ίσως και άλλοι να έχουν κάνει αυτές τις σκέψεις…
Δεν είχα πάντοτε αυτές τις ακραίες απόψεις. Μέχρι πριν από ένα–δύο χρόνια π.χ. νόμιζα ότι οι εργαζόμενοι στον τομέα της λεγόμενης ψυχικής υγείας ήθελαν μόνο το καλό των λεγομένων ψυχικά αρρώστων και ότι είχαν όλοι τις καλύτερες προθέσεις.
Τότε μου ζητήθηκε από ένα πρόσωπο, που μέχρι τότε εμπιστευόμουν απόλυτα και με μία γελοία δικαιολογία, να προδώσω σε ένα κρίσιμο θέμα έναν άνθρωπο για τον οποίο ένοιωθα ευγνωμοσύνη• θεώρησε δεδομένο ότι αν κάποιος χαρακτηρισθεί «τρελός» δεν έχει ούτε αρχές ούτε αξιοπρέπεια. Εγώ έχω όμως.
Αυτό και ορισμένα γεγονότα που ακολούθησαν με έκαναν να αλλάξω τη γνώμη που είχα. Τότε άρχισα να ψάχνω και να ψάχνομαι. Τότε άρχισα να καταλαβαίνω ότι αν εξαιρέσει κανείς τους αρρώστους με οργανικές διαταραχές που επηρεάζουν τον ψυχισμό τους, οι υπόλοιποι είναι ενοχλητικοί -για να το πω κομψά- για την κάθε εξουσία και η ψυχιατρική γνωμάτευση είναι ένας από τους τρόπους για να τεθούν στο περιθώριο μόνιμα.
Υπάρχουν στο χώρο της ψυχικής υγείας εργαζόμενοι που τα ξέρουν αυτά και αντιδρούν, υπάρχουν εργαζόμενοι που τα ανέχονται, και υπάρχουν εργαζόμενοι που τα απολαμβάνουν.
Όπως λέει και η παροιμία «Αν θέλεις να διαπιστώσεις τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου δώστου δύναμη». Και πολλοί πίσω από την κοινωνική περσόνα κρύβουν τον αυστραλοπίθηκο. Μη μας λένε λοιπόν ότι θέλουν το καλό μας άνθρωποι που η φύση της δουλειάς τους είναι η παραβίαση των δικαιωμάτων μας προκειμένου να την κάνουν.
Μην ξεχνάμε ότι τα οποιαδήποτε μέτρα, εναντίον οποιασδήποτε μειοψηφίας, παίρνονται με τη βία, με τη δύναμη της ισχύος στην ουσία με τη δύναμη των όπλων, αυτών που μπορούν να την επιβάλλουν και όχι στο όνομα του όποιου νεφελώδους δικαίου, εκτός αν κάποιος εννοεί ότι το δίκαιο είναι με το μέρος, το έχουν οι λίγοι, οι όποιοι λίγοι στον όποιο τόπο, στον όποιο χρόνο που θέλουν τους πολλούς καλοκουρδισμένα αυτόματα να χορεύουν και να δουλεύουν στον ίδιο σκοπό, στην ίδια νότα και η δική μας παραφωνία ενοχλεί τα ευαίσθητα αυτιά τους.
Και σαν να μην φτάνει αυτό υπάρχουν, όπως αναφέρει συχνά και ο τύπος, και άτομα που κερδοσκοπούν ασύστολα στο χώρο της λεγόμενης ψυχικής υγείας. Κερδοσκοπούν ασύστολα σε βάρος αυτών που υποτίθεται ότι χρειάζονται περισσότερη βοήθεια απ’ όλους. Υποτίθεται.
Και το κάνουν αυτό γιατί είναι σε γνώση, γνωρίζουν ότι οι λεγόμενοι ψυχασθενείς θεωρούνται πράγματα προς χρήση απ’ όλους, αντικείμενα και όχι υποκείμενα.
Όπως οι σκλάβοι του 19ου αιώνα στην Αμερική, οι οποίοι δια νόμου δεν υπήρχαν ως άτομα και στους οποίους δεν αναγνωριζόταν όχι μόνο η άποψη για κάτι αλλά ούτε καν η μαρτυρία για οτιδήποτε, όσο σοβαρό κι αν ήταν αυτό.
Πάρα πολλοί από τους εργαζόμενους στο λεγόμενο χώρο της ψυχικής υγείας αποδέχονται τα δικαιώματα των λεγόμενων ψυχασθενών μόνο στο μέτρο που τα δικαιώματα των λεγόμενων ψυχασθενών δεν παραβιάζουν τα δικαιώματα που έχουν αυτοί πάνω στους λεγόμενους ψυχασθενείς.
Όταν ο γνωστός Μπαζάλια έλεγε ότι ο ψυχασθενής είναι ένας άνθρωπος χωρίς δικαιώματα και μπορείς να τον κάνεις ό,τι θέλεις, το έλεγε σαν διαπίστωση. Εδώ όμως μια μερίδα των εργαζομένων στο χώρο το θεωρεί οδηγία έχω ακούσει σε μια «κλειστή» ολιγομελή σύναξη ψυχίατρο να υποστηρίζει ότι αν ένας ψυχασθενής «βοηθηθεί» να περάσει το πανεπιστήμιο σε 10 χρόνια θα έχει κάποια θέση που θα τον καθιστά επιβλαβή και επικίνδυνο (ίσως να διαθέτει διαχρονική τηλεπάθεια ο γιατρός αυτός). Και μάλιστα πρόσθεσε ειρωνικά ότι πολλοί από αυτούς θέλουν να γίνουν και ψυχίατροι. Είναι προφανές λοιπόν ότι αν χαρακτηρισθείς ψυχικά πάσχων ο χαρακτηρισμός είναι δια βίου, χωρίς να μπορείς να αρνηθείς αυτό τον χαρακτηρισμό και μάλιστα αν τον αρνηθείς όχι μόνο ισχύει αλλά φορτώνεσαι και με μια επιπλέον ψυχική πάθηση που λέγεται άρνηση αποδοχής της κατάστασής σου ή κάτι που έχει το ίδιο νόημα.
Εδώ στην χώρα μας όλοι οι μεγάλοι και οι τρανοί του χώρου δεν τολμούν να δηλώσουν ανοιχτά το προσδόκιμο της ζωής, την αναλογία θανάτων, μεταξύ ψυχασθενών και του γενικού πληθυσμού, καθώς και τον λόγο, την αιτία αυτών των θανάτων που έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας, με θανάτους κυρίως από αιτίες και αρρώστιες άγνωστες σχεδόν στο χώρο των ψυχασθενών παλαιότερα, αιτίες και αρρώστιες που σχετίζονται με τα ψυχοφάρμακα, τόσο μάλιστα που πολλοί από εμάς αναρωτιόμαστε αν αξίζει το ρίσκο να παίρνουμε ψυχοφάρμακα και να πεθαίνουμε πριν την ώρα μας.
Σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες οι πρώην νοσηλευόμενοι στα ψυχιατρεία αυτοπροσδιορίζονται ως επιζώντες της ψυχιατρικής θεραπείας και αν σκεφτούμε τις άμεσες ή έμμεσες παρενέργειες των ψυχοφαρμάκων τότε καταλαβαίνουμε ότι ορθώς αυτοπροσδιορίζονται έτσι. Όταν υπάρχουν τόσοι θάνατοι από εκφυλιστικές παθήσεις τότε για τι είδους θεραπεία μιλάμε; Με μια μικρή δόση παράνοιας θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι το σύστημα έχει αρχίσει ένα πρόγραμμα κοινωνικής ευγονικής.
Και κάτι για τις εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές.
Παρατηρείται πολλές φορές ότι στην προσπάθεια να γίνουν ξενώνες και οικοτροφεία σε διάφορες περιοχές της χώρας, οι περίοικοι αντιδρούν σε αυτό και οι υπεύθυνοι προκειμένου να τους πείσουν τους λένε ότι οι μελλοντικοί ένοικοι είναι ακίνδυνοι για τους περίοικους γιατί είναι σε φαρμακευτική αγωγή που τους κάνει ακίνδυνους. Γιατί αυτό είναι το νόημα των όσων τους λένε. Πιστεύω ότι είναι λάθος να περνάει το μήνυμα στον κόσμο ότι προκειμένου να είναι ακίνδυνος κανείς πρέπει να παίρνει φάρμακα.
Δημιουργεί ένα προηγούμενο και καλό είναι να μην συνδέεται η μη επικινδυνότητα με τη λήψη φαρμάκων.
Όσο για το άλλο είδος των περιοίκων, οι οποίοι πείθονται μόνο όταν ακούνε ότι θα αυξηθεί ο τζίρος των καταστημάτων τους από την παρουσία των ενοίκων των στεγαστικών δομών στην περιοχή τους -δηλαδή ότι θα έχουν οικονομικό όφελος με άλλα λόγια μας αποδέχονται επί πληρωμή, αφήνω εσάς να σκεφθείτε ποιο είναι το ηθικό τους ανάστημα.
Κλείνω με την περίληψη που έδωσα για το πρόγραμμα της εκδήλωσης.
Κανένας δεν σκέφτεται σοβαρά να δώσει δικαιώματα στους ψυχικά ασθενείς ίδια με των υπολοίπων πολιτών γιατί τότε δεν θα είναι εύκολο να τα παραβιάζει εν ονόματι της υποτιθέμενης θεραπείας τους. Γιατί η παραβίαση των δικαιωμάτων των ψυχασθενών είναι η βάση της λεγόμενης θεραπείας τους και λέγοντας θεραπεία εννοούμε τη βίαιη προσαρμογή τους σε κοινωνικές συμπεριφορές που άλλοι επέλεξαν ως ορθές και λογικές.
Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ερώτηση ή διευκρίνιση.
Ευχαριστώ.