Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Περίληψη

Η Αγγέλα ματώνει και μας ματώνει. Η Αναστασία τα λέει από τα μέσα όπως τα ζεί. Η Μέρη με λόγια λίγα δεν απορεί. Ο Αντώνης αποκαλύπτει τους αληθινούς κουκουλοφόρους. Η Αννά δε δυσκολευεται να πεί τα πράγματα με το όνομα τους.Η Χαρούλα μεταφέρει μια πρόταση. Οι ξεσηκωμένοι δε μασούν τα λόγια τους, ακούστε τους...
"Δεν είμαστε τρομοκράτες, 'κουκουλοφόροι', 'γνωστοί - άγνωστοι'. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί- άγνωστοι... Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή -μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη 'βιτρίνα', παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε.
» Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας...».
Αν η ελπίδα δεν είναι αυτή η γενική έννοια που μάθαμε στα σχολεία,αλλά η δύναμη των ανθρώπων,και μάλιστα των νέων τότε αυτός ο τόπος έχει ελπίδες φίλοι.
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA