Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Καλημέρα...


Μια καλημέρα, μπορεί να χαθήκαμε αλλά σίγουρα δεν ξεχαστήκαμε, μια εικόνα της παλιάς Θεσσαλονίκης του λαϊκού ζωγράφου Σ Ζήση. Και μια αγαπημένη και χαρουμενη μουσική.
Μακριά από κάλπες σήμερα! Τί δουλειά έχουμε? Σήμερα το βράδυ στον ΑΝΤ1 έχει ταινία garlfield,όποιος είναι παλιοχαρακτήρας σαν αυτόν να τη δεί, εγώ θα την δω...
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

4 όψεις του ίδιου ακριβού νομίσματος.









Στα δύσκολα πάντα εδώ γυρίζουμε, ακόμη και η πιό περίεργη διασκευή της μουσικής του έχει μια γοητεία, άλλωστε και στον ίδιο άρεσαν οι νέες όψεις και οι πολλαπλές αναγνώσεις της μουσικής γενικώς.

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

Χρόνια όπως τα θέλεις.


Κωνσταντίνου Παλιάν "Αλληγορία"


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Σήμερα 8 του Νοέμβρη γιορτή των Αρχαγγέλων των Αγγέλων και της Αγγέλας μας χαιρόμαστε που την έχουμε.Ο πίνακας και η μουσική τα δώρα μας.

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Νέος 104 ετών



«Ερωτεύτηκα πολύ.
Έζησα όλη μου τη ζωή ερωτευμένος.
Με την κυριολεξία του όρου.
Με συγκίνηση», λέει ο καθηγητής Εμμ. Κριαράς
«Έρωτας είναι η επιδίωξη του ιδανικού. Σε όλες του τις εκφάνσεις. Ξεχωρίζω δύο: τον σαρκικό- πνευματικό έρωτα προς τη- τον σύντροφο και τον έρωτα προς την εργασία. Αυτό που λέμε φιλεργία. «Ο έρωτας είναι το αντίδοτο του θανάτου. Είναι ίσως η ίδια η ζωή. Μόνο όταν είσαι ερωτευμένος ζεις. Ειδάλλως είσαι… πέτρα…».

Όχι. Ο υπεραιωνόβιος πλέον (διάγει το 104ο έτος της ζωής του) ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, Εμμανουήλ Κριαράς, δεν νιώθει «πέτρα»…

«Κρατώ ακόμα ψήγματα έρωτα και προς τη μνήμη της γυναίκας μου και προς την εργασία. Ζω. Νιώθω. Εργάζομαι ακόμα, αλλά με δυσκολία. Δεν δίδει η ζωήχωρίς έρωτα- ευτυχία. Είμαστε τραγικές μορφές. Το γεγονός ότι έχουμε συνείδηση δεν νομίζω ότι είναι στοιχείο ουσιαστικής ευτυχίας. Ο άνθρωπος ζει πιο ευτυχισμένα όταν δεν έχει συνείδηση της τραγικότητας της ζωής του. Εγώ- δυστυχώς- την έχω. Επιθυμία μου είναι πλέον να μη ζήσω. Είναι βάρος πια η ζωή μου». Κουράζει η ζωή;
Κουράζει ίσως το περιβάλλον της ζωής. Ο χώρος και οι άνθρωποι στον οποίο και με τους οποίους είσαι καταδικασμένος να ζεις. Αυτό που τώρα λένε οικονομική ή κοινωνική κρίση. Η οικονομική κρίση συνάδει με την κοινωνική- αυτή που λέμε αξιών; Είναι προϊόν η μία της άλλης ή απλώς συνυπάρχουν με κοινή προέλευση, παράλληλη έκφραση και αδιέξοδο αποτέλεσμα;

Η κατάσταση είναι άσχημη από κάθε άποψη. Είναι πολύ πιο εντυπωσιακή βέβαια αυτή που λέμε οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της είναι τραγικές, αλλά- επιτρέψτε μου- είναι τραγικότερες οι επιπτώσεις της άλλης κρίσης, αυτής της λεγόμενης κοινωνικής. Αυτοκαταδιωκόμεθα άπαντες. Υπάρχει γενικώς μια ανισορροπία. Διάγει κρίση η πολιτική ζωή, διά γει κρίση η Παιδεία, η Δικαιοσύνη- έννοιες πρωταρχικές… Όσον αφορά το αμιγώς οικονομικό φαινόμενο, δεν είμαι ίσως αρμόδιος να δώσω λύσεις. Έζησα και το κραχ του ΄29 αλλά ήταν αλλιώς τότε… Τώρα είναι διαφορετικά. Συνδυάζεται με την παγκοσμιοποίηση. Το κοινωνικό λοιπόν πρόβλημα είναι προϊόν της ευημερίας. Προϋπάρχει λοιπόν της οικονομικής κρίσης. Αυτό που ζούμε τώρα θα προτιμούσα να μην το είχα προλάβει, να μην το είχα ζήσει».

Κρίση και έλλειψη παιδείας
Παλαιότερα υποστηρίζατε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι ο σοσιαλισμός. Εξακολουθεί να παραμένει όραμα και στόχος σας;

Εξακολουθώ να το πιστεύω. Η λύση θα έρθει- εγώ δεν θα το προλάβω, ούτε την ανόρθωση της παιδείας που θα πρέπει να προηγηθεί, θα προλάβω. Δεν μ΄ ενδιαφέρει πλέον η πολιτική με τον τρόπο που ασκείται. Η πολιτική μας ζωή οδηγείται σε συντηρητισμό κι αμφιβάλλω αν θα μπορέσει σύντομα να ανακάμψει. Είναι η κρίση σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας. Δεν τιμώνται πλέον οι αξίες. Βιώνουμε την έσχατη πλέον ανάγκη ανόρθωσης της παιδείας. Είναι όμως η υλιστική κατεύθυνση της παιδείας. Με την τεχνολογία τα ανθρωπιστικά γράμματα υποτιμούνται κι έτσι δημιουργείται μια ανισορροπία… Η αρχή είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ. Ένας λαός προάγεται όταν έχει προηγμένη παιδεία. Αν όμως οι ανάξιοι επιπλέουν σ΄ όλους τους τομείς και κυρίως σ΄ αυτούς της πολιτικής… Πρέπει να υπερνικήσουμε την τάση αυτή. Το αποτέλεσμα είναι η δυσπιστία όλων…

Ο υλισμός είναι που σκότωσε το όραμα. Κι ο υλισμός είναι που διδάσκεται από γονείς και δασκάλους. Όλα γίνονται με στόχο την εξασφάλιση παχυλού κέρδους.

«Ανυψώνει τον άνθρωπο ο έρωτας.
Ο πραγματικός, ο αληθινός έρωτας»


«Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι…»

Η τρομοκρατία είναι μια μορφή δράσης και «λύσης»; Ο Εμμανουήλ Κριαράς διαφωνεί: «Δεν αποτελεί ευχάριστο φαινόμενο. Δεν ήταν ποτέ λύση η τρομοκρατία. Εκτός αν εννοείτε την τρομοκρατία των ισχυρών της Γης. Την τρομοκρατία του κεφαλαίου και του υλισμού. Όχι, με την άλλη- αυτήν τη μεμονωμένη των αγανακτισμένων παιδιών- φοβάμαι ότι η εκτροπή καραδοκεί. Δεν απέχει πολύ η όποια εκτροπή από τα έσχατα αυτά φαινόμενα απόλυτου συντηρητισμού στα οποία πολιτικά ασυνείδητα καταφεύγουν οι άμυαλοι απογοητευμένοι».

Τι να κάνουμε; Εκατό και πλέον χρόνια μετά (ο Β. Ι. Λένιν έθεσε το ερώτημα το 1902 στο ομότιτλο βιβλίο του);

Οι Σπαρτιάτες το έθεσαν λακωνικότερα όλων το 410 π.Χ. μετά τη ναυμαχία της Κυζίκου. «Έρρει τα κάλα, Μίνδαρος απεσύα, Πεινώντι τώνδρες, Απορίομες τι χρη δραν». (Καταστράφηκαν τα πλοία. Ο Μίνδαρος σκοτώθηκε. Οι άνδρες πεινούν. Απορούμε τι πρέπει να πράξουμε.) Να υπομένουμε. Μια λύση είναι εσείς να μιλάτε. Να λέτε πάντα αυτό που πιστεύετε… Και να πληροφορείτε σωστά. Μη δέχεσθε να γίνετε όργανα του οποιουδήποτε. Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι… Πριν από λίγα χρόνια διάβαζα καθημερινά και μάλιστα εμβριθώς δυο, τρεις εφημερίδες. Τώρα πια με κουράζει αυτή η ελαφρότητα… Το μόνο ιδανικό που απέμεινε είναι ίσως ο Έρωτας. Υπό την έννοια της αέναης επιδίωξης του ιδανικού..

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Τα ιερά και (αν)όσια


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 1/11/2009

Η ΑΓΓΕΛΙΑ της εβδομάδας: «ΝΑΟΔΟΜΗ, Βιομηχανία δομικών προϊόντων. Προκατασκευασμένες εκκλησίες, προκατασκευασμένοι βόθροι. Τοποθέτηση αυθημερόν. Με έγκριση από την Αρχιεπισκοπή» (Διατηρώ ακέραιες τις ελπίδες μου ότι η έγκριση αφορά μόνο το ένα σκέλος της επιχείρησης...)
Επίσης

Αντιδράσεις προκάλεσε η αφίσα της παράστασης Vasileros Bromas - Η νόσος των φτηνών που ξεκίνησε την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2006 στη ΣΚΗΝΗ FIX στην όμορφη Θεσσαλονίκη.

Στις 29 Οκτωβρίου 2006 έξω από το χώρο που γίνονται οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία μελών χριστιανικών οργανώσεων κατά τις ώρες μετάδοσης των βραδινών δελτίων ειδήσεων.

Στις 6 Νοεμβρίου 2006 μέλη χριστιανικής ένωσης κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά.

Για το ίδιο θέμα ο εισαγγελέας Ι. Διώτης άσκησε δίωξη κατά του Τζ. Πανούση. Η υπόθεση ήταν αρχικά να εκδικαστεί στις 3 Σεπτεμβρίου 2007 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, πήρε αναβολή για τις 12 Νοέμβρη 2007, στη συνέχεια νέα αναβολή για τις 5 Ιουνίου 2008 και αφού δεν παρουσιάστηκαν οι μάρτυρες κατηγορίας νέα αναβολή για τις 13 Οκτωβρίου 2008. Στο διάστημα αυτό η μια μάρτυρας απεβίωσε.

Στις 13 Οκτωβρίου 2008 το δικαστήριο έκρινε τον καλλιτέχνη ΑΘΩΟ κατά πλειοψηφία (2-1). Κατά τη διάρκεια της δίκης διαβάστηκε η κατάθεση της αποθανούσας ενώ ο δεύτερος μάρτυρας δεν εμφανίστηκε.

Παράλληλα στις 25 Σεπτεμβρίου 2008 (στο Α' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, κτήριο 2, αίθουσα 4) θα εκδικαστεί μια άλλη υπόθεση μετά από μήνυση που άσκησαν αναγεννημένοι Χριστιανοί στον Τζίμη Πανούση οι οποίοι ισχυρίζονται ότι «δημόσια και κακόβολα καθύβρισε το Θεό» με μια εικόνα που υπήρχε στο διαφημιστικό φυλλάδιο της παράστασης του Vasileros Bromas και ταυτόχρονα επέδειξε «διαζώντος προσβλητικές εκδηλώσεις έλλειψης σεβασμού και περιφρόνησης προς το θείο ως ενέχουσες χλευασμό, προσβλητικές, απρεπείς και χυδαίες εκφράσεις». Η δίκη αναβλήθηκε λόγω παρέλευσης ωραρίου για 30 Απριλίου 2009 και στη συνέχεια για τον Απρίλη του 2010 λόγω μη κλήτευσης των μαρτύρων κατηγορίας.

Στα παραπάνω, ήρθε να προστεθεί και τρίτη μήνυση. Αυτή τη φορά από μέλη του συλλόγου «Άγιος Βασίλειος». Η υπόθεση ήταν αρχικά να εκδικαστεί στις 6 Φλεβάρη 2009 αλλά πήρε αναβολή για τις 19 Νοέμβρη 2009 λόγω παρέλευσης ωραρίου.



Π. Ψωμιάδης: «Σε μία δημοκρατία τα πάντα είναι επιτρεπτά, μέχρι όμως το σημείο εκείνο που δε θα προσβάλλεις την προσωπικότητα του άλλου και ιδιαίτερα να ξεπερνάς τα όρια της προσβολής των ιερών και όσιων της φυλής μας»

Μητροπολίτης Θεσ/κης Άνθιμος: «Δεν μπορούμε ό,τι είναι ιερό να το θίξουμε κατά τρόπο που θέλουμε να το προσβάλλουμε και να το καταργήσουμε».

Στ. Παπαθεμελής: «Δεν πρόκειται για τέχνη, αλλά για γελοιότητα. Η υπόθεση είναι ανάξια σχολιασμού».