Με συνειρμούς η όχι...

Περίληψη

Η Αγγέλα ματώνει και μας ματώνει. Η Αναστασία τα λέει από τα μέσα όπως τα ζεί. Η Μέρη με λόγια λίγα δεν απορεί. Ο Αντώνης αποκαλύπτει τους αληθινούς κουκουλοφόρους. Η Αννά δε δυσκολευεται να πεί τα πράγματα με το όνομα τους.Η Χαρούλα μεταφέρει μια πρόταση. Οι ξεσηκωμένοι δε μασούν τα λόγια τους, ακούστε τους...
"Δεν είμαστε τρομοκράτες, 'κουκουλοφόροι', 'γνωστοί - άγνωστοι'. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί- άγνωστοι... Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή -μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη 'βιτρίνα', παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε.
» Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας...».
Αν η ελπίδα δεν είναι αυτή η γενική έννοια που μάθαμε στα σχολεία,αλλά η δύναμη των ανθρώπων,και μάλιστα των νέων τότε αυτός ο τόπος έχει ελπίδες φίλοι.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Για να ακουμπήσουμε τη λύπη

«Μια μωβ σκιά»...


Αρθρο του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ για τα επεισόδια που έγιναν τον Μάιο του 1986... Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Το Τέταρτο»


«...Μια μωβ σκιά Μαΐου ξάπλωσε στον τόπο. Οσα συνέβησαν στα Εξάρχεια και στη Νομική Σχολή. Και στην οδό Σκουφά και Σόλωνος, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους ενόχλησαν τους Ελληνες πολίτες και αγανάκτησαν τον Τύπο ολόκληρο. Γιατί δεν τους εξολοθρεύουν και δεν τους σπάνε το κεφάλι. Γιατί δεν ρίχνουν δακρυγόνα. Και η Σύγκλητος και οι φοιτητές όλων των παρατάξεων, όλοι αγανακτισμένοι με τα τριάντα-εκατό παιδιά που δεν το βάζουν κάτω, δεν εννοούνε να παραδεχτούν πως η όποια ελευθερία ανήκει μόνο στους αστυνομικούς και τους ηλικιωμένους. Που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί καταδιώκονται αδιάκοπα, προπηλακίζονται ατελείωτα και συνεχώς υποχρεούνται να δέχονται εξευτελισμούς. Κι ο προπηλακισμός αρχίζει από τον δάσκαλο, τον επιστάτη του σχολείου, από τον οδηγό και τον εισπράκτορα του λεωφορείου, απ' τον καθηγητή και τον δημόσιο λειτουργό ώς τον δημόσιο υπάλληλο, από τους αξιωματικούς κι εκπαιδευτές στο κέντρο κατατάξεως ώς τον τυχαίο μοτοσικλετιστή της τροχαίας που θα του ζητήσει άδειες, ταυτότητες και πιστοποιητικά. Ως τον γιατρό του νοσοκομείου που θα τον πάνε σηκωτό, ύστερα από τη γροθιά του οργάνου της τάξεως. Και το γνωρίζουμε πολύ καλά.


Εξύβριση αρχής - έτσι ονομάζεται η απαίτηση εξηγήσεων. Χειροδικία κατά της αρχής - έτσι είθισται να αποκαλείται η ενστικτώδης κίνηση του αμυνόμενου νέου. Και η ιστορία δεν έχει τέλος. Η ανωνυμία και η εισαγγελική αρχή θα του προσφέρει ή μια τραυματική αγανάκτηση ισόβια ή τον επιζητούμενο από την πολιτεία ευνουχισμό του. Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και, δυστυχώς, γνησίως ελληνική τα πρόσφατα και τελευταία σαράντα χρόνια - όσα είχα δηλαδή την ευτυχία να ζήσω σαν επώνυμος πολίτης εις τούτον τον ένδοξον κατά τα άλλα τόπον μας.

Μια μωβ σκιά Μαΐου σκέπασε την Αθήνα. Κι όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα ν' αγανακτήσει και να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει την αλήθεια για αυτό το τρίγωνο του αίσχους. Σκουφά, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους. Κι άρχισε μια σκόπιμη, ύποπτη κι έντεχνη σύγχυση τριών ασχέτων μεταξύ των περιπτώσεων. Οι νεαροί των Εξαρχείων να παρουσιάζονται ίδιοι με τους αλήτες των γηπέδων, τους επονομαζόμενους χούλιγκανς, και επιπλέον να καλλιεργείται η εντύπωση στην κοινή γνώμη, με στήλες ολόκληρες των θλιβερών εφημερίδων μας, ότι οι νέοι αυτοί, οι αναρχικοί, είναι οι βομβιστές και ίσως οι πιθανοί δράστες των δολοφονιών ή εμπρησμών. Και φυσικά, όταν με το καλό τελειώσει η δίωξη των εκατό, σαράντα ή είκοσι παιδιών και η όλη επιχείρηση στεφθεί με «επιτυχία», να πάρει τις διαστάσεις ενός πραγματικού θριάμβου... κατά του εγκλήματος. Την ίδια ώρα που δολοφονούνται εκδότες και οι δολοφόνοι δεν ανευρίσκονται. Δολοφονούνται πολίτες και οι δολοφόνοι δεν αποκαλύπτονται. Πεθαίνουν νέοι από ξυλοδαρμούς και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν... ανακαλύπτονται.

Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (...) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ».




ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/12/2008

Επίκαιρο...

Διαβάστε το, ακόμα και ολόκληρο αν μπορείτε,είναι μέσα στο κλίμα των καιρών.

Όμορφη νύχτα

"Όμορφη νύχτα" έτσι το λένε το βιβλίο που μόλις έβγαλε ο φίλος και δικος μας ο Θωμάς Κοροβίνης στις εκδόσεις "Αγρα". Μέσα στις σελίδες του είχα χαθεί τις τελευταίες τρείς μέρες, όταν βγήκα είχα, (και έχω) μια γλυκειά ζαλάδα σαν αυτή που περιγράφει ο ίδιος όταν τα ξημερώματα έβγαινε ο κόσμος από την "Όμορφη Νύχτα" Την ιστόρησε την πόλη μας ο Θωμάς όπως της αξίζει ή όπως μας αξίζει, σαν τεχνίτης αγιογράφος που δεν άφησε κανένα τόξο, καμιά καμάρα και κανένα θόλο χωρίς να βάλει πάνω του τους αγίους και τους αμαρτωλούς μιας πόλης που πληγώνει και μαζί χαϊδέυει τις πληγές που μας προκαλεί. Το βιβλίο αυτό μην σπέυσετε να το αγοράσετε, θα σας το κάνω δώρο και θα σας ενημερώσω για τα σχετικά πως και τί. Το μουσικό κομμάτι είναι πάλι του Θωμά (που το τραγουδά μαζί με το Δ.Ζερβουδάκη) και το έχει αφιερώσει στον ποιητή και αγωνιστή Μ. Αναγνωστάκη. Ο λόγος του είναι όπως και το τραγούδι του, απλός, τίμιος, χωρίς δήθεν,μια αλήθεια που την χρειαζόμαστε.... Θωμά να είσαι γερός και δυνατός, σ'ευχαριστώ πολύ.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Η παραγγελία ήρθε...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Στον φίλο που ζήτησε ξανθιά, δυσκολεύτηκα αλλά τα κατάφερα, την βρήκα, μιλούν και την ίδια γλώσσα, ελπίζω να συνεννοηθούν, εδώ τα κατάφεραν και συνεννοήθηκαν οι του ανεκδότου.

Αλήθεια και 'αλήθεια"

Απολογούμαι κι όταν με ξαναδείτε γράψτε μου...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Σας καταθέτω το απολογητικό υπόμνημα που σας είχα υποσχεθεί, δε θα δεχθώ ερωτήσεις, την ευλογία μου να έχετε. Τώρα που θα πάω στο Φανάρι για να ενημερώσω το πατριαρχείο για την υπόθεση, γιατί μου περνά από το νου να πάω στη συνέχεια στη νότια Αμερική? Ύπαγε οπίσω μου... Αρσένιε...

Ταξίδι στη Δαμασκό

Πρίν σπεύσουν διάφοροι-ες κακόπιστοι-ες να μιλήσουν για τις χαρές της μοναξιάς δίνω το χτεσινοβραδυνό μου στίγμα, να έχουν τουλάχιστον τα στοιχεία.

Maria

Στα Χανιά που γιορτάζουν σήμερα και σ'όλες τις Μαρίες του κόσμου μαζί.

Λίγος Μάης

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Δύσκολη μέρα σήμερα, δε βρήκα άλλο τρόπο να την στολίσω από μιά σταγόνα Μάη και ένα αγαπημένο κομμάτι Καλησπέρα.

Ωδή στον Αρσένιο

Είναι φορές που θέλουμε να παίξουμε,να μην πούμε άλλα "σοβαρά" η έστω να τα γελιοποιήσουμε. Ετσι για την άμυνά μας



Αρσένιο σε λέγανε εκεί στο μοναστήρι
υπηρετούσες το Θεό, είχε και μπανιστήρι
μπάνιζες τις περιοχές που είχαν ενδιαφέρον
οικόπεδα,αρτιότητα,εξέλιξη και μέλλον.
Είχες ηγούμενο άξιο,γνώση στις επενδύσεις
μα τώρα γίνατε γνωστοί και μέσα απ'τις ειδήσεις.
Με τέτοια ικανότητα ω άγιε πατέρα
θα ήσουν άξιος υπουργός για τη δική μας terra.
Μ' ένα καλό πρωθυπουργό να οδηγεί το άρμα
θα ζούσαμε το όραμα και το δικό μας θαύμα
Μια χώρα όλο κτίρια,γεμάτη μαιζονέτες
που θα θελαν συντήρηση, πληθώρα υπηρέτες.
Ετσι θα είχαμε δουλειές με του Θεού τη χάρη
και τη δική σου συμβολή άγιο μου παλικάρι.
Αρσένιε με όνομα πλήρες τεστοστερόνης
είσαι για μας παράδειγμα πλεονασμού ορμόνης

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

επίκαιρο και διαχρονικό...

Εδώ... Κορυδαλλός
Τρυφερά τετ α τετ στο Ψυχιατρείο Κορυδαλλού. «Μπλε» δωμάτια. «Φυτεμένοι». Ανθρωποι δεμένοι στον μαρμάρινο «σταυρό» που οι ακαθαρσίες τους ξεπλένονται με μάνικες. Αμήχανοι ένστολοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι που αγωνιούν για ένα σωφρονιστικό σύστημα, που, με μια λάθος κίνηση, είναι έτοιμο να εκραγεί στον αέρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα των όσων συμβαίνουν στις φυλακές της χώρας.

*Την ώρα που ο υπουργός Σ. Χατζηγάκης προσπαθούσε να ανακαλύψει τη «χρυσή» τομή για να υποσχεθεί καλύτερες συνθήκες και ικανοποίηση κάποιων από τα αιτήματα των κρατουμένων, οι «κρατούντες» έκοψαν για ώρες την επικοινωνία των κρατουμένων στον Κορυδαλλό με τον έξω κόσμο. Κι αυτό για να αποφύγουν, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, τις ζωντανές... αναμεταδόσεις στα κανάλια.
*«Εγώ με τα χέρια μου έχω ξεκρεμάσει τέσσερις», μας περιγράφει κρατούμενος του Κορυδαλλού. Μια γελάει και μια του έρχεται να βάλει τα κλάματα. Γιατί, «δε θέλουμε να μας έχουν στα πούπουλα αλλά όχι και αυτή η τελειωμένη ισοπέδωση». «Ο κόσμος κοιμάται στα πατώματα», επισημαίνει ένας άλλος. «Αν αντέχουν, ας αφήσουν ανοιχτές τις φυλακές σε αιφνιδιαστικούς ελέγχους ανεξάρτητων φορέων».

*Ηδη έγιναν εκατοντάδες μεταγωγές κρατουμένων που θεωρήθηκαν από τις κατά τόπους διευθύνσεις ως υπεύθυνοι «στρατολόγησης». Φαίνεται, όμως, πως τα πράγματα πλέον είναι αρκετά δύσκολα. Κέρκυρα, Πάτρα, Αλικαρνασσός... «μεσαιωνικές φυλακές», μας περιγράφουν. Τι σημαίνει αυτό; Να κοιμάσαι και να πέφτει ο τοίχος πάνω στο κεφάλι σου. Να θέλεις να πλυθείς και να μην έχεις νερό.
*«Εμεινα στο ψυχιατρείο των Φυλακών Κορυδαλλού για τεσσεράμισι χρόνια. Εκεί, αν πάει κάποιος απροειδοποίητα θα κάνει έναν μήνα για να συνέλθει. Κυκλοφορούν ξεβράκωτοι, τα κάνουν πάνω τους. Νοσοκόμοι και γιατροί τούς τσακίζουν, τους φυτεύουν ενέσεις κοκτέιλ, τους δένουν. Δικαιολογούν τους θανάτους όπως θέλουν. Γιατί στο Δαφνί ή σε κάποιο άλλο ψυχιατρείο δεν έχουμε τόσες πολλές αυτοκτονίες; Εγώ έχω ξεκρεμάσει τέσσερις, γιατί οι νοσηλευτές σιχαίνονταν να το κάνουν. Αυτοκτονούν εξαιτίας των συνθηκών και της φαρμακοληψίας. Ολα αυτά δεν πρέπει να ελεγχθούν κάποια στιγμή;», αναρωτιέται κρατούμενος.
*Οσο για τα «μπλε» δωμάτια, οι μαρτυρίες που συλλέγουμε από τον Κορυδαλλό αναφέρουν ότι υπάρχουν, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις. Οπως μας είπαν χαρακτηριστικά:
«Τα μπλε δωμάτια, οι απομονώσεις, είναι κυριλέ. Οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με μπλε αφρολέξ. Σε κάθε δωμάτιο υπάρχει και ένα air condition. Τι κάνουν; Αυξομειώνουν τη θερμοκρασία για να... συνετίσουν τον απείθαρχο κρατούμενο».
*Οι άνθρωποι που μας μίλησαν διερωτώνται... «για ποιο σωφρονισμό μιλάμε;» Και συμπληρώνουν... «δεν σας κάνει εντύπωση ότι στις φυλακές ανακυκλώνονται οι ίδιοι και οι ίδιοι; Εμείς ξέρετε τί λέμε κάθε φορά που βλέπουμε κάποιον γνωστό στη φυλακή; Ολες οι αλεπούδες στο τομαράδικο»!
(Αλλες μαρτυρίες-σοκ στο ΕΨΙΛΟΝ).
Γ. ΛΙΝΑΡΔΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 16/11/2008

Μια αντιγραφή μόνο έκανα...μετά λύπης μου.

Πιστοποιητικά εθνικών φρονημάτων;


Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2008

Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος είναι ένας ελευθερόφρων (που η πλειοψηφία αποκαλεί αιρετικό) ο οποιος επιβιώνει μέσα στην ασφυκτική επαρχιώτικη ατμόσφαιρα της χώρας μας, χάρη στο θάρρος και την αναμφισβήτητη ευφυΐα του. Ακόμα και όσοι διαφωνούν με τις απόψεις του θα έπρεπε να τιμούν το σθένος του να είναι ο εαυτός του. Είναι ακριβώς το αντίθετο του λαϊκιστή.
Γνωστές οι αιρετικές απόψεις του για πολλά θέματα. Ανάμεσα σε αυτά και τα αποκαλούμενα «εθνικά».
Ειδικά αυτές, για το «Μακεδονικό ζήτημα» και τις μειονότητες στην Ελλάδα, τις έχει εκφράσει στις εκπομπές του, στα άρθρα του, στο πρόσφατο βιβλίο του – ακόμα και στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το 2005, όταν χειροκροτήθηκε μιλώντας για τους αποκλεισμένους Έλληνες. (Ναι, ανάμεσά τους είχε αναφέρει και τους: «συμπολίτες μας Μακεδόνες»).
Τις ίδιες απόψεις εξέθεσε προχθές και σε ερώτηση μικρού τηλεοπτικού καναλιού. Διευκρινίζοντας ότι είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν το ΠΑΣΟΚ στο οποίο εργάζεται ως σύμβουλος επικοινωνίας.
Και ξαφνικά, την άλλη μέρα, απολύεται από τον Γιώργο Παπανδρέου. Η ανακοίνωση του κόμματος λέει: «Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Γρηγόρη Βαλλιανάτου, με τις οποίες εξέφρασε προσωπικές πολιτικές του θέσεις για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, λόγοι δεοντολογίας επιβάλλουν τη διακοπή της επαγγελματικής σχέσης του με το ΠΑΣΟΚ».
Αδιανόητο! Απολύεται κάποιος επειδή «εξέφρασε προσωπικές θέσεις» που δεν άρεσαν στον εργοδότη. Ο οποίος (τι υποκρισία!) τις γνώριζε ήδη πολύ καλά.
Νέο εργασιακό ήθος. Ο συνεργάτης κρίνεται, όχι για την επαγγελματική του επάρκεια, αλλά για τις απόψεις του. Δεν μένει παρά να επανέλθουν τα πιστοποιητικά κοινωνικών (τώρα εθνικών) φρονημάτων.
Και να σκεφθεί κανείς ότι κάποτε είχα επαινέσει τον Γιώργο Παπανδρέου για το ανοιχτό του μυαλό και το ήθος του. Τώρα, λαϊκιστής. Τι κατάντια!

Υ. Γ. Και μη μου πείτε ότι το 90% των Ελλήνων διαφωνεί με τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο. Η δημοκρατία φαίνεται ακριβώς εκεί!


© Nίκος Δήμου Κείμενα - Φωτογραφίες: Νίκος Δήμου

Δώρο μικρό...

Ακούστε το όλοκληρο, δεν είναι απλά ένα τραγούδι της εφηβείας (μας), είναι μια καταπληκτική εκτέλεση που τη χαρίζω σε όσους νιώθουν χάλια.

Φθινοπωρινοί πειρασμοί

>
Εικόνες φθινοπώρου,ο περίπατος στην άκρη της θάλασσας και ο καρπός με τη χρωματιστή ζωηράδα. Ο όφις παραμονεύει έτοιμος να δωρίσει τη δυνατότητα του αμαρτήματος.

Στην φίλη και στην ανέλπιστη τύχη μας...

Στην Αγγέλα μας που έχει αύριο τη γιορτή της με πολύ αγάπη. Να τη χαιρόμαστε και μεις και η κυρία Γεωργία.

Ομπάμα

Είναι άλλες φορές που βλέπω τις φωτογραφίες μου και το πρώτο τραγούδι που μου'ρχεται στο νού ψάχνω να το βρώ και να το βάλω, άλλες φορές γίνεται αντίστροφα η διαδικασία και είναι και φορές που θέλω να πώ άλλα, όπως σήμερα για τον Ομπάμα αλλά καλύτερα να καταλαγιάσει το πράμα, χαίρομαι πάντος που βγήκε, χαίρομαι που η ανθρωπότητα ελπίζει...αυτόν τον τύπο τον συμπάθησα όταν πριν από 2 μήνες κατά την προεκλογική του εκστρατεία τον άκουσα να λέει "έχω σπουδάσει σε 2 πανεπιστήμια, αλλά την πραγματική γνώση την πήρα όταν δούλευα στις κοινωνικές οργανώσεις του Σικάγου, όταν μαζί με άλλους αγωνιζόμαστε κατά της φτώχειας, αυτή είναι η πραγματική μου γνώση" δε μπορεί να λέει ψέματα αυτός ο άνθρωπος? Τελικά θα ξεδιψάσει ο κόσμος?

Αη Γιώργης ο μεθυστής

Σήμερα 3 του Νοέμβρη είναι του Αη Γιώργη,αλλά όχι του κανονικού,εκείνου του άλλου.
Οι μνήμες οι δικές μου,παιδικές βέβαια,από αυτή την γιορτή έχουν να κάνουν με το καζάνι, που θα πεί με τον αποστακτήρα που βγάζει την τσικουδιά (ρακή) και που το είχε ο πατέρας σε ένα μικρό χώρο στην άκρη του χωριού,θυμάμαι ήταν παραγωγή ελεγχόμενη που θα πεί το καζάνι ήταν σφραγισμένο με βουλοκέρι που ερχόταν η αστυνομία και το ξεσφράγιζε για 3 μέρες, μέσα στις 3 αυτές μέρες έπρεπε να αποσταχθεί όλη η ποσότητα των στράφυλων (στέμφυλα= ότι μένει ύστερα από το πάτημα για παραγωγή κρασιού), όπως καταλαβαίνετε η δουλειά δεν σταματούσε μέρα-νύχτα, ήταν και η μάνα μαζί στη δουλειά, εκεί λοιπόν με γιόρταζε η μάνα μου με ενα κέρασμα απλό, λίγα μύγδαλα, κανένα καρύδι και τσικουδιά από κεί που έτρεχε. Μιά γιορτή χαμηλών τόνων στις αρχές του Νοέμβρη που πάντα τη θυμάμαι με μιά γλύκα στο νού.
ΚΥΡΙΑ ΓΙΩΡΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΗ ΓΙΟΡΤΟΥΛΑ ΜΑΣ.

Ύφος...

Η φωτογραφία είναι στημένη και τραβηγμένη από τον Ανδρέα Εμπειρίκο (και δημοσιευμένη φυσικά), το μοντέλο είναι ο ξενοδόχος εκείνου του καιρού στο Κόρθι της Άνδρου (μακαρίτης τώρα) και το ζητούμενο να πετύχει το ύφος που έπαιρνε όταν τα παιδιά του έκαναν φασαρία στους χώρους του ξενοδοχείου (δεν μπορούσε να τα μαλώσει δυνατά λόγω του χώρου) η φωτογραφία σε μεγάλο μέγεθος βρίσκεται πάνω από τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου που λειτουργεί ακόμα και την ιστορία μου τη διηγήθηκε ο σημερινός ξενοδόχος (ένα από τα παιδια) κύριος Μανεσης. Σημερα δεν έχει μουσική! Το είδατε το ύφος!!!