Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

το ταξίδι μας μέσα από μιά φωτογραφία,ένα τραγούδι και λίγα λόγια του Χατζιδάκι



6 σχόλια:

Λορελάη είπε...

............
δεν μπορώ τίποτ' άλλο να πω.....
..................

Θερσίτης είπε...

Νιώθω πολύ τυχερός που έχω στον κύκλο της παρέας μου εσάς τους δύο εκεί πάνω. Ευχαριστούμε για την αφιέρωση του πιο σπουδαίου ελληνικού δίσκου στην παρέα.

meril είπε...

Οφείλω να το πω

Αν δεν ήσουν εσύ
Αν ήσαστε εσείς

Αυτή η ευκαιρία θα χε πετάξει

Σας το χρωστώ

gyristroula2 είπε...

Ο ρόλος σου, σύντροφε, όπως έχεις καταλάβει, είναι κατά τι διευρυμένος_ πώς θα το έλεγε ο Μπλάνας, λορελάη;- διαφέρει καθ' υπεροχήν. Ετοιμάσου, λοιπόν, για πολλά πολλά τέτοια ταξίδια.

giorgos_st είπε...

Ελάτε τώρα κανένας δε διαφέρει "καθ υπεροχήν" ποιητικές αυθαιρεσίες για να του βγεί το ποίημα.Είναι μια μαγεία αδιευκρίνιστη και γιαυτό μαγεία,το δοκίμιο της Λορελάης είναι άψογο( πως καρφώνεις έτσι τις λέξεις μέσα στο κείμενο? Λορελάη!) Ο Τσιτσάνης θα λεγε "είμαστε αλάνια.....φάρα" Χαίρομαι που είμαστε στην ίδια φάρα, τι λέτε φτιάχνουμε μια μαφιόζικη οργάνωση?

meril είπε...

Μα πως είχα την εντύπωση πως ήδη μια συνομωσία είχε ερχίσει να εξυφαίνεται

Η γλυκιά Λορελάη είδες τι λόγος!
Ούτε λέξη ούτε τόση δα χαμένη...

Μα μου φαίνεται πως όλοι καθένας με το ρόλο του
Εσύ πως μου χει κάτσει να σε φαντάζομαι με φακό στο κεφάλι σαν τους σπηλαιολόγους τελος πάντων άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου