Τρίτη, 27 Μαΐου 2008

Παίζουμε?


Η προσευχή της παρθένου παιχνίδι Γκάτσου-Χατζιδάκι και να μην ξεχνάμε πως τα ωραιότερα και τα σοβαρότερα την θέλουν μια διάθεση παιχνιδιού.
Τη μουσική στην προηγούμενη ανάρτηση την διόρθωσα.

5 σχόλια:

Θερσίτης είπε...

Ποιαν θέλουν μια διάθεση παιχνιδιού; Δεν κατάλαβα. Δώσε πηγές για την υποστήριξη του ισχυρισμού σου.
Εντάξει το κομμάτι του πρηγούμενου. ΠΟιος είναι ο Πασπαράκης;
Τώρα διορθώνω γραπτά ακούγοντας Καραίνδρου.
Χαιρετισμούς στη Χ.

giorgos_st είπε...

Τα πάντα, ακόμα και τα σοβαρότερα φίλε μου. Παράδειγμα το κομμάτι αυτό όπου 2 σοβαροί άνθρωποι παίζουν με το στίχο και τη μουσική. Ο Πασπαράκης από τους παλιούς λυράρηδες των Ανωγείων είχε εμφανιστεί στο ντοκυμαντέρ της ΕΡΤ "οι λυράρηδες του Αιγαίου"
Καλό βράδυ και καλή δύναμη
ΥΓ. νομίζω πως κανένα σημαντικό έργο τέχνης (για να περιοριστώ στην τέχνη) δεν έγινε με πλήρη συνείδηση της σημασίας του.

gyristroula2 είπε...

Έτσι μπράβο, giorgo, τώρα είμαι στα χορικά μου ύδατα...σαν στο σπίτι μου.
Ο θερσίτης πάλι όχι...:)))

Λορελάη είπε...

Και βέβαια ναι στο παιχνίδι!!! Άλλωστε όλοι.. μεγάλα παιδιά είμαστε :))) απλώς διαφέρουμε στον τρόπο που παίζουμε, άλλος θυμώνει πιο πολύ, άλλος ψάχνει πιο ειρηνικούς τρόπους
την καλημέρα μου παιδιά :)

giorgos_st είπε...

Γυριστρούλα είπες μπράβο? καλά δεν είδες που στο προηγούμενο ποστ σε αποκαλώ Βρούτο?
Λορελάη πως πάνε οι κόμποι?