Παγασητικός

Φώτο από Παγασητικό και δεν μπορώ να μη θυμηθώ πάλι τον Μπακιρζή λέτε να έχω εμονές? Μπα δε...καλές διακοπές ρεεεεεεε! Παλιά το λέγαν παραθέριση αλλά εσεις είστε μικροί που να τα ξέρετε αυτά?

Χορός

εδώ η πίστα. Με θέα το Αιγαίο, προσοχή στα βήματα και θέλω πάθος έ?

το σύστημα

Σας παρακαλώ θερμά να δημοσιεύσετε την παρακάτω επιστολή :

ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
«ΕΧΕΙ ΓΟΥΣΤΟ»

Είχα δυο χρόνια να βγω στην T.V. Φέτος δέχτηκα δύο προσκλήσεις. Τη μια, την «έφαγα» στην πρώτη πρόσκληση, πασχαλινό αφιέρωμα της ΕΡΤ 3, στο χώρο, όπου αυλίζονταν οι κρατούμενοι των φυλακών του Γεντί κουλέ, με συμμετοχή Θεσσαλονικιών καλλιτεχνών, όπου τραγούδησα αλλά είπα και δυο αλήθειες για την ιστορία του Γεντί και των πολιτικών και ποινικών φιλοξενουμένων του. Στο μοντάζ τις έσφαξαν, -ακούστηκαν μόνο τα ανώδυνα - (τα κομμένα ονόματα : Λαμπράκης – Αναγνωστάκης - Παγκρατίδης), μάλλον αυτολογοκρίθηκε η εκπομπή από τους υπεύθυνους για «τον φόβο των Ιουδαίων». Δεν ήταν η πρώτη φορά. Συνηθίζονται αυτά στην χαμηλοτάβανη «συμπρωτεύουσα».
Ε, είπα, στην Αθήνα είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα. Μα η δεύτερη φόλα ήταν η χαριστική βολή. Εδώ – στην «εθνική», επίσης, τηλεόραση, που ο κάθε πολίτης εξαναγκαστικά την χρυσοπληρώνει - δε μ’ άφησαν ούτε να μιλήσω, ούτε να τραγουδήσω. Ακούστηκαν μόνο οι δύο φράσεις απ’ το πρώτο κουπλέ του τραγουδιού μου «Προσευχή», που αναφέρεται στην Παναγιά των Βλαχερνών της Πόλης κι αμέσως έπεσαν οι τίτλοι. Η αγαπητή μου κυρία Μπήλιω Τσουκαλά μας μεταχειρίστηκε(τόσο την αφεντιά μου, όσο και το σπουδαίο μουσικό σχήμα «Εν χορδαίς») σα μια επίφαση κουλτούρας, ένα πολιτιστικό ντεκόρ στο φινάλε του παραληρηματικού και σκανδαλωδώς γλοιώδους δίωρου δοξαστικού του σούπερ σταρ που φιλοξενούσε προηγουμένως (Εκείνος είχε, ευτυχώς, τον τρόπο να είναι ευγενής). Και υποτίθεται ότι προσκληθήκαμε την 29η Μαΐου, για να τιμήσουμε την Πόλη, με αφορμή τη μνήμη της Άλωσης. Όλα, λοιπόν, ξεπουλημένα. Κανονισμένα και ξεπουλημένα. Δεν καταλογίζω κακή πρόθεση. Τη δουλειά της κάνει η κυρά. Και με συμπαθεί κιόλας. Αλλά είναι απ’ τις συμπάθειες που μπορεί να σε εκθέσουν ανεπανόρθωτα. Κι όχι τόσο εσένα αλλά κυρίως ανθρώπους των οποίων την ευαισθησία –που η φωνή της σπάνια αφήνουν να ακουστεί - κατά κάποιον τρόπο – μαζί με κάποιους άλλους - εκπροσωπείς. Γιατί, όταν παλεύεις μια ζωή για να μη χάσεις το «τίμιον του προσώπου σου», όταν κουβαλάς μέσα σου το «ιδεώδες» δύο πόλεων, της Κωνσταντινούπολης και της Θεσσαλονίκης, όταν συμβαίνει –και όχι τυχαία- να ανήκεις στη μειονότητα των λίγων μάχιμων, αυθεντικών και με πολυμέτωπη και ουσιαστική πολιτιστική προσφορά δημιουργών – έξω από συμφέροντα εταιριών και συναφών κυκλωμάτων - και ζεις σε μια πόλη, που τις τελευταίες δεκαετίες έχει από τους περισσότερους καλλιτέχνες εγκαταλειφθεί (ένα από τα βασικά σημεία που συντελούν στη διαμόρφωση του προσώπου της φασίζουσας και φαρισαϊκής παρακμής, που τελευταία την χαρακτηρίζει), τότε, στην προσβολή του προσώπου σου δεν απαξιώνεσαι ο ίδιος –που, εξάλλου, δεν τους έχεις καμιά ανάγκη- άλλα το άλλο, το καθεαυτού πρόσωπο του πολιτισμού – όχι εκείνο των κονδυλίων, των υπουργείων και των αρπαχτών - αλλά αυτό που χτίζεται από τους δημιουργούς σχεδόν με χειροποίητα υλικά, με άπειρες απλήρωτες εργατοώρες αλλά με πάθος για αληθινή ζωή, ουσία και δημιουργία και κόντρα στις λαμέ φιγούρες, στις οποίες η πλειοψηφία και οι κόλακές της επιδίδονται.

Θεσσαλονίκη 12-6-2008

Θωμάς Κοροβίνης
Συγγραφέας – τραγουδοποιός - φιλόλογος

Αγ.Σοφία

Μοναδικό και θα μοιραζόμαστε για καιρό ακούσματα από δώ

χωρίς λόγια με γαβ-γαβ...

Λόγος γνήσιος που πληγώνει...

εδώ πέρασα το Σαββατοκύριακο μου.

Θοδωρού

Μύθοι θρύλοι και τα Θοδωρού που μου τα θύμισε η Μέρη στον ερωδιό της. Φωτογραφία της φετινής Ανοιξης και πάμε για καλό καλοκαίρι, με κάτι τέτοια έτυμα είναι να χαίρεσαι τη γλώσσα μας...όσο για το θέρος των αρχαίων το βρίσκω ακόμα πιο γοητευτικό, όπως και το "ακράτος ασβέστης" όπως έλεγε η Μάνα μου, που δεν ειχε πάει σχολείο, τον άσβεστο καθαρό ασβέστη όταν τον αγόραζε για ν'ασπρίσει τους τοίχους.

Η αληθινή φωτογραφία...

Αυτά είναι τα παγωμένα νερά στα οποία κολυμπά η γενναία και ατρόμητη της παρέας, σπάει τον πάγο και βουτάει και μπορεί να βγεί και με σολωμό στο χέρι,και λίγο λέω (για δείτε το βίντεο) άλλο θέμα που κόντεψε να μην κάνει Ανασταση γιατί λέει έκανε κρύο και προτιμούσε να κάτσει στο τζάκι.

Γιορτή

Γενέθλια, επέτειοι,μετρηματά, αλληλοευχές, στη σύμβαση της μέτρησης του χρόνου που όμως δεν είναι κυκλικός παρά μόνο για να έχουμε την αίσθηση της γιορτής και για να λέμε μεταξύ μας καλά να είμαστε να ξαναβρησκόμαστε μες την συνέχεια του. Χτες μπήκα στα 50 (ο πενηντάρης λέει ο Ζαμπέτας) και σήμερα μπήκαμε στα 29 χρόνια συν-οδοιπορείας εδώ μέσα. Συμπέρασμα? ήμουν 21 χρονών μπουμπούκι ποιός δε θα άπλωνε το χέρι να το κόψει?

με τεχνικά προβλήματα

Με χαλασμένη την ασύρματη σύνδεση είμαι ανακγαστικά καλωδιωμένος και άρα με βεληνεκές οριοθετημένο, Πάρτε μια ωραία φώτο απ' τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας.

Σαλώμη

Η φωτογραφία 10 χρόνων πίσω από την εκκλησία στη μονή Πρέβελη, από τη μια το Λυβικό και από την άλλη ότι βλέπετε, η μουσική δεν ξέρω αν δένει αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια...

Τι είναι αυτό που τα ενώνει?

Πρώτο δώρο
Δεύτερο δώρο
Τρίτο δώρο
Τέταρτο δώρο
Πέμπτο δώρο
έκτο δώρο

Δεν είναι διαγωνισμός ούτε και έχει νικητή, είναι απλά μερικά δώρα αλλά που όμως κάτι τα δένει μεταξύ τους, δεν έχω ιδέα τι είναι που τα δένει...άς πάρει καθένας το δικό του.

Κανένας κατακερματισμός δεν τη χαλάει...

Η εκδρομή μας ξεκίνησε,είμαστε όλοι?

Επετειακό...

Σαν σήμερα, σαν αύριο...γενικά τις ήττες δεν τις λέμε, κι αν είναι να τις πούμε στραβά θα τις πούμε (φταίξαν οι κομμουνιστές και τέτοια...)

Παίζουμε?

Η προσευχή της παρθένου παιχνίδι Γκάτσου-Χατζιδάκι και να μην ξεχνάμε πως τα ωραιότερα και τα σοβαρότερα την θέλουν μια διάθεση παιχνιδιού.
Τη μουσική στην προηγούμενη ανάρτηση την διόρθωσα.

croissant cretois

Λέω να συνεχίσω να δίνω αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως θα έχω αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από το να ξεκουνηθεί ο Μωάμεθ και να ανηφορίσει...ο ένας Μωάμεθ βλέπετε κάνει διατροφικές ασκήσεις θάρρους, ο άλλος πήρε άδεια και ξέχασε να γυρίσει, ο άλλος ποιός ξέρει πού αναζητά τις λέξεις του και ο άλλος έχει το πεδίο ελεύθερο να παραπληροφορεί και να τάζει φρουτάλιες από χέρια ηπειρώτικα ενώ με απίστευτο θράσος επιμένει πως του αρέσει το νοικοκυριό...και γω σαν βουνό από μακριά σας χαιρετώ και από κοντά θα σας έλεγα "ΜΟΥΧΛΕΣ"εδώ το κομμάτι ελπίζω σωστά

Κίνητρα...

Παλαιοχριστιανική η βασιλική με το ψηφιδωτό δάπεδο από την Αμφίπολη, λέω πάλι
ν'αρχίσω να δίνω κίνητρα μήπως και σας πείσω να πάρετε το δρόμο προς το βορρά, η μουσική τρυφερή και με
όνομα

Θέλω διακοπέεεεες, αρχίζω να βλέπω τους αλήτες σκύλους στα πεζοδρόμια που ξαπλώνουν με ζήλια...

Δυο αισθήσεις...

Ακούμε και ανασαίνουμε

Οπερα.

Όποιος τολμήσει ας πεί πως δεν τ' αρέσει, αλλά με τεκμηρίωση.
Πείτε μου και σεις τον συνειρμό καιρός να βάλω και γώ κανένα γρίφο...