Με χαλασμένη την ασύρματη σύνδεση είμαι ανακγαστικά καλωδιωμένος και άρα με βεληνεκές οριοθετημένο, Πάρτε μια ωραία φώτο απ' τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας.
Τρίτη 3 Ιουνίου 2008
με τεχνικά προβλήματα
Με χαλασμένη την ασύρματη σύνδεση είμαι ανακγαστικά καλωδιωμένος και άρα με βεληνεκές οριοθετημένο, Πάρτε μια ωραία φώτο απ' τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας.
Κυριακή 1 Ιουνίου 2008
Παρασκευή 30 Μαΐου 2008
Τι είναι αυτό που τα ενώνει?
Πρώτο δώρο
Δεύτερο δώρο
Τρίτο δώρο
Τέταρτο δώρο
Πέμπτο δώρο
έκτο δώρο
Δεν είναι διαγωνισμός ούτε και έχει νικητή, είναι απλά μερικά δώρα αλλά που όμως κάτι τα δένει μεταξύ τους, δεν έχω ιδέα τι είναι που τα δένει...άς πάρει καθένας το δικό του.
Δεύτερο δώρο
Τρίτο δώρο
Τέταρτο δώρο
Πέμπτο δώρο
έκτο δώρο
Δεν είναι διαγωνισμός ούτε και έχει νικητή, είναι απλά μερικά δώρα αλλά που όμως κάτι τα δένει μεταξύ τους, δεν έχω ιδέα τι είναι που τα δένει...άς πάρει καθένας το δικό του.
Πέμπτη 29 Μαΐου 2008
Τετάρτη 28 Μαΐου 2008
Επετειακό...
Σαν σήμερα, σαν αύριο...γενικά τις ήττες δεν τις λέμε, κι αν είναι να τις πούμε στραβά θα τις πούμε (φταίξαν οι κομμουνιστές και τέτοια...)
Τρίτη 27 Μαΐου 2008
Παίζουμε?
Η προσευχή της παρθένου παιχνίδι Γκάτσου-Χατζιδάκι και να μην ξεχνάμε πως τα ωραιότερα και τα σοβαρότερα την θέλουν μια διάθεση παιχνιδιού.
Τη μουσική στην προηγούμενη ανάρτηση την διόρθωσα.
Δευτέρα 26 Μαΐου 2008
croissant cretois
Λέω να συνεχίσω να δίνω αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως θα έχω αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από το να ξεκουνηθεί ο Μωάμεθ και να ανηφορίσει...ο ένας Μωάμεθ βλέπετε κάνει διατροφικές ασκήσεις θάρρους, ο άλλος πήρε άδεια και ξέχασε να γυρίσει, ο άλλος ποιός ξέρει πού αναζητά τις λέξεις του και ο άλλος έχει το πεδίο ελεύθερο να παραπληροφορεί και να τάζει φρουτάλιες από χέρια ηπειρώτικα ενώ με απίστευτο θράσος επιμένει πως του αρέσει το νοικοκυριό...και γω σαν βουνό από μακριά σας χαιρετώ και από κοντά θα σας έλεγα "ΜΟΥΧΛΕΣ"εδώ το κομμάτι ελπίζω σωστά
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
Κίνητρα...
Παλαιοχριστιανική η βασιλική με το ψηφιδωτό δάπεδο από την Αμφίπολη, λέω πάλι
ν'αρχίσω να δίνω κίνητρα μήπως και σας πείσω να πάρετε το δρόμο προς το βορρά, η μουσική τρυφερή και με
όνομα
Σάββατο 24 Μαΐου 2008
Πέμπτη 22 Μαΐου 2008
Τετάρτη 21 Μαΐου 2008
Δευτέρα 19 Μαΐου 2008
Κυριακή 18 Μαΐου 2008
Σάββατο 17 Μαΐου 2008
Παρασκευή 16 Μαΐου 2008
Περι ανθρωπίνων δικαιωμάτων...
«Εύχομαι να μην περάσει ποτέ κανείς την πόρτα του ψυχιατρείου». Ο Γιώργος Γιαννουλόπουλος, 51 χρόνων, βιώνει από το 1975 τις συνθήκες νοσηλείας στα ελληνικά ψυχιατρεία. «Είναι μύθος τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών», λέει. «Τα ψυχοφάρμακα σε κάνουν να κυκλοφορείς στους διαδρόμους σαν λοβοτομημένος».Μέλος, τώρα, ενός από τους αρκετούς συλλόγους «Χρηστών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας», όπως λέγονται, προσπαθεί, μαζί με άλλους, να αλλάξουν οι συνθήκες νοσηλείας και να αποκτήσουν δικαιώματα οι ψυχικά ασθενείς.
Είναι ένας από τους ομιλητές - «Χρήστες Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας», που θα μιλήσουν το Σαββατοκύριακο 20-21/10, στο συνέδριο με θέμα «Κοινωνική και Ψυχική Υγεία», που διοργανώνει το Τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Σκοπός του συνεδρίου είναι να ανοίξει ένας διάλογος γύρω από τα ζητήματα κοινωνικού αποκλεισμού και της εφαρμογής καινοτόμων πρακτικών στα ελληνικά ψυχιατρεία.
Μιλάει αργά, σαν να είναι κουρασμένος. Ακούγεται σαν 70χρονος κι ας είναι 51 ετών. «Οσοι χαρακτηρίζονται “ψυχικά ασθενείς” παύουν να έχουν δικαιώματα. Είτε νοσηλευτείς με εισαγγελική εντολή είτε όχι, αν σε διαγνώσουν για ψυχικά ασθενή, χάνεις το δικαίωμα ένστασης. Δεν έχεις γνώμη για το αν θέλεις να μείνεις μέσα στο ψυχιατρείο ή όχι, χωρίς μάλιστα να έχεις διαπράξει κάποιο αδίκημα».
Η διά της βίας καθήλωση είναι συνήθης πρακτική. «Σε δένουν στο κρεβάτι, θες δεν θες. Δεν έχουν προσωπικό, λένε. Ας πάρουν αυτούς που κάθονται στα γραφεία. Γιατί να με δέσουν; Ποιος πολίτης έχει το δικαίωμα να δέσει έναν άλλο πολίτη; Για το παιδί που έπεσε από το παράθυρο και σκοτώθηκε, τον περασμένο μήνα στο ψυχιατρείο της Θεσσαλονίκης; Κανείς δεν ασχολείται πώς και γιατί. Οι άρρωστοι είναι αντικείμενα. Η νομοθεσία είναι μόνο για τους έξω».
Στο άκουσμα της λέξης «αποασυλοποίηση», γελάει. «Εγινε βιαστικά, χωρίς πρόγραμμα. Εκαναν μικρά ψυχιατρεία. Αντί για νοσοκομεία, είναι ξενώνες ή οικοτροφεία. Η πρακτική είναι η ίδια. Και τι θα γίνει όταν τελειώσουν τα λεφτά; Θα τα βρουν από τα Ταμεία, λένε. Ποια Ταμεία; Τα χρεοκοπημένα; Δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα πάθει μετά ένας απένταρος».
Αυτή την περίοδο εργάζεται στο «Καφενείο» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αθηνών. Μια δομή που δίνει απασχόληση στους πρώην νοσηλευόμενους. «Νοικιάζω και ζω μόνος μου. Αλλά τα πράγματα είναι δύσκολα. Πού θα πάει αυτό; Μας έδιναν κι ένα “επίδομα επανένταξης”, 150 ευρώ το μήνα. Εδώ και δυο χρόνια μάς το ‘κοψαν κι αυτό».
Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 19/10/2007
Σήμερα δεν έχει μουσική, ούτε και φωτογραφία, δεν θα πρόσθεταν τίποτα ...
Ολόκληρη αυτή η εξαιρετική ομιλία του κυρίου Γιαννουλόπουλου είναι δημοσιευμένη στο περιοδικό Κοινωνία και ψυχική υγεία στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.socialexclusion.gr/UserFiles/File/6th%20volume.pdf στις σελίδες 84-85-86
Είναι ένας από τους ομιλητές - «Χρήστες Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας», που θα μιλήσουν το Σαββατοκύριακο 20-21/10, στο συνέδριο με θέμα «Κοινωνική και Ψυχική Υγεία», που διοργανώνει το Τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Σκοπός του συνεδρίου είναι να ανοίξει ένας διάλογος γύρω από τα ζητήματα κοινωνικού αποκλεισμού και της εφαρμογής καινοτόμων πρακτικών στα ελληνικά ψυχιατρεία.
Μιλάει αργά, σαν να είναι κουρασμένος. Ακούγεται σαν 70χρονος κι ας είναι 51 ετών. «Οσοι χαρακτηρίζονται “ψυχικά ασθενείς” παύουν να έχουν δικαιώματα. Είτε νοσηλευτείς με εισαγγελική εντολή είτε όχι, αν σε διαγνώσουν για ψυχικά ασθενή, χάνεις το δικαίωμα ένστασης. Δεν έχεις γνώμη για το αν θέλεις να μείνεις μέσα στο ψυχιατρείο ή όχι, χωρίς μάλιστα να έχεις διαπράξει κάποιο αδίκημα».
Η διά της βίας καθήλωση είναι συνήθης πρακτική. «Σε δένουν στο κρεβάτι, θες δεν θες. Δεν έχουν προσωπικό, λένε. Ας πάρουν αυτούς που κάθονται στα γραφεία. Γιατί να με δέσουν; Ποιος πολίτης έχει το δικαίωμα να δέσει έναν άλλο πολίτη; Για το παιδί που έπεσε από το παράθυρο και σκοτώθηκε, τον περασμένο μήνα στο ψυχιατρείο της Θεσσαλονίκης; Κανείς δεν ασχολείται πώς και γιατί. Οι άρρωστοι είναι αντικείμενα. Η νομοθεσία είναι μόνο για τους έξω».
Στο άκουσμα της λέξης «αποασυλοποίηση», γελάει. «Εγινε βιαστικά, χωρίς πρόγραμμα. Εκαναν μικρά ψυχιατρεία. Αντί για νοσοκομεία, είναι ξενώνες ή οικοτροφεία. Η πρακτική είναι η ίδια. Και τι θα γίνει όταν τελειώσουν τα λεφτά; Θα τα βρουν από τα Ταμεία, λένε. Ποια Ταμεία; Τα χρεοκοπημένα; Δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα πάθει μετά ένας απένταρος».
Αυτή την περίοδο εργάζεται στο «Καφενείο» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αθηνών. Μια δομή που δίνει απασχόληση στους πρώην νοσηλευόμενους. «Νοικιάζω και ζω μόνος μου. Αλλά τα πράγματα είναι δύσκολα. Πού θα πάει αυτό; Μας έδιναν κι ένα “επίδομα επανένταξης”, 150 ευρώ το μήνα. Εδώ και δυο χρόνια μάς το ‘κοψαν κι αυτό».
Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 19/10/2007
Σήμερα δεν έχει μουσική, ούτε και φωτογραφία, δεν θα πρόσθεταν τίποτα ...
Ολόκληρη αυτή η εξαιρετική ομιλία του κυρίου Γιαννουλόπουλου είναι δημοσιευμένη στο περιοδικό Κοινωνία και ψυχική υγεία στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.socialexclusion.gr/UserFiles/File/6th%20volume.pdf στις σελίδες 84-85-86
Πέμπτη 15 Μαΐου 2008
Τετάρτη 14 Μαΐου 2008
Τρίτη 13 Μαΐου 2008
Αιγαίο ρίζα και παράδοση
Τον διάσημο ποδοσφαιριστή Ντέηβιντ Μπέκαμ τον γνωρίζουμε όλοι, τον άντρα της Βικτώρια ντε!!!! Εκείνο που δεν είναι πολύ γνωστό είναι πως κατάγεται από την Ελλάδα (εξ ου και Μπε-καμ, από το μπεεεε....των κοπαδιών,άρα από κτηνοτροφική περιοχή και από το καμ-here που φώνάζουν στα πρόβατα στην εν λόγω περιοχή), επίσης εκτός από το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο και την επιτυχία του στο "ασθενές φύλο", σήμερα θα μάθετε και την μεγάλη του αδυναμία στο παραδοσιακό ελληνικό έδεσμα.
Στον κοκορετσοφάγο πατριώτη μας λοιπόν να ευχηθούμε πολλά-πολλά γκολ!!!
Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
Για τα δύσκολα...να κρατήσουμε και να κρατηθούμε
Το λέμε χαμηλόφωνα και θαυμάζουμε. Και ξαναλέμε τίποτα δεν είναι δίχως λύση όπως και καμιά έτοιμη λύση δεν μας κάνει. Ε Αντώνη?
Κυριακή 11 Μαΐου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
