Μέρμηγκας

κυριούλη μας για σένα δύναμη,αντοχή,ανοχή στην αμφισβήτηση και πάντα μέρμηγκας σοφός...

Σπινθηροβόλα αχιβάδα

Σπινθηροβόλημα, γέλασμα, στην εικόνα και μια μικρή λευκή αχιβάδα στον ήχο,σκέφτομαι πως ειν' ώραία όταν τα όστρακα ανοίγουν τις θύρες τους και μας εμπιστεύονται τη μέσα τους μεριά και το πολύτιμο μαργαριτάρι τους.
">

Τ' αρμέξαμε τα πρόβατα?

Στη βοσκοπούλα μας που κρατά τη ζωή απ'τα μαλιά και την ταρακουνά με δύναμη

εικόνα-μουσική

εκτέλεση παράξενη και γοητευτική και ο φίλος ακούει με κατάνυξη.

Από μακρυά κι'αγαπημένοι ή από κοντά και πάλι αγαπημένοι?

η μουσική σήμερα από κάποιο άγνωστο φίλο που ακούει πανω κατω τα ίδια με μας, ας είναι καλά. Σας έστειλα και κάτι άλλο που μ'άρεσε από το shopping των Αθηνών, αλλά αυτό που πιό πολύ μ'άρεσε ήταν το κλίμα μας,που δε χορταίναμε ο ένας τον άλλο, που δεν μας ένοιαξε αν ο τόπος ήταν όμορφος( που ήταν πανάθλιος εδώ που τα λέμε). Ξανά ευχαριστώ και καλωσορίζω την Κυρία Γεωργία, που έχουμε και το ίδιο όνομα, και να χαίρετε για την θυγατέρα που έχει. Σε συγχαίρω για την κόρη και για το μερτικό που σου αναλογεί. Ε εσεις οι υπόλοιποι μην ζηλεύετε, θα έρθει και η σειρά σας.

όχι δεν εθελοτυφλώ, σοβαρά μιλώ!!!!!

Μιά εφηβία επιεικής που γίνεται 40 και 50 και όσο θέλει, έχουμε τραγουδίσει αυτήν την εφηβία με
τρυφερότητα γι'αυτό και δε θα μας αφήσει ποτέ, ούτε και μείς.

25 Μαρτίου 2008

και του χρόνου εμείς οι μίζεροι που όλα στραβά τα βλέπουμε και όλα τα κριτικάρουμε, να είμαστε καλά να συνεχίζουμε την μιζέρια μας, εν τω μεταξύ ο μικρός δείτε που φουσκώνει από καμάρι...
εθνικός ύμνος

φρόνιμα χλαμυδέ!!!

Κάστρα,πύργοι,επάλξεις κλπ ο μύθος ένδοξος ή με άδοξο τέλος,μου είναι πιό πειστικός από τις πλίσε χλαμύδες και τις τελέτουργίες που μου προκάλεσαν γέλιο, είδατε σήμερα στην Ολυμπία μα αν είναι δυνατόν? το 2008 με χλαμύδες...
ελάτε στα δικά μας φίλοι.

Ταξίδι στο παρελθόν.

Συνέχεια από το εφηβικό ημερολόγιο του Γ.Ιωάννου,διάλεξα τις μέρες τις αντίστοιχες με τις τωρινές (ημερολογιακά),η ευαισθησία ενός έφηβου όπως καταγράφηκε σε δύσκολες μέρες,η αντιφατικότητα εκείνου του καιρού,η προπαγάνδα και η ανάγκη για ελπίδα, νομίζω πως και το μουσικό κομμάτι ταιριάζει.
ακούστε το

Ημερολόγια κατοχής.

Να ενημερώσω πως η συμμαχία σας ενάντια στον ιό τον έχει κατατρομάξει, ήταν μια ευκαιρία για να ψάξει κανείς σε παλιά χαρτιά και να βρεί ανέλπιστα πράγματα, (ευτυχώς που δεν είναι όλοι του "πεταχτικού" σαν εμένα... Σας δίνω μιά πρώτη γεύση και δεν χρειάζεται να πούμε πως ο Ιωάννου και η
αρλέτα πάνε μαζί, για χρόνια φίλοι και συγκάτοικοι στην ίδια οικοδομή.

7+1 μείνανε...

Καλή ακρόαση

Αθωότητα

Σε πείσμα του χειμώνα που επανέκαμψε,σε πείσμα των θερμίδων,των υγιεινολόγων,των υστερικών μαμάδων. Ενα παιδί φωτογράφισε ένα παιδί. Αθωότητα (η μουσική είναι δώρο της Λορελάης)

Μουσικές χαρούμενες και εαρινές αναταράξεις, παρακαλούμε να δέσετε τις ζώνες σας. καλό
βράδυ.

ανταλλαγή γνώσης...

Αν μου πεί ο Θερσίτης τι έγραψε στα Λατινικά θα του πω και γω με τη σειρά μου τι λουλούδι είναι αυτό,βλέπετε και μείς του πρακτικού πρέπει να βρίσκουμε τρόπους (ακόμη και δια του εκβιασμού) να μετέχουμε της Λατινικής γραμματείας...κατά άλλα καλησπέρα ύστερα από μιά κουραστική μέρα, είδατε παρα λίγο να ξεχάσω τη
μουσική

Γιατί?

Υψώνουν ελπίδες προς τα πάνω, δρόμοι κοντινοί και παράλληλοι, σκέφτομαι πως όλοι αυτοί οι θρησκευτικοί πόλεμοι δεν γίνονται απ'τους πιστούς ούτε για την πίστη.
Γιατί αυτός ο κόσμος να είναι έτσι?

Αν ήξερε?

Ζάκρος σήμερα η εικόνα μας,πολύ νότια και ανατολικά είναι μαγεμένος τόπος και εύχομαι να πάτε κάποτε...εδώ το προϊστορικό ανάκτορο, αυτές οι πέτρες μπήκαν η μιά πάνω στην άλλη πριν 4000 χρόνια τι να σκεφτόταν άραγε ο τεχνίτης εκείνου του καιρού?
αν ήξερε θα τα χαλούσε μόνος του, δεν θα περίμενε το ηφαίστειο της Σαντορίνης...

εδώ η Ελλάδα

?

αφιέρωμα

Ηρωισμοί

Νοσταλγία ηρωϊσμού αλλά μαζί και παιδικότητας, λέτε να ναι τυχαίο που μόνο τα παιδιά πιστεύουν πια στους ήρωες και τα
κατορθώματα

Δεύτερη μέρα σαρακοστής...

Σε παραλία ερημική σας πάω σήμερα,όσο κι'αν μερικοί την έχετε την έφεση,εδώ, μέσα σε τόση ερημιά δεν θα κολαστείτε! Τώρα αφού την πετύχαμε την σωτηρία της ψυχής με τη βοήθεια και της μουσικής κάτι άλλο πρέπει να βρούμε να σώσουμε...αλλά δεν ξέρω τι? Μήπως την αισθητική μας? Την αισθαντικότητα μας? Τα αισθήματά μας? Μεγάλες κουβέντες... δε πάμε για μια βουτιά?