Λέτε να βρεθεί το Ριτσάκι? Οι γάτες μακριά...
|
Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2008
Αν μου επιτρέπετε?
Την ιδέα την πήρα από τη Μέρη... από κει πέρα ο Τσαρούχης, ο Χατζιδάκις,το ρεμπέτικο και η κουβέντα περί ζεϊμπέκικου έκαναν την υπόλοιπη δουλειά...και μιά παράκληση στα θηλυκά. Μην μετράτε τον ανδρισμό με κλισέ, τίποτα μην μετράτε με κλισέ,εμπιστεφθήτε το αισθητήριο σας...
|
Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2008
Συνδιασμοί...
Σε όσους αποζητούν Λυβικό,ζέστη και ήλιο
Και στην ψυχούλα που δεν απαρνιέται το "Μεγάλο κάστρο" και καλά κάνει,οι ρίζες, μας κρατούν όρθιους.
Και σ'αυτήν που μεταμορφώνει σε ακριβά κοσμήματα τις λέξεις,να ξέρει το Νησί της Κίρκης δυό βήματα πιο πέρα...
Και στον φίλο που καταγγέλει με συνέπεια όσα δε μας αξίζουν (αλλά να μας πεί τι το πότισες μωρέ αθεόφοβε το γατί για να πλαγιάσει έτσι πάνω στο ποντίκι?)
και βέβαια οι νότες που ακολουθούν κι'αυτές Λυβικό είναι...
|
Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2008
Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2008
Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2008
Ευχές σε όλους εσάς
τα χρόνια της να φτάσετε,έστω και μαζί με τις ρυτίδες της,την αντοχή της και τη σοφία της ν' άχετε ,πάντα πολύτιμοι οι καρποί σας κι'αν μπείτε και σε μύθους ακόμα καλύτερα...
|
και οι γραφές σας πάντα να έχουν παραλήπτη...
Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2008
Καλλιά στα όρη μοναχός,αλήτης και διωγμένος
παρά στη Κρήτη να'σουνα χοχλιός αλευρωμένος.
Στην αγαπημένη ανάμνηση της.
|
Μέρη σε σένα βασίζομαι,δώσε εσύ τη συνταγή να ελαφρύνει το πράμα, εσύ καταλαβαίνεις πως μερικές φορές είναι δύσκολες οι αναρτήσεις...
Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2008
Σήμερα το πνέυμα το like περιστέρι αφού μας φώτισε τόσους χριστιανούς δεν έχει ρε παιδί μου καμιά αναστολή να χορτάσει την πείνα του από μουσουλμανικά χέρια, αυτό είναι διαπολιτισμικότητα, ε ας το υμνήσουμε και με Αριστοφάνη σε μουσική Χ. Χαλάλι του...
|
Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2008
Τα αγιασάμε και φέτος το ύδατα,να μπορέσουν να διαλύσουν ακόμα πιο πολλά χημικά και αντιηλιακά με μεγάλους δείκτες προστασίας,να γίνουν οι ομπρέλλες ακόμα περισσότερες το καλοκαίρι,να χωρέσουν τα αυτοκίνητα των λουομένων,τα ταχύπλοα των νεόπλουτων,να μυρίσουν τα γυράδικα με τσίκνα που θα φτάνει μέχρι τις μύτες των παραθεριστών,να είναι ανεκτικά μαζί μας για κανένα δίμηνο και ύστερα να τ' αφήσουμε πάλι στην ησυχία τους...
Μιάθλιμένη αρχόντισσα είναι η θάλασσα τελικά
Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2008
Παιδιά, μόνο παιδιά αγνωστα που τους έκλεψα τη στιγμή ή λέτε να τη χάρισαν?
Σήμερα δεν βάζω μουσική, την έβαλε η Λορελάη, εγώ απλά διάλεξα τη φωτογραφική λεζάντα...
Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2008
jeu de mots
|
...και ρύζι με το γάλα και γάλα με το ρύζι και κολοκυθοστούμπουρα κ'ειχαν και κείνα ρύζι. Αυτό το'λεγε και το λέει ο θείος Γιώργης ο Ανωγειανός κάθε φορά που βλέπει αυτό το φαγητό στο τραπέζι, τώρα τι θέλει να πεί ο ποιητής θα σας γελάσω jeu de mots
Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2008
Η πίττα είναι της Κυρά-Χρυσάνθης, μια απάντηση στο μονοπώλιο της νοικοκυροσυνής,ονόματα δε λέμε,μόνο που την κάναμε κομμάτια για να βρούμε το φλουρί και την αδικήσαμε γευστικά,τα χιόνια είναι μήπως και ζηλέψετε, ελάτε πείτε το δεν είναι ντροπή, και η μουσική το παράδειγμα για το φιρί-φιρί προς τους εραστές της γραμματικής και της ορθογραφικής ακρίβειας.Όλο και κάπου θα σας βρείτε
| 07 Πας φιρί φιρί.w... |
Συνδιασμοί παράταιροι και παράκαιροι
|
Με την προσμονή της Άνοιξης και σε πείσμα της θερμοκρασίας...και με τη φαντασία του Γκάτσου και τη μελωδία του Χ.
Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2007
Όταν οι λέξεις δε φτάνουν...
Ψάχνω να βρω λέξεις να τις αφιερώσω στους ανθρώπους που καθημερινά συναντώ στη δουλειά μου, σ’ αυτούς με τα προβλήματα στην ψυχή και λιγότερο στο σώμα, σ’ εκείνους με το ασταθές περπάτημα από τα νευροληπτικά χάπια, σε κείνους που σου ζητούν ένα τσιγάρο ή ένα ευρώ για το κάνουν καφέ, και στους άλλους τους καθηλωμένους με ιμάντες στα κρεβάτια γιατί χαλούν τη μόστρα του συστήματος, αλλά και στους πιο «τυχερούς» που έχουν σπίτι , οικογένεια, δουλεύουν λίγο σε δουλειές εύκολες χειρωνακτικές και αμείβονται ακόμα λιγότερο, που κουβαλούν τη ρετσινιά του τρελού, ποια άλλη αρρώστια αλήθεια είναι «ντροπή» για τους ίδιους και για τους συγγενείς? Όλοι αυτοί οι «χαμηλών προσδοκιών» άνθρωποι που τους πήραν την ιδιότητα του ανθρώπου και τους έδωσαν μια «διάγνωση» για να την κουβαλούν μαζί τους σ’ όλη την υπόλοιπη ζωή, όλοι αυτοί λοιπόν οι κλεισμένοι και αποκλεισμένοι από κάθε ανθρώπινη θεμιτή φιλοδοξία να κάνουν φίλους, δεσμούς, οικογένειες, παιδιά, να βρεθούν σε ένα γιορτινό τραπέζι που να είναι αληθινό και όχι από «επαγγελματίες» του χώρου ή από «φιλάνθρωπες οργανώσεις» ναι όλοι αυτοί σήμερα μου ευχήθηκαν καλή χρονιά και εγώ ένιωσα αμήχανα, δεν ήξερα τι ν’ απαντήσω…
Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2007
Για Θέατρο η ανάσα...
|
Χε χε χε περιμένατε Χατζιδάκι? Σας την έφερα όμως. Για τη φώτο έιναι 2 ημερών από την παρασταση του Κρατικού "Μιά κωμωδία" του Ι. Καμπανέλλη ,έργο του 1997,κάτι σε μούζικαλ και μαύρη κωμωδία. Ο Πλούτωνας θέος του Αδη και οι συνεργάτες του και συγγένεις του Αιακός, Ερμής,Χάρος,Κέρβερος κλπ μια χαρά τα πάνε , το πλεούμενο πάει και έρχεται στην Αχερουσία αλλά κάτι οι μικροαβαρίες και τα ακριβα ανταλλακτικά, κάτι ο Ερμής που τα παίρνει από τους νεκρούς για καμπίνα lux στο σκάφος και κάτι ο Ηρακλής που του θέλει σώνει και καλά να κάνει κανένα άθλο (θέλει να αποξηράνει την Αχερουσία και να φτιάξει δρόμο) και κάτι που αρχίζουν και οι νεκροί να έχουν επενδυτικά σχέδια, και μερικοί να λαϊκίζουν λέγοντας πως δεν υπάρχει δημοκρατία στον κάτω κόσμο,πάει κι' ο Πλούτωνας λίγες μερες διακοπές και του το κάνουν το μαγαζί Μπουρδέλο μεταφορικά και κυριολεκτικά,ξεκαρδιστικό το αποτέλεσμα και το έργο υπερπαραγωγή με ζωντανή μουσική χορό και τον Άγγελο Παπαδημητρίου στο ρόλο του Πλούτωνα πάρα πολύ καλό. Και γιατί σας τα είπα όλα αυτά?
1.Γιατί πολύ μου άρεσαν και θέλησα να τα μοιραστώ μαζί σας.
2. Για να σκάσετε από τη ζήλεια σας
3.Για να άρχίσετε να σκέφτεσται και τη Θεσσαλονίκη σαν προορισμό.
Διαλέγετε και πέρνετε, καλημέρα από Θεσσαλονίκη.
Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2007
|
Καβαλλάρηδες στη καταιγίδα,κόντρα στα μέτρια και μετρημένα και πάντα με roc διάθεση.
Η απάντηση τώρα,οι γάτες πάντα προκαλούσαν τα παιδιά των παλαιότερων εποχών να τις κάνουν διάφορες τυρανίες, θα σας περιγράψω μιά όχι ιδιαίτερα επώδυνη αλλά πάντα τυράνια,σπάζαν λοιπόν ένα καρύδι με τέτοιο τρόπο που να βγούν 2 μισά τσόφλια, τα άδειαζαν και τα φορούσαν στα πατουχάκια του ζώου, επαναλάμβαναν το ίδιο και έντυναν και τα άλλά 2 πατουχάκια και ύστερα η πεταλωμένη πια γάτα περπατούσε η προσπαθούσε να περπατήσει με τα καρυδότσουφλά στα πόδια της,δημιουργώντας μιά είκόνα αρκετά αστεία για να γελάνε τα παλιόπαιδα σε βάρος της, και αν η πεταλωμένη γάτα τα κατάφερνε καλά, ή σχετικά καλά, τότε όλοι παραδέχονταν πως αυτή η γάτα ήταν πράγματι ικανή,μιλάμε για άλλες εποχές που τα παιδιά επιννοούσαν τα παιχνίδια τους και δεν υπήρχαν τζάμπο και τα σχετικά,ένα καθαρά αγορίστικο παιχνίδι που μου διηγήθηκε κάποιος που αν ζούσε σήμερα θα ήταν 85 χρονών.Σε κάθε περίπτωση αγαπώ τις γάτες , έχουν πάντα εξαιρετική φυσική κατάσταση και ανεξάρτητο χαρακτήρα,τις φωτογραφίζω πάντα με ιδιαίτερη προσοχή και διακριτικότητα και έχουν μια φωτογένια οι άτιμες...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
