H ανάσα μας

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2008

Λίγα βρεγμένα βότσαλα μαζί και οι
νότες και αποδράσαμε σύντροφοι

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2008

Και είπε ο βάτραχος "τι πας να κάνεις?" "εδώ την άλλη φορά τις ρώτησες με μαρμάρινο βάτραχο και τις είδες πόσο επιφυλακτικές και διστακτικές ήταν" "τώρα που είμαι και αληθινός! τι περιμένεις να πούν?" Αυτά είπε ο βάτραχος και ύστερα έπιασε το
τραγούδι Επανέρχομαι στο ερώτημα για να δω, γίνατε καλύτερες αυτούς τους 2 μήνες? ή τζάμπα οι αναρτήσεις, οι μουσικές και όλα τα υπόλοιπα?
ΥΓ. Θερσίτη θα είσαι μαζί μου στην επιτροπή αξιολόγησης εσύ πρόεδρος και εγώ μέλος.

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2008

Κατάνυξη...

Ο ΜΥΘΟΣ
Ο οδοιπόρος περπατάει αδιάκοπα νύχτα και μέρα. Προσπαθεί να μη θυμάται και να μη βλέπει γύρω του. Ξάφνου σε κάποια ερημιά συναντάει το «μεθυσμένο κορίτσι» να κλαίει ολομόναχο. Το πλησιάζει και πάει να το χαϊδέψει, μα εκείνο ευθύς βγάζει απ’ τον κόρφο του ένα μαχαίρι και σαν αστραπή του κόβει το κεφάλι. Πέφτοντας κατά γης το σώμα του Οδοιπόρου, μεταμορφώνεται και γίνεται ο «Αλκιβιάδης». Κι από εκείνη τη στιγμή ο Αλκιβιάδης ψάχνει μέσα του να βρει τον Οδοιπόρο. Το Μεθυσμένο Κορίτσι βυθίζεται σ’ ένα πηγάδι για να ενωθεί με το είδωλο ή του Οδοιπόρου ή του Αλκιβιάδη….αυτό ποτέ δε θα το μάθει. Και ο Οδοιπόρος αδιάκοπα θα τριγυρνά μέσα στο σώμα του Αλκιβιάδη και μέσα στα οράματα του βυθισμένου κοριτσιού.
Μ.Χ.
(από το εξώφυλλο του δίσκου)

Σήμερα η μουσική μας ανάσα είναι μεγάλη και ακριβή, πολύ ακριβή, έχει ηλικία 35 χρόνων, είναι ένα ολοκληρωμένο έργο που το ακούς σαν να βγήκε σήμερα ή αύριο, η εκφορά του λόγου, η ποιητική ματιά, η μουσική και η ενορχήστρωση παραπέμπουν σε μια αισθητική αξεπέραστη. Για να τον ανεβάσω (ολόκληρο) αυτόν τον δίσκο του 1973 ζήτησα την άδεια της Χ. μια που ανήκει στις ακριβές προίκες που κουβαλάει από τα 16 της (εγώ την ακούμπησα μερικά χρόνια αργότερα), σίγουρα δεν έχει σκοπό η ακρόαση αυτής της μουσικής ούτε τη διασκέδαση ,ούτε και την ομαδική απόλαυση, περισσότερο σαν ατομική προσήλωση το νιώθω σε μια σταθερή αναφορά που όλοι μας την έχουμε ανάγκη.

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2008

ΚΟΥΝΤΟΥ ΛΟΥΝΑ ΒΙΝΙ

Πάντα όταν άκουγα αυτό το κομμάτι αναρωτιώμουν τι σημαίνει το "κούντου λούνα βίνι" που τραγουδαν οι βλάχοι και που ότι και να γίνει " quand vint la lune" "όταν ήρθε το φεγγάρι" την αυτονόητη βεβαιότητα τραγουδούν. Η προσφορά της φίλης Στέλας (βλάχικης καταγωγής) και της μητέρας της καθοριστική για την ακρίβεια των παραπάνω Της Χ. για την μεταγραφή στη Γαλλική γλώσσα που τόσο μοιάζει με τη βλάχικη. Το εξώφυλλο το δίσκου έχει ένα αυστηρό σημείωμα του Συνθέτη που μας επισημαίνει πως το "θέμα των τραγουδιών είναι η αθάνατη Ελλάδα σ' όλη την ένδοξη διαδρομή της και γι' αυτό απαιτείται προσήλωση θρησκευτικότητα και εί δυνατον νηστεία" Εγώ τι έκανα? τα πάντρεψα όλα αυτά μαζί,τράβηξα και την πανσέληνο του Αυγούστου που μας πέρασε και σας τα κερνώ Γενάρη μήνα...

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2008

Ενθύμιον

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2008

Θυμήσου...

Ο αστρίμωχτος Στρυμώνας έλεγε ο Πενζίκης και δίπλα η Αμφίπολη με τις παλαιοχριστιανικές βασιλικές, το γυμνάσιο των κλασικών χρόνων,την άθικτη σχεδόν ελληνιστική έπαυλη,τα ψηφιδωτά,τα τείχη,και τη μοναδική ξύλινη θεμελίωση της γέφυρας του 5 ου π.χ. αιώνα και το εξαιρετικό μουσείο αλλά και τη μοναξιά των αρχαιοφυλάκων της που δε βλέπουν έλληνα επισκέπτη σχεδόν ποτέ,δε φταίει για όλα τα στραβά η Πολιτεία φίλοι μου...

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2008

Το βιβλίο αυτό βγήκε γύρω στα 1983 ή κάπου εκεί,αν δεν το έχεται ψάξτε το ή πείτε μου να σας το στείλω έστω σε φωτοτυπίες και ακούστε και δώ και μετά πείτε μου γιατί όταν είμαστε στα κάτω μας ψάχνουμε τα ακριβά για να πιαστούμε?

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2008

Στον Καετάνο

Εδώ θα πάμε μωρέ να κατοικήσουμε στη "νεφελοκοκκυγία" με τα βιβλία μας, τα αστείά μας αλλά και τα σοβαρά μας α και με τους υμνουςμας. Στον Καετάνο και μην το πάρει τοις μετρητοίς και νομίσει πως βρίσκεται "στο κλουβί με τις τρελές" και στη Λορελάη, αυτή ας το πάρει όπως θέλει αλλά μακριά η "μαύρη καλλονή με τα πράσινα μάτια"

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2008

ψάχνοντας το Ριτσάκι

εδώ η συνέχεια για τη Ρίτσααλλά και εδώ γάτεςλέτε να τη φάγαν? αλλά ας δούμε τιέγινεπαρακάτω. Για την Μέρη που μόνο αυτή μου είπε να συνεχίσωτην ιστορία αν και έκανα λάθος στη σειρά, ελπίζω να βγεί άκρη.

Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2008

Φαύστα

Λέτε να βρεθεί το Ριτσάκι? Οι γάτες μακριά...

Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2008

Αν μου επιτρέπετε?

Την ιδέα την πήρα από τη Μέρη... από κει πέρα ο Τσαρούχης, ο Χατζιδάκις,το ρεμπέτικο και η κουβέντα περί ζεϊμπέκικου έκαναν την υπόλοιπη δουλειά...και μιά παράκληση στα θηλυκά. Μην μετράτε τον ανδρισμό με κλισέ, τίποτα μην μετράτε με κλισέ,εμπιστεφθήτε το αισθητήριο σας...

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2008

Συνδιασμοί...

Σε όσους αποζητούν Λυβικό,ζέστη και ήλιο
Και στην ψυχούλα που δεν απαρνιέται το "Μεγάλο κάστρο" και καλά κάνει,οι ρίζες, μας κρατούν όρθιους.
Και σ'αυτήν που μεταμορφώνει σε ακριβά κοσμήματα τις λέξεις,να ξέρει το Νησί της Κίρκης δυό βήματα πιο πέρα...
Και στον φίλο που καταγγέλει με συνέπεια όσα δε μας αξίζουν (αλλά να μας πεί τι το πότισες μωρέ αθεόφοβε το γατί για να πλαγιάσει έτσι πάνω στο ποντίκι?)
και βέβαια οι νότες που ακολουθούν κι'αυτές Λυβικό είναι...

Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2008

τέτοιο μπλέ,συμμαχία νερού,αέρα,ήλιου,ώρας.

04 Κομμάτι 4.wma

Minimal ο ήχος αλλά τα χρώματα μα την αλήθεια αληθινά...Λυβικό πέλαγος.

Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2008

Η Χιονάτη ο πύργος και τα προβλήματα της

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2008

Ευχές σε όλους εσάς

τα χρόνια της να φτάσετε,έστω και μαζί με τις ρυτίδες της,την αντοχή της και τη σοφία της ν' άχετε ,πάντα πολύτιμοι οι καρποί σας κι'αν μπείτε και σε μύθους ακόμα καλύτερα...

και οι γραφές σας πάντα να έχουν παραλήπτη...

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2008

Καλλιά στα όρη μοναχός,αλήτης και διωγμένος
παρά στη Κρήτη να'σουνα χοχλιός αλευρωμένος.

Στην αγαπημένη ανάμνηση της.

Μέρη σε σένα βασίζομαι,δώσε εσύ τη συνταγή να ελαφρύνει το πράμα, εσύ καταλαβαίνεις πως μερικές φορές είναι δύσκολες οι αναρτήσεις...

Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2008

Σήμερα το πνέυμα το like περιστέρι αφού μας φώτισε τόσους χριστιανούς δεν έχει ρε παιδί μου καμιά αναστολή να χορτάσει την πείνα του από μουσουλμανικά χέρια, αυτό είναι διαπολιτισμικότητα, ε ας το υμνήσουμε και με Αριστοφάνη σε μουσική Χ. Χαλάλι του...