Πόσες γάτες βλέπετε?

Οι γάτες των νησιών, μου ήταν πάντα ιδιαίτερα συμπαθείς, ίσως γιατί η θάλασσα που περιβάλλει τα νησιά είναι ένα μέσο υδάτινο και άρα καθόλου φιλικό στις ίδιες, είναι δηλαδή κατα ένα τρόπο εγκλωβισμένες άλλο αν δεν το γνωρίζουν οι ίδιες, παράλληλα ο τρόπος που λιάζονται και τεμπελιάζουν στον αδυσώπητο ήλιο του Αιγαίου ή ξεπροβάλουν από τα ασβεστωμένα στενά δίχως ποτέ να αναρωτιούνται κατά που να πάνε! τις κάνει ακόμα συμπαθέστερες σε βαθμό που δύσκολα δεν υποκύπτω στον πειρασμό να τις φωτογραφίσω χωρίς να ενδιαφέρομαι αν θα βγεί πετυχημένη ή όχι η φωτογραφία.

?????

Αναγνωστάκης και εικόνα τι λέτε ταιριάζουν?

Η πρώτηανατολή στο Κόρθι,να τη μοιραστούμε?

Που θα πάει θα σας συγκινήσω...

Παπαδιαμάντης σήμερα μήπως και κερδίσω την συμπάθεια της παρέας...αφού όλα τα άλλα δεν πείθουν για την αλήθεια μου, βάζω τα μεγάλα μέσα και θα τα συνεχίσω, μέχρι να ομολογήσει ο ένοχος...Θερσίτη ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη.
λόγος και εικόνα

Η αλήθεια των κόκκινων αβγών...

Στη Θεσσαλονίκη κατά τη διαδικασία του βαψίματος

Να αποκαταστήσουμε την αλήθεια, Είπαμε να βάψουμε πασχαλινά αβγά και να τα κρατούμε στο νησί. Όπως βλέπετε στη φωτογραφία τα αβγά ήταν κόκκινα μέχρι προστυχιάς αλλά αλίμονο έπεσαν θύματα σεμνοτυφίας! Εκεί μετά από τις πρώτες τυπικότητες η οικοδέσποινα τα στόλισε και δήλωσε πως μας ευχαριστεί γιατί με το βάψιμο των αβγών έχει πάντα μια δυσκολία. Ευτυχώς είχα την πρόνοια να τα φωτογραφίσω και έτσι έχω τις αποδείξεις όσων γράφω. Την επόμενη μέρα το πρωί που ξαναπεράσαμε μια μυρωδιά χλωρίνης κυριαρχούσε στο χώρο, τα αβγά είχαν χλομιάσει και βρίσκονταν στην ίδια θέση αμήχανα. Παράλληλα μια κατάπτυστη ανάρτηση στο blog της οικοδέσποινας έλεγε διάφορες ανακρίβειες. Όπως καταλαβαίνετε δε θα μπορούσα να αφήσω μια ολόκληρη πόλη να διασύρεται, γι αυτό καταθέτω κάποιες από τις αποδείξεις που έχω, αν και είναι σαφές ποιος είναι ο πλέον αξιόπιστος.


Τα αβγά αφού πέρασαν θάλασσα βρίσκονται στο σκεύος της οικοδέσποινας.


Το δώρο γιά όσους από σας αγαπούν την αλήθεια

Καλώς σας βρήκα...

Στόν φίλο Κ. με το βαρύ επίθετο που τράβηξε τη φωτογραφία, στις τρείς μούσες του και στον ανταγωνιστή του, στην τέχνη του κρασιού, κυρ' Μήτσο. Αν αληθεύει πως ο κόσμος μας είναι οι άνθρωποι που είναι γύρω μας, τότε έχεις ωραίο κόσμο ρε φίλε...Καλή

πρωτομαγιά σε όλους, παλιούς και νέους φίλους

Λοιπόν θα λείψω για λίγες μέρες σε άκρως εμπιστευτική και σοβαρότατη αποστολή, θα σας την εξομολογηθώ όμως, γιατί είστε δικοί μου άνθρωποι ξεκινάμε.
Πρόκειται για την εξερεύνηση της Άνδρου? Θα προσπαθήσω να διαπιστώσω αν είναι τόσο όμορφο νησί όσο δείχνουν οι φωτογραφίες ή πρόκειται για κατευθυνόμενη πληροφόρηση? έχουν το πρώτο λόγο τα σκυλάδικα με την πρόφαση του Μπράντο? Ο Λαμπριάτης είναι νόστιμος? Η φρουτάλια είναι νόστιμη? η πρόκειται για μύθους που καλλιεργούνται έντεχνα με σκοπό την παραπληροφόρηση μας? Οι κάτοικοι είναι ευχάριστοι, καταδεκτικοί και προσηνείς ή πρόκειται για φυλή αγρίων ?
Το ρίσκο είναι μεγάλο, αλλά προκειμένου να διαπιστωθεί η αλήθεια οι κίνδυνοι θα αντιμετωπιστούν με γενναιότητα. Αν περάσει εύλογο διάστημα και δεν εμφανισθώ να αρχίσετε να ανησυχείτε. (εδώ κοτζάμ Ευριπίδη οι σκύλοι τον έφαγαν)
Θα σας μεταφέρω την πραγματικότητα χωρίς τοπικισμούς, διαστρεβλώσεις ,ασάφειες και άλλα περιττά ,μέχρι τότε να προσεύχεστε για μένα και καλό σας Πάσχα.
ΥΓ. Στη φώτο Χανιώτικη τούρτα (καμιά σχέση με γλυκό) που είναι το παραδοσιακό έδεσμα του Πάσχα για τα Χανιά. Α αφήνω και μιά
μουσική επίκαιρη και διαχρονικά υπέροχη.

1+1+1=1

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Στο ανεξήγητα αισθαντικό μίγμα Παπαδιαμαντικής γλώσσας,αρχιτεκτονικής λιτότητας και εαρινής μεγαλοβδομαδιάτικης προτροπής

21 Απριλίου...

Σειρά μου να πολιτικολογήσω ύστερα απ'τη Μέρη, με μακεδονίτικη φώτο και μουσική-στίχους των Χατζιδάκι-Γκάτσου.Ξέρω πολιτικολογώ δια της πλαγίας αλλά ένας υπαινιγμός μας έμεινε, να τον κρατήσουμε είναι ο κώδικας μας...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Του Μάη το Πρόσωπο...

Είναι του Μάη το πρόσωπο,έντονο στα χρώματα, στ'αρώματα,στις αισθήσεις ακόμα και στις υποσχέσεις του...γι'αυτό και στις διαψεύσεις του...

εδώ τραγουδισμένο από Γκάτσο, Χατζιδάκι και Φαραντούρη

Γωνιές....

Είναι μερικές γωνιές που σου μένουν στη μνήμη, δένουν με τους ανθρώπους και τον τόπο μιά τέτοια γωνιά είναι κι' αυτή. Η μουσική που δεν είναι μουσική αλλά το γνωστό ποίημα του Ελύτη είναι από τον "οίστρο" που τον ευχαριστώ για άλλη μια φορά.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Ορθολογιστές αλλά και υμνητές της ουτοπίας

Μια μουσική που από πάντα μας ταξίδευε,εμάς τους από δω μεριά,σας καλούμε στο ταξίδι. (το βίντεο είναι προσφορά της Χ. η φώτο δική μου, κοινή λοιπόν η ανάρτηση και η πρόσκληση μαζί)

Σινεμά ο παράδεισος...

Δεν ξέρω γιατί αυτή η φώτο μου φέρε
αυτή τη μουσική αλλά και τούτη κάνει κάτι κύκλους ο νους ώρες-ώρες? (η φώτο είναι του πρόπερασμένου αιώνα)

Με τον τρόπο του Βάρναλη...

Σήμερα ο
Βάρναλης υμνεί το χρόνο.

Βεζυροπούλα μόλις επιστρέφει από 3-ήμερη εκδρομή...

Πριν πατήσει τα
16....
Λοιπόν με το νέο τρόπο μπορείτε να αποθηκεύετε τις μουσικές αν σας αρέσουν βέβαια, (απλά επιλέξτε αποθήκευση αρχείου και μετά βρείτε το στα έγγραφα σας και καλή ακρόαση)

οταν τύχει

ποιός πιστεύει στην
τύχη? το κομμάτι πάντος το δανείστηκα από το blog του οίστρουένα από τα πιό καλά και άρτια που υπαρχουν στην μπλογκόσφαιρα

Λίγα ψυχιατρικά ή ανθρώπινα δικαιώματα

εδώ η συνέχεια

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

το κτήμα

Το κτήμα που βλέπετε είναι τώρα άδειο,από το 1968 που το αγόρασε ο φίλος μου πέρασε μέγάλο μέρος της ζωής εδώ υλοποιώντας μερικά από τα όνειρα της παιδικής του και της εφηβικής του ηλικίας,το μεράκι και η δημιουργικότητα του είναι κατατεθειμένα και στον τελευταίο σβώλο χώματος. Τώρα δεν πάμε τόσο συχνά ούτε εγώ αλλά ούτε κι' αυτός, το καλοκαίρι όμως ελάτε να μας βρείτε εκεί, θα είναι και μιά ευκαιρία να τον πείσετε (να προσπαθήσετε δηλαδή) πως το βιβλίο του αξίζει να βγεί παραέξω από τον στενό οικογενειακό κύκλο.

ακόμα λίγο...

Ακόμα ένα μικρό δώρο από το φίλο

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

μια παλιά ιστορία...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Γραφή και σελίδες πολύτιμες από ένα αγαπημένο φίλο.

Δεν έχω...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Δεν θα γίνεις ποτέ ακαδημαϊκός με τα μυαλά που κουβαλάς...

Πίσω η ακαδημία και το όνειρο σαρκάζει τη σοβαροφάνεια, τώρα που τελειώσαμε με τα έντομα,τα οστρακόδερμα και τις βοσκοπούλες,μπορούμε σιγά και διακριτικά να μπούμε στο όνειρο του σκύλου

ma fourmi

Η πόλη του.
Να αφιερώσω στο δικό μου το μερμύγκι,λίγο imitation και
πολύ large, δεν κρατά τίποτα για τον εαυτό του, μοιράζει απλόχερα ότι μαζεύει.

τζίτζικας

Για όσους βιάζονται να αυτοπροσδιοριστούν "τζίτζικες", ε να μην τους χαλάσουμε το χατήρι,εμείς ακούμε το τραγούδι τους,παρακολουθούμε τις "γύρες"τους και οι κορυφογραμές δικές τους.

Μέρμηγκας

κυριούλη μας για σένα δύναμη,αντοχή,ανοχή στην αμφισβήτηση και πάντα μέρμηγκας σοφός...

Σπινθηροβόλα αχιβάδα

Σπινθηροβόλημα, γέλασμα, στην εικόνα και μια μικρή λευκή αχιβάδα στον ήχο,σκέφτομαι πως ειν' ώραία όταν τα όστρακα ανοίγουν τις θύρες τους και μας εμπιστεύονται τη μέσα τους μεριά και το πολύτιμο μαργαριτάρι τους.
">

Τ' αρμέξαμε τα πρόβατα?

Στη βοσκοπούλα μας που κρατά τη ζωή απ'τα μαλιά και την ταρακουνά με δύναμη

εικόνα-μουσική

εκτέλεση παράξενη και γοητευτική και ο φίλος ακούει με κατάνυξη.

Από μακρυά κι'αγαπημένοι ή από κοντά και πάλι αγαπημένοι?

η μουσική σήμερα από κάποιο άγνωστο φίλο που ακούει πανω κατω τα ίδια με μας, ας είναι καλά. Σας έστειλα και κάτι άλλο που μ'άρεσε από το shopping των Αθηνών, αλλά αυτό που πιό πολύ μ'άρεσε ήταν το κλίμα μας,που δε χορταίναμε ο ένας τον άλλο, που δεν μας ένοιαξε αν ο τόπος ήταν όμορφος( που ήταν πανάθλιος εδώ που τα λέμε). Ξανά ευχαριστώ και καλωσορίζω την Κυρία Γεωργία, που έχουμε και το ίδιο όνομα, και να χαίρετε για την θυγατέρα που έχει. Σε συγχαίρω για την κόρη και για το μερτικό που σου αναλογεί. Ε εσεις οι υπόλοιποι μην ζηλεύετε, θα έρθει και η σειρά σας.

όχι δεν εθελοτυφλώ, σοβαρά μιλώ!!!!!

Μιά εφηβία επιεικής που γίνεται 40 και 50 και όσο θέλει, έχουμε τραγουδίσει αυτήν την εφηβία με
τρυφερότητα γι'αυτό και δε θα μας αφήσει ποτέ, ούτε και μείς.

25 Μαρτίου 2008

και του χρόνου εμείς οι μίζεροι που όλα στραβά τα βλέπουμε και όλα τα κριτικάρουμε, να είμαστε καλά να συνεχίζουμε την μιζέρια μας, εν τω μεταξύ ο μικρός δείτε που φουσκώνει από καμάρι...
εθνικός ύμνος

φρόνιμα χλαμυδέ!!!

Κάστρα,πύργοι,επάλξεις κλπ ο μύθος ένδοξος ή με άδοξο τέλος,μου είναι πιό πειστικός από τις πλίσε χλαμύδες και τις τελέτουργίες που μου προκάλεσαν γέλιο, είδατε σήμερα στην Ολυμπία μα αν είναι δυνατόν? το 2008 με χλαμύδες...
ελάτε στα δικά μας φίλοι.

Ταξίδι στο παρελθόν.

Συνέχεια από το εφηβικό ημερολόγιο του Γ.Ιωάννου,διάλεξα τις μέρες τις αντίστοιχες με τις τωρινές (ημερολογιακά),η ευαισθησία ενός έφηβου όπως καταγράφηκε σε δύσκολες μέρες,η αντιφατικότητα εκείνου του καιρού,η προπαγάνδα και η ανάγκη για ελπίδα, νομίζω πως και το μουσικό κομμάτι ταιριάζει.
ακούστε το

Ημερολόγια κατοχής.

Να ενημερώσω πως η συμμαχία σας ενάντια στον ιό τον έχει κατατρομάξει, ήταν μια ευκαιρία για να ψάξει κανείς σε παλιά χαρτιά και να βρεί ανέλπιστα πράγματα, (ευτυχώς που δεν είναι όλοι του "πεταχτικού" σαν εμένα... Σας δίνω μιά πρώτη γεύση και δεν χρειάζεται να πούμε πως ο Ιωάννου και η
αρλέτα πάνε μαζί, για χρόνια φίλοι και συγκάτοικοι στην ίδια οικοδομή.

7+1 μείνανε...

Καλή ακρόαση

Αθωότητα

Σε πείσμα του χειμώνα που επανέκαμψε,σε πείσμα των θερμίδων,των υγιεινολόγων,των υστερικών μαμάδων. Ενα παιδί φωτογράφισε ένα παιδί. Αθωότητα (η μουσική είναι δώρο της Λορελάης)

Μουσικές χαρούμενες και εαρινές αναταράξεις, παρακαλούμε να δέσετε τις ζώνες σας. καλό
βράδυ.

ανταλλαγή γνώσης...

Αν μου πεί ο Θερσίτης τι έγραψε στα Λατινικά θα του πω και γω με τη σειρά μου τι λουλούδι είναι αυτό,βλέπετε και μείς του πρακτικού πρέπει να βρίσκουμε τρόπους (ακόμη και δια του εκβιασμού) να μετέχουμε της Λατινικής γραμματείας...κατά άλλα καλησπέρα ύστερα από μιά κουραστική μέρα, είδατε παρα λίγο να ξεχάσω τη
μουσική

Γιατί?

Υψώνουν ελπίδες προς τα πάνω, δρόμοι κοντινοί και παράλληλοι, σκέφτομαι πως όλοι αυτοί οι θρησκευτικοί πόλεμοι δεν γίνονται απ'τους πιστούς ούτε για την πίστη.
Γιατί αυτός ο κόσμος να είναι έτσι?

Αν ήξερε?

Ζάκρος σήμερα η εικόνα μας,πολύ νότια και ανατολικά είναι μαγεμένος τόπος και εύχομαι να πάτε κάποτε...εδώ το προϊστορικό ανάκτορο, αυτές οι πέτρες μπήκαν η μιά πάνω στην άλλη πριν 4000 χρόνια τι να σκεφτόταν άραγε ο τεχνίτης εκείνου του καιρού?
αν ήξερε θα τα χαλούσε μόνος του, δεν θα περίμενε το ηφαίστειο της Σαντορίνης...

εδώ η Ελλάδα

?

αφιέρωμα

Ηρωισμοί

Νοσταλγία ηρωϊσμού αλλά μαζί και παιδικότητας, λέτε να ναι τυχαίο που μόνο τα παιδιά πιστεύουν πια στους ήρωες και τα
κατορθώματα

Δεύτερη μέρα σαρακοστής...

Σε παραλία ερημική σας πάω σήμερα,όσο κι'αν μερικοί την έχετε την έφεση,εδώ, μέσα σε τόση ερημιά δεν θα κολαστείτε! Τώρα αφού την πετύχαμε την σωτηρία της ψυχής με τη βοήθεια και της μουσικής κάτι άλλο πρέπει να βρούμε να σώσουμε...αλλά δεν ξέρω τι? Μήπως την αισθητική μας? Την αισθαντικότητα μας? Τα αισθήματά μας? Μεγάλες κουβέντες... δε πάμε για μια βουτιά?

Πρώτη μέρα εγκράτειας...

Στον Ελληνικό νότο οι αμυγδαλιές όπως και οι αχλαδιές, οι συκιές και ένα σωρό ακόμα οπωροφόρα αποτελούσαν περιφερειακές καλλιέργειες,στα όρια των αμπελιών ή στα σύνορα με τα διπλανά χωράφια τις συναντούσε κανείς, σήμερα ούτε και κεί,έπαιζαν όμως σημαντικό ρόλο στην περιορισμένη οικογενειακή αγροτική οικονομία της εποχής. Εδώ στην ευρύχωρη Μακεδονική γη τα πράγματα ήταν και είναι αλλιώτικα. Και μην πεί κανένας ¨ουκ εν τω πολλώ το ευ" θα είναι άδικος...
εδώ για όσους θέλουν υπόκρουση

ωχ....Σαρακοστή...τι θα κάνουμε?

Τρεις οι φώτο και καλό κουράγιο στην εγκράτεια κάθε λογής που επιβάλουν οι μέρες αλλά ύστερα ακολουθεί ο πιό όμορφος Καιρός εν αναμονή λοιπόν.

Και του χρόνου αποκριές...

Σήμερα δώρο ροσμαρί, έτσι το λέμε στην Κρήτη το δενδρολίβανο,έτσι το λένε και σ' όλη την Εσπερία, λέτε να ήρθαν οι Ενετοι και να τους το μάθαμε? και ακόμη ολόκληρη έκθεση μαθητή πρώτης γυμνασίου το 1954 στον Αγ. Νικόλαο Κρήτης (Τα Αράπικα ήταν μια γειτονιά που είχε πάρει το όνομα από έναν κάτοικο της μάυρο, και αυτός που αναφέρεται ήταν ένας γιαγαντόσωμος χαμάλης του λιμανιόυ που οι μανάδες τον επικαλούνταν για να τρομάζουν τα παιδιά τους να τρώνε το φαγητό τους, όσο για μένα πως πέρασα την κυριακή μου? κλαδεύοντας... συγνώμη Μέρη μα έπρεπε, είμαστε ακόμα οριακά στην εποχή...των αμπελιών.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA