ωχ....Σαρακοστή...τι θα κάνουμε?

Τρεις οι φώτο και καλό κουράγιο στην εγκράτεια κάθε λογής που επιβάλουν οι μέρες αλλά ύστερα ακολουθεί ο πιό όμορφος Καιρός εν αναμονή λοιπόν.

Και του χρόνου αποκριές...

Σήμερα δώρο ροσμαρί, έτσι το λέμε στην Κρήτη το δενδρολίβανο,έτσι το λένε και σ' όλη την Εσπερία, λέτε να ήρθαν οι Ενετοι και να τους το μάθαμε? και ακόμη ολόκληρη έκθεση μαθητή πρώτης γυμνασίου το 1954 στον Αγ. Νικόλαο Κρήτης (Τα Αράπικα ήταν μια γειτονιά που είχε πάρει το όνομα από έναν κάτοικο της μάυρο, και αυτός που αναφέρεται ήταν ένας γιαγαντόσωμος χαμάλης του λιμανιόυ που οι μανάδες τον επικαλούνταν για να τρομάζουν τα παιδιά τους να τρώνε το φαγητό τους, όσο για μένα πως πέρασα την κυριακή μου? κλαδεύοντας... συγνώμη Μέρη μα έπρεπε, είμαστε ακόμα οριακά στην εποχή...των αμπελιών.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Αζαλέα και ροδιά

Ήταν πριν 25 χρόνια περίπου, σε κάτι διακοπές Χριστουγέννων που μάζευα (για την ακρίβεια "τίναζα") ελιές με τους δικους μου στο χωριό, δίπλα ένα τραντζίστορ να παίζει δέυτερο πρόγραμμα για να επιταχύνει,θαρείς, την ώρα του σχολάσματος,και ξαφνικά άκουσα τον Αργύρη Μπακιρζή που μόλις είχε βγάλει τον πρώτο δίσκο των Χειμερινων Κολυμβητών,στην αρχή με ξένισε αυτή η φωνή που είναι σαν να βγαίνει από μπουρί θερμάστρας, όμως κάτι το φρέσκο και το γοητευτικά "ερασιτεχνικό" που έβγαζε αυτή η δουλειά με γοήτευσε,αργότερα τον είδα πολλές φορές,είναι δικός μας άνθρωπος, εδώ της περιοχής,και εξακολουθεί να με γοητεύει, σήμερα που πήρα στα χέρια τον τελευταίο του δίσκο (cd τώρα πιά) βλέπω ακόμα αυτή τη φρεσκάδα, σας δωρίζω μικρή γεύση σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη
εδώ η γεύση

Καλώς σας βρήκα.

Γειά σας, είπα να φέρω κάτι σε "γέλασμα" από την Κρήτη φρέσκο-φρέσκο μόλις χτεσινό, να σας δείξω και πόσο μαθαίνω από τα ωραία που γράφετε. Σπινθηροβόλημα κρητικής θάλασσας και συνεργασία ήλιου-ώρας-ματιάς τώρα που πάμε ολοταχώς για Άνοιξη, με τις όποιες
αντιφάσεις μας

Αντε θα ησυχάσετε για λίγο (μόνο)

Προγραμματισμένο χρέος αλλά και εσωτερική ανάγκη με οδηγούν για λίγες μέρες στα πάτρια. Να χαίρεστε και δώρο η
μουσική

Κεινο που μας τρώει....αλλά και μας σώζει...

Φωτογράφισα,κάπως βιαστικά είναι η αλήθεια,μερικές υπέροχες φιγούρες του καραγκιόζη,θα τις μοιραστούμε εν καιρώ, το τι σημαίνουν για μας, την παράδοση μας,την κάθε ηλίθια εξουσία που τρώμε κατάμουτρα όλοι μας,τη συνείδηση μας ατομική και συλλογική, ε μεγάλα παιδιά είμαστε, μην τα λέμε, και η μουσική
κονιτόπουλος σήμερα

Εκδρομικό

Η παραγγελιά είναι εκδρομικό και χαβαλεδιάρικο έτυχε και επίκαιρο. Η εκδρομή είναι προς τα πάνω (όπως ο Γιαννάκης και η φασολιά) με το αποτέλεσμα στη φώτο. Χαβαλεδιάρικο σίγουρα, όσο για το επίκαιρο, αυριο Τσικνοπέμπτη, καλή
ακρόαση

Πάμε βόλτα?

Ας προσευχηθούμε για τα όνειρα του ο κάθε ένας, για όσα δεν έγιναν αλλά και για όσα θα γίνουν, κι'ας πάψουν να ανήκουν στα όνειρα. Δώρο μια βόλτα με το τράμ.

Χρήσιμη διέυθυνση

http://web.auth.gr/selfhelp/home.htm
Τη δημοσιέυω ανταποκρινόμενος στην έκκληση του σχολιαστή μακάρι να βοηθήσει.

Ξαναγύρισε ο κόσμος ανάποδα...

Ύστερα από το τελευταίο ταξίδι στο Μαρόκο με την Θυγατέρα του Γκαντέμη πατριώτη μου συνέβει αυτό βλέπετε. Υστερα απ'αυτό οι Μαροκινοί απόφάσισαν να γιορτάσουν τις απόκριες για να ξορκίσουν το κακό, το ίδιο
προτείνω να κάνετε και σείς. Θερσίτη... μας το αφιερώνω.

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΙΝΟΜΑΙ

Αντε ανταποκρίνομαι γρινιάρες...
FERNAND BRAUDEL ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ Μορφωτικο ίδρυμα εθνικής τραπέζης. σελ.123
...Οι συνέπειες αυτού του φαινομένου είναι προφανείς.Το σύνηθες αποτέλεσμά του είναι η δημιουργία ενός αποκλειστικού ποιμενικού νομαδισμού που παίρνει διάφορες μορφές όπως αναφέραμε μιλώντας για την Αραβία. Η ίδια εικόνα ισχύει, τηρουμένων των αναλογιών για όλες τις ερήμους όπου είναι αναγκασμένο να ζεί το Ισλάμ. Αναπόδραστες επιταγές. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει σκιαγραφηθεί δίχως επιείκεια η φυσιογνωμία του Βεδουίνου, εικόνα πρωτόγονου, παρά τους τίτλους ευγενείας που διαθέτει. Αν αυτός αρνείται να κατανοήσει τους μόνιμα εγκαταστημένους αγρότες,άλλο τόσο και αυτοί αδυνατούν να τον καταλάβουν συνήθως. (έγραψα περισσότερες από 3 περιόδους για να ολοκληρωθεί το νόημα....η αλλίως δεν είμαι γω για τέτοια παιχνίδια παρασύρομαι από τη ροή του κειμένου)

Πολιτισμικές στρεβλώσεις...

Η σούπα δίχρωμη, η μουσική σοφιστικέεπίκαιρη μα σαν υπόκρουση σε Γαλλικό ρεστοράν.Όχι δεν είναι ο Ψινάκης πίσω από το πιάτο, μην σας μπερδεύει η μπέρτα. Το κρασί πάντως καλό...

Στους φίλους.

Λίγο μετά τη δύση,με τα νερά παγωμένα και με τις
παρακαταθήκες εκείνου που δεν πίστευε σε κανένα διδακτισμό

Κοιτάσματα

Σήμερα μικρό μάθημα γεωγραφίας,το νησί λέγετε Θοδωρού (τα) έχει μόνο ένα εκκλησάκι πάνω αφιερωμένο στου αγίους Θεοδώρους 14 χλμ. δυτικά των Χανίων στο χωριό Γεράνι (τα γνωστά αναψυκτικά) φαίνεται και από το χωριό μου που είναι 3 χλμ πιό μέσα,μακρύτερα από τη θάλασσα, από μικρά παιδιά μας το έδειχναν και μας έλεγαν πως μοιάζει με λιοντάρι που πέτρωσε,δεν υπάρχει φορά που να το'χω δεί και να μην σκεφτώ πως πράγματι μοιάζει, για το κομμάτι τώρα, ένα κακοποιημένο τον καιρό της χούντας τραγούδι του Χατζιδάκι από τον Καπετάν Μιχάλη που το έχω συνδέσει με αυτό το κοίταγμα, περί κοιτασμάτων λοιπόν ο λόγος και θα θυμάστε το βιβλίο του Γ. Ιωάννου για τη Θεσσαλονίκη.
Το καμμάτι με τη φωνή της Φλέρης Νταντωνάκη

Μετά από το λαϊκό time out ξανά στα ακριβά>

Αποκλειστικό

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του πληροφοριοδότη μας κ. Ρουφιανμάκη το εικονιζόμενο παλλήκάρι, μερικές μέρες πριν γίνει το πρωτοσέλιδο που σας παρουσιάζουμε, σιγοτραγούσε επίμονα το συγκεκριμένο
τραγούδι Η ανάκριση προσπαθεί να εντοπίσει το άτομο που εκβίαζε το παλληκάρι για να το προφυλακίσει,σας καλούμε να βοηθείσετε το έργο των αρχών, τόσα παλληκάρια μπορεί να πέσουν θύματα εκβιασμού, πρέπει να τα σώσουμε (τέτοιο σπάνιο είδος...)

¨ατιτλο...

Σήμερα με ταλαιπωρησε λίγο το σύστημα, γιά αλλού ξεκίνησα κι'αλλού με πήγε, μαζί και σας... ά και σε οποια απουσία ξεπερνα τις 2 μέρες εντάξει όχι στις αναζητήσεις του Ερυθρού αλλά θα φωνάζω δυνατά
που είσαι?

άνθη κερασιάς...

Τα άνθη είναι κερασιάς τα χαρίζω στη Λορελάη και στους υπόλοιπους βέβαια,και το κομμάτι από την εκπομπή ζήτω τα ελληνικό τραγούδι που πάλι η Λορελάη μου έδωσε την ιδέα με την αναρτησή της για τον
Κουν . Το επόμενο βήμα θα είναι αγγελία στις αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού για όποιον χάνεται πάνω από 2 μέρες

Γύρισε η γή ανάποδα?

Κυκλοθυμικός καιρός, ο νότος έγινε βορράς και ο βορράς νότος λέτε η Γκιούλμπαχάρ να γίνει νορβηγίδα Ιγκριντ και οι αραπίνες λάγνες ερωτιάρες να γίνουν Νορβηγίδες άσπρες φακιδιάρες? Ειπά και γω να βρεθώ στο νότο να μυρίσω πρώιμη άνοιξη και τ'ακούσατε τα νέα στα δελτία έστω και λίγο στην υπερβολή τους.

Σ.Ε.Π.

Η πρόταση μου μετά το νέο ασφαλιστικό, αργήσαμε αδέρφια να βρούμε το
δρόμο μας.
Θα λείψω για 2 μέρες αλλά μη το κάνετε θέμα, να περνάτε καλά.

Χανιά

Ενετικός προμαχώνας στην ανατολική πλευρά του τείχους δίπλα από την πύλη της άμμου, η γειτονιά του Τοπανά είναι επίσης περιοχή της παλιάς πόλης πίσω από το ενετικό λιμάνι, για τα Χανιά ο λόγος σήμερα.

Λουδοβίκος

Από εκδήλωση μέσα στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης στην ταβέρνα "κιβωτό"
ευχαριστούμε Γιώργη για την παρουσία σου

Κουϊζ

Για να δούμε αν θα το βρείτε για ποιόν από τους τρεις γράφτηκε το
κομμάτι?

Τι είναι ο ηθοποιός?

Η τελευταία σκηνή από την Αυλή των Θαυμάτων,σχολική παράσταση πριν αρκετά χρόνια στην Ν. Βύσσα του Ν.Έβρου,δε γνωρίζω τη συνέχεια αυτών των παιδιών,αν σπούδασαν,τι άνθρωποι έγιναν,αν έγινε κανένας τους

ηθοποιός αλλά ότι κι'αν έγιναν το φως από την εμπειρία εκείνη θα το κουβαλούν πάντα. Εμείς θα κουβαλάμε τη μνήμη από την κατάμεστη αίθουσα από γιαγιές με τις θρακιώτικες φορεσιές και από τη συγκίνηση που μετέδωσαν αυτά τα παιδιά που εκείνη την ώρα δεν ήταν παιδιά ήταν κανονικοί ηθοποιοί. Για το Δ.Χόρν δε θα πω τίποτα ας τον ακούσουμε μόνο...

Περί fados

Αυτή είναι η γειτονιά των fados η Alfama στη Λισσαβώνα

MOV00516.MPG

Hosted by eSnips

Το μαγαζί των fados, όχι τουριστικό παρακαλώ

Hosted by eSnips

και η μυσταγωγία των fados με τα φώτα σβηστά τα πηρούνια κάτω και σε ησυχία απόλυτη, γιατί όλα αυτά? γιατί λέει τα fados τραγουδούν τον έρωτα (καθόλου πρωτότυπο) και την ομορφιά της Λισσαβώνας. Εδώ τέλειωσε η ξενάγησή μας ελπίζω να μας ξαναδείτε σε κάποια από τις επόμενες (τα βίντεο θέλουν υπομονή,αν κατέβουν μιά φορά μετά ακούγονται κανονικά)

Το άλλο...

Αφιέρωμα στο διαφορετικό,σε ότι δεν μας μοιάζει,σε ότι χαλά τη μόστρα και βγαίνει από το μαντρί,σε κάθε τι μη επιπεδο,μη προβλέψιμο και τελικά όμορφο. Στην
Ζωζώ

έτσι είναι αν έτσι νομίζετε...

Τα παλιά αυτοκίνητα και οι μνήμες τους ακόμα κι αν είναιανεπανόρθωτες έ όταν τις διηγείσαι την έχουν την χάρη τους...

Μια φωτογραφία

Πριν λίγα χρόνια σκαλίζοντας παλιά χαρτιά σε ξεχασμένα συρτάρια στο πατρικό σπίτι βρέθηκε αυτό το χειρόγραφο-βεβαίωση ηρωϊσμού του συνονόματου παππού που δεν τον πρόλαβα εν ζωή, ήταν και είναι ακόμα μιά μεγάλη φωτογραφία εποχής στον τοίχο καρδαρισμένη με ένα νέο άνθρωπο με τα όπλα του και τη φορεσιά του να μας κοιτάζει με την σιωπηλή του παρουσία από την πρέπουσα απόσταση, τι και πως βρέθηκε και πολέμησε όπου πολέμησε δεν το γνωρίζω στις λεπτομέρειες του,για μένα αυτή η κορνίζα με την μεγάλη φωτογραφία ήταν ο παππούς, η γιαγιά πάντα με τα μαύρα, τη θυμάμαι να θυμιατίζει τα Σάββατα μαζί με τα εικονίσματα και τη φωτογραφία, με κίνηση αδιόρατα ορατή ίσως και λίγο ενοχική για την πιθανή βλασφήμια να θυμιατίζει μαζί με τους αγίους και τον παππού. Αυτή η βεβαίωση λοιπόν, που την υπογράφει μια μορφή της Ελληνικής Αντίστασης και της κυβέρνησης του βουνού πολύ αργότερα (ο στρατηγός Μάντακας),μας έλυσε μερικές απορίες και μας βεβαίωσε, έμας τους κατά πολύ νεώτερους, πως ο παππούς πράγματι πολέμησε. Σας παρουσιάζω το κειμήλιο με υπερηφάνια, και σας δηλώνω πως δυσκολεύτηκα αρκετά να επιλέξω μουσικό κομμάτι γιατί πάντα προσπαθώ να διαβάσω πέρα από τις λέξεις και να δώ πίσω από τις φωτογραφίες. Δεν ξέρω αν το κατάφερα σήμερα.
το κομμάτι

Μύδεια...

Αποψη από το
τυχύπλοον αργό κατά την αναχώρηση από την κολχίδα. Αργότερα στην Ιωλκό θα κορυφωθεί το δράμα με θύματα τους κακούς μαθητές Ηθικοί αυτουργοί το θέατρο Στοά και ο Μποστ. Την ιδέα την έδωσε η Giristroula. Την ανάρτηση αφιερώνω στην Κόρη της και σε όλα τα ταλαιπωρημένα παιδιά των ανησυχούντων γονιών.

Θεσσαλονίκη.

.....σε πολλά μέρη μπορεί να'ναι η θέση απ'το κεφάλι μου,όταν ερευνούμε σύμφωνα με τη φυσική,δίχως όμως ποτέ να μπορούμε να'χουμε ένα βέβαιο πόρισμα για το που βρίσκεται. Το οτι εννοώ με βεβαιότητα πως βρίσκεται στη διαστάυρωση δυο δρόμων ,αυτό δεν είναι φυσική ,ειν' άλλο πράγμα. Ετσι τώρα, τσακίζοντας τηνζωική δυσκαμψία μουμε ορισμένες κινήσεις και διευθετώντας το σώμα μου,νιώθω να είμαι ,όχι απλώς ο χάρτης ή το παραστατικό σχήμα της Θεσσαλονίκης,παρά αυτή ταύτη η έκταση που καταλαμβάνει η πόλη πάνω στην επιφάνεια της γής,καμπυλωμένος σαν τόξο γύρω από την μητρική θάλασσα,περικλείοντας τη μοναδική μου γέννηση,απειρία γεννήσεων και θανάτων.Η ενδοχώρα που αρδεύεται από τους ποταμούς πο εκβάλουν αντίκρυ ειν'ο πλακούντας. Το δεξί μου χέρι φτάνει ίσαμε την Κασκάρκα σχεδόν, στο μάκρος απ' τα εργοστάσια, τα σφαγεία,τον΄Κήπο των Πριγκήπων,τον σιδηροδρομικό σταθμό,από την γεφυρίτσα που ναι το κλειδί των τραμ και πέρα. Το ζερβί μου το χω περασμένο πάνω απ' το κεφάλι,όπως όταν πλαγιάζουμε και βλέπουμε όνειρα, πάνω από τα κάστρα ανατολικότερα από την πύλη των Ασωμάτων και της Παλαιολογίνης,κοντά στο ευάλωτό τους σημείο,ίσαμε πέρα κατεβαίνοντας προς τη Νεάπολη και τους στρατώνες, τα νεκροταφεία του Ζέτενλικ,ίσαμε τον Κουκλουντζά,την Μεμεμένη, το Κορδελιό,το Χαρμανκιόϊ με το προσφυγικό νοσοκομείο και σανατόριο. Οι πολυκατοικίες είναι το πρόσωπο.Στο Βουλεβάρτο ίσαμε το λευκό πύργο από το Συντριβάνι ανοίγει το στόμα μου....(σελίδα 29 από το βιβλίο του Νίκου Γαβριήλ Πετζίκη "Μητέρα Θεσσαλονίκη" Κέδρος. Ο λογοτέχνης ταυτίζεται με έμβρυο που παίρνει το σχήμα και της μνήμες της πόλης και μέσα απ' αυτό περιγράφει την Θεσσαλονίκη. Από τα διαβάσματα που με σημάδεψαν και μ'έκαναν να αγαπήσω την πόλη που ζώ.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

ΘΥΜΟΣ

Η φιλαρέσκεια κράτησε μόνο μια μέρα,μπήκα στον πειρασμό να μην κάνω ανάρτηση για κανένα μήνα ώστε να μείνουν τα ζεστά σχόλια και να μην τα σκεπάσω βιαστικά,αλλά είπαμε φιλαρέσκεια μιάς μέρας. Και σήμερα παιχνίδι με τον θύμο και με τον θυμό,κρίμα να μην μεταφέρονται τα αρώματα διαδικτυακά,ευτύχώς όμως ο θυμός ταξιδεύει. Στην Λορελάη και στον Θερσίτη που είναι καλοί αγωγοί του θυμού.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Στην αποστασιοποίηση...

Στην νεότητα και στην ορμητικότητα της,στον έρωτα και την επανάσταση,στο κόκκινο χρώμα και στην αλήθεια του...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Καλό ταξίδι Αρχιεπίσκοπε...

Όλες αυτές τις μέρες του εθνικού πένθους δεν είδα ένα δάκρυ, ούτε στο ελάχιστο υγρά βουρκωμένα μάτια, από κανένα ρασοφόρο, πολιτικό, παραστεκάμενο του αποβιώσαντος Αρχιεπισκόπου. Καλά τι πένθος είναι αυτό? Χωρίς καθόλου συγκίνηση? Και να πεις βουβός θρήνος ! Αφού οι πάντες μιλάνε, δε βάζουν γλώσσα μέσα για τον Μακαριστό, εκπομπές, αφιερώματα, τι δρόμους άνοιξε στην εκκλησία της Ελλάδος, ποσό δύσκολα θα βρεθεί ισάξιος διάδοχος κ.λ.π. Παχιά λόγια, δεν ήμουν οπαδός, ούτε και θαυμαστής του αποβιώσαντος, πολύ περισσότερο των όσων πίστευε και έπραττε. Στέκω με σεβασμό στο δράμα της μοναξιάς, στις δύσκολες ώρες, και δεν έχω κανένα λόγο να πιστεύω πως η δική του μοναξιά ήταν λιγότερο δύσκολη από πολλών ανώνυμων μοναχικών ανθρώπων , πως ο δικός του φόβος, πανικός, θυμός και τελικά υποταγή προς την αρρώστια και το τέλος που το’ βλέπε να έρχεται ήταν διαφορετικός από όποιου άλλου, μπορεί να ήταν και πιο δύσκολος. Ελπίζω μόνο η νοσοκόμα (αλλοδαπή ή όχι) σ΄ εκείνες τις τελευταίες στιγμές να του κρατούσε το χέρι. Νομίζω πως πίσω από τη λάμψη και το λούστρο, τα ανθρώπινα αισθήματα σκοτώνονται και είναι αυτό το μεγαλύτερο τίμημα της γυαλιστερής επωνυμίας. Καλό ταξίδι Αρχιεπίσκοπε θα μας λείψεις τη Μ. Πέμπτη που τόσο ωραία έψαλες το «σήμερον κρεμάται επί ξύλου …..» και η ματιά σου τότε γίνονταν υγρή, όπως δεν έγινε τώρα ούτε στους άμεσους συνεργάτες σου.


Αφιέρωμα στη μνήμη σου τα λόγια του Παπαδιαμάντη που ακολουθούν

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Τι λέτε?

Αν δεν το είδατε το Σάββατο στην Ελευθεροτυπία ρίχτε μιά ματιά, αλλιώς ακούστε το κομμάτι,το ίδιο είναι.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/01/2008εδώ για να ακούσετε

Φύλλο Σαββάτου
26 - 01 - 2008


ΣΤΗΛΕΣ
ΤΑ ΣΑΒΒΑΤΙΑΤΙΚΑ
ΕΠ - ΕΝΔΥΣΗ
ΤΕΤΡΑΔΙΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ
ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ




Σάββατο βράδυ - Κυριακή πρωί


Δύο κείμενα για τον Θέμο


Που a propos δεν τον έχω συναντήσει ποτέ, ούτε έχουμε μιλήσει ποτέ στο τηλέφωνο (Το ερωτηματολόγιο του Προυστ απαντήθηκε γραπτώς)


Τα δύο κείμενα που ακολουθούν δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό 01. Το 1994 και το 1995 αντίστοιχα. Τότε ο Θέμος έγραφε απλώς σαχλαμάρες με μεγάλη επιτυχία, και δεν είχε εμπλακεί στις εκδόσεις. Κάποιος μπορεί να τα δει ως λίβελους, είναι όμως και η μοναδική αληθινή υπεράσπιση που γράφτηκε ποτέ για τον Θέμο και έχει βάση -έστω ιατροφαρμακευτική. Διότι όλα όσα γράφουν υπέρ του οι φίλοι του αυτές τις μέρες, απλώς τον εκθέτουν περισσότερο. Το μόνο, μέσα μου, που μπορεί να τον υπερασπίσει είναι αυτό που είπα και πριν από 15 χρόνια: ότι αυτοί που τον βρίζουν και τον κυνηγάνε είναι συνήθως (εξαιρώ μόνο αυτήν την εφημερίδα και ελάχιστους άλλους!) τα ίδια σκατά με αυτόν -απλώς ξέρουν να φυλάγονται καλύτερα. Και το ίδιο ισχύει με όσους στα παράθυρα της τηλεόρασης σχολιάζουν την εμετική ιστορία των ημερών: οι περισσότεροι θα έπρεπε να το βουλώνουν διότι είναι βουτηγμένοι στον ίδιο κοπρόλακκο, ανήκουν στο ίδιο ελεεινό σύστημα, ζουν μαζί, συναλλάσσονται, κάνουν διακοπές στα ίδια κότερα, τα παίρνουν από τους ιδιους μεγιστάνες, πλουτίζουν αδίκως και ασελγούν με τον ίδιο τρόπο. Γι' αυτό έχει σημασία που λέω παραπάνω ότι ποτέ δεν αντάλλαξα λέξη με τον Αναστασιάδη. Οταν θες να έχεις τη γλύκα να είσαι τιμητής του άλλου, τουλάχιστον πρέπει να ζεις διαφορετικά από αυτόν. Να έχεις άλλον κόσμο και άλλους τρόπους και άλλο κωδικα τιμής. Και να μην έισαι «φίλος» του, on and off, ανάλογα με τα ντιλάκια που διαπράττεις. Και το ίδιο ισχύει για τον Λάκη Λαζόπουλο, που οι επιλεκτικές του επιθέσεις θυμίζουν όλο και περισσότερο τους τρόπους, την ατζέντα, την αισθητική και την (μαύρη) επιτυχία του «Πρώτου Θέματος».




--------------------------------------------------------------------------------

«Ολες οι προδοσίες μού βγήκαν σε καλό!»



-Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την απόλυτη ευτυχία;

«Πολλά χρήματα, υγεία, νιάτα, ομορφιά, κότερα, βίλες, πολλές ωραίες γυναίκες, μηδέν υποχρεώσεις και φυσικά κι ένα καλό βιβλίο που να γράφει για το "αδιέξοδο" της ζωής εν γένει».

-Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;

«Οτι δεν θα συμβούν τα προαναφερόμενα, στο τέλος θα μείνω με τις φαντασιώσεις και το βιβλίο φυσικά».

- Ποιο εν ζωή πρόσωπο εκτιμάτε περισσότερο;

«Τον Ζάρκο Πάσπαλιε από πλευράς διανοουμένων, όπως και οποιοδήποτε ανερχόμενο 16χρονο μοντέλο. Απίστευτη ομορφιά».

-Σε ποιο πράγμα προδώσατε τον εαυτό σας και μετανιώνετε περισσότερο γι' αυτό;

«Ολες οι προδοσίες έναντι του εαυτού μου και των πεποιθήσεών μου που έκανα με βόλεψαν αφάνταστα και μου βγήκαν σε καλό».

- Για ποια προδοσία του εαυτού τους οικτίρετε τους άλλους;

«Οπως αντιλαμβάνεστε για καμία απολύτως. Ο καθένας είναι ελεύθερος να γίνεται όσο πιο πολύ "νούμερο" μπορεί και τους συγχαίρω γι' αυτό».

- Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;

«Δεν γαμιέται».

- Τι νοσταλγείτε περισσότερο;

«Προσπαθώ να μη νοσταλγώ, αλλά μου βγαίνει λιγάκι "μελό". Δεν μπορώ να διώξω από το μυαλό μου κάτι παλιές ξεθωριασμένες εικόνες του εαυτού μου πιο αδύνατου. Εκεί δακρύζω και τρώω».

-Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που κάνετε;

«Οτι εξακολουθώ να λέω τα ίδια ψέματα, με την ίδια πειθώ, και ότι βρίσκονται πολλοί έτοιμοι να τα αποδεχθούν. Με συγκινεί ιδιαίτερα αυτό».

-Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

«Στη Μάνη, στα πιο ερημικά της μέρη. Είναι κάτι εκεί που με ξετρελαίνει».

-Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;

«Τη φιλαλήθεια. Συνήθως δημιουργεί πολύ περισσότερα προβλήματα από τα ψέματα. Είναι πολύ ενοχλητικοί οι φιλαλήθεις και ψεύτες».

- Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας;

«Εγώ πιστεύω η ευφυΐα μου, και η ροπή προς την επιτυχία. Οι άλλοι λένε ότι είμαι απλώς εγωιστής. Κτηνωδώς εγωιστής».

-Τι θεωρείτε πιο σημαντικό στους φίλους σας;

«Την ικανότητά τους να με απεχθάνονται και συγχρόνως να με ανέχονται. Επίσης τις ωραίες τους γυναίκες, όταν έχουν».

-Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει;

«Χρωστάς τα πάντα στον εαυτό σου. Να του τα δώσεις όλα, και να τα απολαύσει όλα».

- Πότε κλάψατε τελευταία φορά;

«Οταν νιώθω ότι με προδίδουν και με εγκαταλείπουν, πριν προλάβω να τους το κάνω εγώ. Το θεωρώ ανάγωγο και απάνθρωπο».

- Ποιος είναι ο καλύτερος μύθος για τη διασημότητα;

«Να ξεχνιέται από το κοινό. Μόνον έτσι γίνεται πράγματι διάσημος κάποια στιγμή».

- Διαλέξτε πέντε λέξεις που περιγράφουν τον εαυτό σας.

«Απειρο, αέναο, ανυπολόγιστο, άσχετο, αβάσιμο».

- Ποιοι είναι οι δύο καλύτεροί σας φίλοι;

«Αυτοί ξέρουν ποιοι και αν, και πόσοι είναι».

- Ποια μουσική θα θέλατε να παίζουν στην κηδεία σας;

«Καν καν, και να χορεύουν κορίτσια με ζαρτιέρες. Αντε κι αγόρια. Αλλά όλοι-όλες με το θεάρεστο αυτό ένδυμα. Και τίποτα άλλο, μπας και σηκωθώ απ' τον τάφο».

- Ποιο είναι το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο σας;

«Το μυαλό μου, το οποίο το εμπορεύομαι συστηματικά, και ελπίζω σε αρκετά καλή τιμή. Για όσο καιρό θα πουλάει».

-Τι θεωρείτε σαν τον έσχατο βαθμό δυστυχίας;

«Φτωχός, άρρωστος, άσχημος και στρέιτ. Τουλάχιστον ο γκέι κάπου θα το διασκεδάζει όσο μπορεί».

- Πού θα θέλατε να ζείτε;

«Στο Διάστημα. Να μπορώ να πάω σε όποιον πλανήτη ή σύμπαν θέλω, να δω τι υπάρχει. Και πόσο κοστίζει».

- Ποια είναι η αγαπημένη σας απασχόληση;

«Κάνω βόλτες και χαζεύω τη θάλασσα, και διάφορες γκόμενες. Η οφθαλμολαγνεία εν γένει».

- Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα;

«Οποτε με συμφέρει και το επιτρέπουν οι συνθήκες. Αλλά κι όταν λέω αλήθεια, πάλι ψεύτικη είναι».

- Τι απεχθάνεστε περισσότερο στην εξωτερική εμφάνιση;

«Δεν θέλω να εκμεταλλευτώ το χώρο που με καλοσύνη μού διαθέτετε».

- Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείτε υπερβολικά;

«Μαύρη Τρύπα, Νοκ Αουτ, Εγώ, Φέρε καμιά σοκολάτα».

- Γιατί μετανοείτε περισσότερο;

«Γιατί κάποτε έχασα χρόνια και χρήματα για να φθείρω τον εαυτό μου με βλακώδη πολιτικά, υπαρξιακά και διάφορα σχετικά "ερωτήματα"».

- Πότε και πού υπήρξατε ευτυχισμένος;

«Στον ύπνο μου, σε στιγμές σεξουαλικών παρεκτροπών, μετά από γεύματα, με καινούργια αυτοκίνητα, σκάφη και γυναίκες».

- Ποιο ταλέντο θα θέλατε να έχετε;

«Να είμαι πιο αδίστακτος απ' ό,τι είμαι. Αυτή η τρυφερότητα και η ευαισθησία με πάνε πίσω».

- Ποια είναι η συνηθισμένη σεξουαλική σας φαντασίωση;

«Η προηγούμενη απ' αυτή που σήμερα με τρελαίνει. Κι είναι μακριά η σειρά. Πάντα έχει να κάνει με επιβολή και υποταγή».

- Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

«Δεν θυμάμαι ποτέ το ποιος έγραψε αυτό που διάβασα. Αλλά και ούτε το τι ακριβώς διάβασα. Μικρός επηρεάστηκα πολύ απ' τον Καμί. Μου 'κανε ζημιά αυτός ο μαλάκας».

- Ποιος είναι ο αγαπημένος σας φανταστικός ήρωας;

«Ο εαυτός μου, κάτι μεταξύ Σούπερμαν, Ρίτσαρντ Γκιρ και Σβαρτσενέγκερ, με λίγο από Σάρον Στόουν και Ντάμπο το ελεφαντάκι».

- Ποιοι είναι οι πραγματικοί ήρωές σας;

«Θαυμάζω όσους κάνουν πολλά, πάρα πολλά χρήματα μόνοι τους, απ' το μηδέν, εκμεταλλευόμενοι τα πάντα (και ξεφεύγουν στο τέλος)».

- Ποια είναι τα αγαπημένα σας ονόματα;

«"Σίτιμπανκ", "Αμέρικαν Εξπρές", αλλά και η "Λόιντς Μπανκ". Ιδίως όταν μου τα δίνουν γραπτά και με υπογραφή. Κι ο Ολυμπιακός».

- Τι απεχθάνεστε περισσότερο;

«Τους διανοούμενους, τους συγγραφείς και τους ποιητές που παίρνουν πολύ στο σοβαρά τον εαυτό τους. Αντίθετα μ' αρέσουν οι συνάδελφοί τους που κάνουν πλάκα και στον "δημιουργό" εαυτό τους».

- Ποια είναι η παρούσα διανοητική σας κατάσταση;

«Πιθανολογώ, όσο μπορώ να αντιληφθώ, ότι είναι μάλλον ανύπαρκτη, θέλω να πω ότι δεν νομίζω ότι σκέφτομαι. Υπάρχει ένα συμπαθητικό κενό, όπως άλλωστε διαβάζετε εδώ».

- Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον εαυτό σας τι θα ήταν αυτό;

«Τα πιο πολλά θα τ' άλλαζα, πέρα από την πρόσφατη και μεγαλύτερη κατάκτησή μου. Να μη με νοιάζει».

- Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στην οικογένειά σας τι θα ήταν αυτό;

«Να νομίζει για πάντα ότι είναι ευτυχισμένη».

- Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερή σας επιτυχία;

«Το ότι κατάφερα να ξεφύγω από διλήμματα που δεν έχουν σημασία, αλλά μπορούν να σε συνθλίψουν. Τώρα είμαι αλλού μπουμπού».

- Αν μπορούσατε να διαλέξετε πώς θα επιστρέψετε στη ζωή τι θα θέλατε να είστε;

«Ωστε έχω ήδη φύγει; Αλήθεια; Και δεν το αντελήφθην... Θεός. Μόνον θεός. Ούτε καν έστω ημίθεος».


--------------------------------------------------------------------------------

Με τον ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ


Οι κυνικοί της μερέντας


Με τον ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ


Η δημοσιογραφία του Θέμου είναι η πιο ολοκληρωμένη έκφραση της σύγχυσης των φλώρων. Ενα χαρμάνι από midlife crisis, μετακομματική μελαγχολία, nerd culture και κάποιο «κρυφό τραύμα». Η πόζα αυτή εκφράζεται με μια απενοχοποιημένη ωμότητα, γυμνασιακά ανέκδοτα, μονομερείς οικειότητες, ευφυολογικούς τραμπουκισμούς, ατμόσφαιρα στριπτιτζάδικου και καγχασμό προς ό,τι αδιακρίτως κινείται. Πάσχει από τέσσερις συγκεκριμένες πλάνες: ταυτίζει αφελώς την ειλικρίνεια με τη χαμουρολαγνεία, καταφάσκει ξεχειλωμένα προς τη ζωή, οδηγούμενη σε μια ηδονοθηρία του παχέος εντέρου, θεωρεί ότι το τέλος τω κομμάτων και των πίστεων επιτρέπει το ηθικό ξέκωλο των πάντων, και ταυτίζει τη μόδα με την ομορφιά.

Είναι όμως στα αλήθεια κυνικός;

Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γενννούν οι κότες. Η Ιστορία διδάσκει ότι οι όντως κυνικοί δεν λέγανε πολλά. Κι ακόμα δεν λένε. Χαμογελούν, ακολουθούν του τύπους, αποφεύγουν τη δημοσιότητα, τηρούν τα πατροπαράδοτα έθιμα και την κατάλληλη στιγμή σού τινάζουν τα μυαλά στον αέρα. Είναι αργοί, μεθοδικοί, μονίμως υποκριτικοί, υπόγειοι, αμείλικτοι, μανούλες στην εξόντωση. Μερικοί τιμώνται ως δημόσια πρόσωπα (κυριλέ ταγοί, υπεράνω υποψίας κ.λπ.) κι ας έχουν οδηγήσει ανθρώπους στην αυτοκτονία. Οι καθαρόαιμοι κυνικοί της νεοελληνικής ζωής δεν γράφουν ρατσιστικά ανέκδοτα σαν τον Αναστασιάδη. Φυσικά δεν κάνουν χυδαίες κρίσεις σαν τον Μυλωνά (Τα Παιδιά της Νύχτας). Φυσικά δεν παίρνουν συνέντευξη από τα παιδιά του Πολυτεχνείου σαν τον Μαστοράκη. Ξέρουν να αμύνονται, ξέρουν να ανέρχονται, ξέρουν να διαρκούν.

Ενώ οι Κυνικοί της Μερέντας (μπούληδες που την είδαν Φίλιπ Μάρλοου) καίγονται σαν πυροτεχνήματα, άγονται και φέρονται από τα πάθη τους, δεν ξέρουν να φυλάνε τα νώτα τους και φυσικά δεν αποκτούν ποτέ τη δημόσια εκτίμηση. Δεν το ξέρουν αλλά είναι losers εν τω σουξέ τους. Κι αυτό τούς κάνει κάπως συμπαθητικούς, για έναν πρόσθετο λόγο.

Πιστεύω ότι σε μια δύσκολη στιγμή (αν υποθέσουμε ότι κοβόταν το νερό για πέντε μέρες στην Αθήνα) οι Αναστασιάδηδες μπορεί να έδιναν νερό στον διπλανό τους, ενώ οι καλλιεργημένοι ανθρωπιστές της κατεστημένης δημοσιογραφίας πιθανόν θα προσπερνούσαν αδιάφοροι.

Καλοί τρόποι.

Δώρο στους εκπαιδευτικούς της παρέας,να μην ξεχνούν, πρώτα γελάμε με τους εαυτούς μας για να μπορούμε ύστερα να γελάμε και με τους άλλους...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Ευχή απ' το βορρά

Αφιερωμένο σ'όσους προσπαθούν να λύσουν μυστήρια,να αφαιρέσουν μάσκες...μ' ακούς?

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

ακούστε

και εδώ

Σχόλιο στην πολιτική επικαιρότητα

Φυσάει, να τους έπαιρνε και να τους σήκωνε? Ή να μας πάρει και να μας σηκώσει?

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Μετά το saloon το moon

Αλαμπάμα σήμερα (δεν έχετε κανένα στοιχείο για να το αμφισβητήσετε ) και η φωλιά και τα λελέκια του αμερικάνικου νότου ,από κάτω το σαλούν με το καν-καν , τα κορίτσια, οι πιστολέρο, και η ΠΟΤΙΣΤΡΑ...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Χωρίς λόγια...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Λίγα βρεγμένα βότσαλα μαζί και οι
νότες και αποδράσαμε σύντροφοι

Και είπε ο βάτραχος

Και είπε ο βάτραχος "τι πας να κάνεις?" "εδώ την άλλη φορά τις ρώτησες με μαρμάρινο βάτραχο και τις είδες πόσο επιφυλακτικές και διστακτικές ήταν" "τώρα που είμαι και αληθινός! τι περιμένεις να πούν?" Αυτά είπε ο βάτραχος και ύστερα έπιασε το
τραγούδι Επανέρχομαι στο ερώτημα για να δω, γίνατε καλύτερες αυτούς τους 2 μήνες? ή τζάμπα οι αναρτήσεις, οι μουσικές και όλα τα υπόλοιπα?
ΥΓ. Θερσίτη θα είσαι μαζί μου στην επιτροπή αξιολόγησης εσύ πρόεδρος και εγώ μέλος.

Κατάνυξη...

Ο ΜΥΘΟΣ
Ο οδοιπόρος περπατάει αδιάκοπα νύχτα και μέρα. Προσπαθεί να μη θυμάται και να μη βλέπει γύρω του. Ξάφνου σε κάποια ερημιά συναντάει το «μεθυσμένο κορίτσι» να κλαίει ολομόναχο. Το πλησιάζει και πάει να το χαϊδέψει, μα εκείνο ευθύς βγάζει απ’ τον κόρφο του ένα μαχαίρι και σαν αστραπή του κόβει το κεφάλι. Πέφτοντας κατά γης το σώμα του Οδοιπόρου, μεταμορφώνεται και γίνεται ο «Αλκιβιάδης». Κι από εκείνη τη στιγμή ο Αλκιβιάδης ψάχνει μέσα του να βρει τον Οδοιπόρο. Το Μεθυσμένο Κορίτσι βυθίζεται σ’ ένα πηγάδι για να ενωθεί με το είδωλο ή του Οδοιπόρου ή του Αλκιβιάδη….αυτό ποτέ δε θα το μάθει. Και ο Οδοιπόρος αδιάκοπα θα τριγυρνά μέσα στο σώμα του Αλκιβιάδη και μέσα στα οράματα του βυθισμένου κοριτσιού.
Μ.Χ.
(από το εξώφυλλο του δίσκου)


Σήμερα η μουσική μας ανάσα είναι μεγάλη και ακριβή, πολύ ακριβή, έχει ηλικία 35 χρόνων, είναι ένα ολοκληρωμένο έργο που το ακούς σαν να βγήκε σήμερα ή αύριο, η εκφορά του λόγου, η ποιητική ματιά, η μουσική και η ενορχήστρωση παραπέμπουν σε μια αισθητική αξεπέραστη. Για να τον ανεβάσω (ολόκληρο) αυτόν τον δίσκο του 1973 ζήτησα την άδεια της Χ. μια που ανήκει στις ακριβές προίκες που κουβαλάει από τα 16 της (εγώ την ακούμπησα μερικά χρόνια αργότερα), σίγουρα δεν έχει σκοπό η ακρόαση αυτής της μουσικής ούτε τη διασκέδαση ,ούτε και την ομαδική απόλαυση, περισσότερο σαν ατομική προσήλωση το νιώθω σε μια σταθερή αναφορά που όλοι μας την έχουμε ανάγκη.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

ΚΟΥΝΤΟΥ ΛΟΥΝΑ ΒΙΝΙ

Πάντα όταν άκουγα αυτό το κομμάτι αναρωτιώμουν τι σημαίνει το "κούντου λούνα βίνι" που τραγουδαν οι βλάχοι και που ότι και να γίνει " quand vint la lune" "όταν ήρθε το φεγγάρι" την αυτονόητη βεβαιότητα τραγουδούν. Η προσφορά της φίλης Στέλας (βλάχικης καταγωγής) και της μητέρας της καθοριστική για την ακρίβεια των παραπάνω Της Χ. για την μεταγραφή στη Γαλλική γλώσσα που τόσο μοιάζει με τη βλάχικη. Το εξώφυλλο το δίσκου έχει ένα αυστηρό σημείωμα του Συνθέτη που μας επισημαίνει πως το "θέμα των τραγουδιών είναι η αθάνατη Ελλάδα σ' όλη την ένδοξη διαδρομή της και γι' αυτό απαιτείται προσήλωση θρησκευτικότητα και εί δυνατον νηστεία" Εγώ τι έκανα? τα πάντρεψα όλα αυτά μαζί,τράβηξα και την πανσέληνο του Αυγούστου που μας πέρασε και σας τα κερνώ Γενάρη μήνα...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Ενθύμιον

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Θυμήσου...

Ο αστρίμωχτος Στρυμώνας έλεγε ο Πενζίκης και δίπλα η Αμφίπολη με τις παλαιοχριστιανικές βασιλικές, το γυμνάσιο των κλασικών χρόνων,την άθικτη σχεδόν ελληνιστική έπαυλη,τα ψηφιδωτά,τα τείχη,και τη μοναδική ξύλινη θεμελίωση της γέφυρας του 5 ου π.χ. αιώνα και το εξαιρετικό μουσείο αλλά και τη μοναξιά των αρχαιοφυλάκων της που δε βλέπουν έλληνα επισκέπτη σχεδόν ποτέ,δε φταίει για όλα τα στραβά η Πολιτεία φίλοι μου...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Το βιβλίο αυτό βγήκε γύρω στα 1983 ή κάπου εκεί,αν δεν το έχεται ψάξτε το ή πείτε μου να σας το στείλω έστω σε φωτοτυπίες και ακούστε και δώ και μετά πείτε μου γιατί όταν είμαστε στα κάτω μας ψάχνουμε τα ακριβά για να πιαστούμε?

Στον Καετάνο

Εδώ θα πάμε μωρέ να κατοικήσουμε στη "νεφελοκοκκυγία" με τα βιβλία μας, τα αστείά μας αλλά και τα σοβαρά μας α και με τους υμνουςμας. Στον Καετάνο και μην το πάρει τοις μετρητοίς και νομίσει πως βρίσκεται "στο κλουβί με τις τρελές" και στη Λορελάη, αυτή ας το πάρει όπως θέλει αλλά μακριά η "μαύρη καλλονή με τα πράσινα μάτια"